Κάθε χρόνο 1 δις ευρώ χαρίζουμε στην Αλβανία και τα Σκόπια σαν οικονομική βοήθεια λέει...

Τους ταΐσαμε, τους ποτίσαμε, τους κτίσαμε σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους, τους χαρίσαμε τανκς, πολεμικό υλικό, τους φτιάξαμε εργοστάσια, τους δώσαμε δουλειά, επενδύσαμε με χιλιάδες επιχειρήσεις στον τόπο τους, φέραμε 2,5 εκατομμύρια Αλβανούς στη χώρα μας και 500.000 Σκοπιανούς, τους κάναμε ανθρώπους από ζώα που ήταν κυριολεκτικά και τώρα, οι Σκοπιανοί μας καρπαζώνουν ανελέητα και μας εμπαίζουν με τη Μακεδονία που την "έκλεψαν" από εμάς χωρίς αντίδραση από τους κινεζοεβραιόδουλους γραικύλους μασώνους που κυβέρνησαν επί δεκαετίες την ταλαίπωρη αυτή χώρα.

Οι δε Μογγόλοι Αλβανοί ονειρεύονται Μεγάλες Αλβανίες και Τσαμουριές και ιδρύουν Αλβανικά κόμματα στην Ελλάδα γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό, τη μεγάλη τους ιδέα δηλαδή περί Μεγάλης Αλβανίας και επανάληψης του Κοσσόβου στην Ήπειρο με τις ευλογίες των Κινέζων, των Εβραίων και των Αμερικανών, και βέβαια αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Το ζήτημα είναι εμείς τι κάνουμε;! Εμείς τι κάνουμε; Πιστεύουμε ότι ο Αλβανός Τσίπρας και ο Εβραίος Αλαβάνος καθώς και οι αμερικανοτραφείς Τουρκοεβραίοι ντολμέδες Καραμανλάκες, Ντορουλομητσοτάκαινες, Χασισογιωργάκηδες και Τουρκοκαρατζαφέρηδες θα μας οδηγήσουν σε καλύτερες μέρες!

'Α ρε κοιμισμένοι νεοψευδέλληνες μαλακοχριστιανούληδες τι σας περιμένει... Εάν δε ξυπνήσετε από τη χρόνια ψευτοπροοδευτική χειμερία νάρκη που σας έχουν ρίξει όλοι αυτοί οι σοδομισμένοι ενδοτικοί και πουλημένοι μασώνοι πολιτικάντηδες, υμνητές της Κινεζοεβραϊκής Νέας Εποχής της αποσάρθρωσης και της συνειδησιακής αποχαύνωσης, εάν δε ξυπνήσετε τώρα λοιπόν, μετά να μη κλαίτε γιατί είναι βεβαία η τύχη σας...

Ευτυχώς όμως που τώρα αρχίζουν οι Νεοέλληνες και οι Νεοελληνίδες να ψιλοξυπνάνε και να διακρίνουν πλέον ότι οι Μεγάλες Αλβανίες, οι Τσαμουριές, οι ψευδομακεδόνες και η ανεξέλεγκτη και ασυλλόγιστη λαθρομετανάστευση από γειτονικές ειδικά χώρες, δημιουργώντας έτσι εθνικές μειονότητες με προοπτικές πλειονότητας (βλέπε Κόσσοβο), όλα αυτά δεν ήταν εθνικιστικές εξάρσεις των "ακροδεξιών" Ελλήνων και Ελληνίδων, αλλά μία ζοφερή πραγματικότητα που πλέον ζούμε και θα ζήσουμε χειρότερη εάν δεν πάρουμε πολύ άμεσα μέτρα όσο σκληρά και να είναι αυτά.

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες προσπαθούν τόσο καιρό να σας ανοίξουν τα μάτια, οι ψευτοπροοδευτικοί σας τα έκλειναν από την άλλη, γι' αυτό και γλυκοκοιτάζατε τους Αλβανούς Τσιπραίους και τους Εβραίους Αλαβαναίους, αλλά τώρα είναι η ώρα να αναλογιστείτε ποιός τελικά είχε δίκιο και να πράξετε ανάλογα για να σώσετε την Ελλάδα πλέον, γιατί ναι εκεί φτάσαμε, να προσπαθούμε να σώσουμε την Ελλάδα για να υπάρχει και για τις επόμενες γενεές...

Πηγή : http://sector13.e-e-e.gr/

Επιλέγοντας την ημέρα της επίσημης επίσκεψης του Έλληνα αρχηγού ΓΕΕΘΑ αντί της 23ης Μαΐου όπως κάθε χρόνο, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τον εορτασμό της Γενοκτονίας των Ποντίων στις 19 Μαΐου, με βάση τον νόμο που υιοθέτησε το ελληνικό Κοινοβούλιο στις 24 Φεβρουαρίου 1994. Στην προκλητική ανακοίνωση αναφέρεται ότι τέτοιες ενέργειες δεν ευνοούν τις σχέσεις καλής γειτονίας και απειλούν τα κέρδη του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών μετά το 1999, ενώ επισημαίνεται ότι στρέφονται εναντίον της χώρας αλλά και του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_27.html

Το Πολεμικό Ναυτικό διενήργησε με απόλυτη επιτυχία την άσκηση «ΚΟΡΑΛΙ - ΑΣΤΕΡΙΑΣ 2008» στην θαλάσσια περιοχή νήσου Αίγινας. Συγκεκριμένα, σχετικό δελτίο Τύπου αναφέρει τα εξής:

«Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι  σήμερα Τρίτη 20  Μαΐου 2008  διεξήχθη με απόλυτη επιτυχία παρουσία του Α/ΓΕΝ Αντιναυάρχου Γεώργιου Καραμαλίκη ΠΝ, του Αρχηγού Στόλου Αντιναυάρχου Ιωάννη Καραΐσκου ΠΝ και του Διοικητού ΔΔΜΝ Υποναυάρχου (Μ) Παναγιώτη Κόλλια ΠΝ, η άσκηση «ΚΟΡΑΛΙ - ΑΣΤΕΡΙΑΣ 2008» στην θαλάσσια περιοχή  νήσου Αίγινας.

Το Υ/Β Ποσειδών πραγματοποιεί ανάδυση. (C) ΓΕΝ

Η άσκηση «ΚΟΡΑΛΙ - ΑΣΤΕΡΙΑΣ 2008» είναι  τεχνική άσκηση που αφορά την επικάθιση Υποβρυχίου στο βυθό και συνδυάστηκε με την άσκηση  Αστερίας που αφορά την έρευνα και διάσωση κινδυνεύοντος Υ/Β. Στην  άσκηση συμμετείχαν το υποβρύχιο Ποσειδών (Τype 209 /1200) η φρεγάτα ΚΑΝΑΡΗΣ με οργανικό ελικόπτερο ΑΒ-212 , τα ναρκοθηρευτικά Καλυψώ και Ευρώπη με δυνατότητα χρήσης Υ/Β οχήματος (ROV) και λειτουργίας θαλάμου αποπιέσεως, δύο σκάφη ανορθοδόξου πολέμου ΣΑΠ/ΔΥΚ με ομάδα  αυτοδυτών της ΔΥΚ, ενώ κατά την διάρκεια της ασκήσεως ήταν επανδρωμένοι και οι θάλαμοι αποπίεσης των Ναυτικών Νοσοκομείων Αθηνών και Κρήτης αντίστοιχα. Η άσκηση η οποία εκτελέστηκε για πρώτη φορά σε εθνικό πλαίσιο και υπό ρεαλιστικές συνθήκες, αποσκοπούσε στην προαγωγή του επιπέδου εκπαίδευσης του πληρώματος του Υ/Β στην διαδικασία επικάθησης ως μεθόδου απόκρυψης, στον έλεγχο-συντονισμό των διατιθέμενων μέσων στο πλαίσιο Έρευνας/Διάσωσης κινδυνεύοντος Υ/Β και στην προετοιμασία ανάληψης αντιστοίχου διασυμμαχικής ασκήσεως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή έτερης συνεργασίας.»

Πηγή ; http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4588&Itemid=51

Επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα πραγματοποιεί από 20 έως 23 Μαΐου 2008 ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορικών Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, A' Αναπληρωτής του Αρχηγού των Αεροπορικών Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Αντιπτέραρχος Igor Ivanovich Khvorov. O αντιπτέραρχος Khvorov συνοδεύεται από τον διοικητή της 37ης Αεροπορικής Στρατιάς υποπτέραρχο Pavel Androsov. Όπως είναι γνωστό, η συγκεκριμένη Στρατιά περιλαμβάνει το σύνολο σχεδόν των ρωσικών στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων με την μορφή των βαρέων στρατηγικών βομβαρδιστικών Tu-95MS Bear και Tu-160 Blackjack καθώς και τα Tu-22M3 Backfire-C. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης, οι δυο ανώτατοι Ρώσοι αξιωματούχοι θα παρουσιάσουν σε επιτελείς του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας συστημάτων τα οποία προτείνονται να καλύψουν τις απαιτήσεις της πολεμικής Αεροπορίας στους ακόλουθους τομείς.

- Νέο αεροσκάφος προκεχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης (ΝΑΠΕΕ).

Ως γνωστόν Η ΠΑ προτίθεται να προβεί στην προμήθεια 37 νέων εκπαιδευτικών αεροσκαφών για να αναβαθμίσει την προκεχωρημένη επιχειρησιακή εκπαίδευση του ιπτάμενου προσωπικού της το οποίο στη συνέχεια θα επιχειρεί με τα νέα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη. Η ρωσική αεροδιαστημική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια έχει προχωρήσει στην σχεδίαση και ανάπτυξη αεροσκαφών αυτής της κατηγορίας όπως το Yak-130 και το MiG-AT. Εξάλλου όπως είναι γνωστό το πρώτο έχει ήδη επιλεγεί από την ρωσική αεροπορία ως το νέο της αεροσκάφος προκεχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης.

To Beriev Be-200 είναι υποψήφιο για την κάλυψη της απαίτησης για νέο πυροσβεστικό αεροσκάφος.

- Ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης.

Το πρόγραμμα για την προμήθεια 15 ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης βρίσκεται στην φάση της σύνταξης του πίνακα επιχειρησιακών απαιτήσεων και κριτηρίων. Είναι δε γνωστό ότι η Ρωσική αεροδιαστημική βιομηχανία (όπως π.χ. οι οίκοι Mil, Kamov, Kazan κτλ) έχει αναπτύξει σωρεία ελικοπτέρων που θα μπορούσαν να καλύψουν την συγκεκριμένη απαίτηση εξοπλισμένα με ή χωρίς δυτικής προέλευσης ηλεκτρονικά συστήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αύριο οι δυο αξιωματούχοι θα επισκεφθούν την 112 Πτέρυγα Μάχης/384 Μοίρα Έρευνας - Διάσωσης στην Ελευσίνα.

- Αεροσκάφη αεροπυρόσβεσης.

Η ρωσική αντιπροσωπεία παρουσίασε το γνωστό τόσο από παρουσιάσεις όσο και από την συμμετοχή του στις επιχειρήσεις αεροπυρόσβεσης του δραματικού καλοκαιριού του 2007, Beriev Be-200 ως μια λύση για την ανανέωση και αναβάθμιση του ελληνικού στόλου αεροπυρόσβεσης. Πάντως οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει ιδιαίτερα με το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας όσον αφορά την προμήθεια του αεροσκάφους για αποστολές θαλάσσιας επιτήρησης. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για την προμήθεια τουλάχιστον τριών αεροσκαφών.

Το σύστημα S30PMU1 οδεύει προς αναβάθμιση στο επίπεδο S400. (C) ΠΑ

- Αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική άμυνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες έγιναν παρουσιάσεις των πιο πρόσφατων εξελίξεων όσον αφορά τα οπλικά συστήματα S300 και Tor Μ1, όπως και επίσης της αναβάθμισης του πρώτου στο επίπεδο S400. Επιβεβαιώνεται έτσι και τυπικά το δημοσίευμα της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ στις 15 Ιανουαρίου, όπου είχαμε αποκαλύψει την καταρχήν συμφωνία για την αναβάθμιση του συστήματος. H επίσκεψη αυτή φανερώνει το υψηλό επίπεδο που βρίσκονται οι διμερείς στρατιωτικές σχέσεις των δυο χωρών και ταυτόχρονα φανερώνει την διάθεση της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας να καταστεί ένας από τους κύριους προμηθευτές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4579&Itemid=49

Τέσσερα χρόνια μετά την προγραμματισμένη ένταξή τους στο οπλοστάσιο της Πολεμικής Αεροπορίας η εναέρια πλατφόρμα έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου ΑΣΕΠΕ Erieye/ΕΜΒ-145Η εξακολουθεί να αγνοείται, προκαλώντας μείζονα προβλήματα στο ελληνικό σύστημα αεράμυνας. Αποτέλεσμα της έλλειψης του Erieye είναι και τα όσα διαδραματίστηκαν πρόσφατα σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο στην περιοχή του Αή-Στράτη. Η μη ύπαρξη ΑΣΕΠΕ οδήγησε στην μετάκληση του ΝΑΤΟϊκού Ε-3Α AWACS για τη διενέργεια της άσκησης και η εν συνεχεία ματαίωση της αποστολής του AWACS από το ΝΑΤΟ προκάλεσε πλήγμα στα ελληνικά συμφέροντα. Ακόμα και αν το Erieye παραδοθεί εντός του θέρους, σχεδόν 4,5 χρόνια μετά την προγραμματισμένη ημέρα ενταξής του, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Παρά τις μεγάλες προσπάθειες τόσο από την πλευρά του ΓΕΑ όσο και από την πλευρά της ΓΔΑΕΕ για την ταχύτερη δυνατή επίλυση των προβλημάτων του προγράμματος, η κατασκευάστρια εταιρεία Saab Microwaves Systems (πρώην Ericsson Microwaves Systems) «δεν διευκολύνει καθόλου την εξεύρεση κάποιας λύσης», όπως αναφέρει υψηλόβαθμη πηγή του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.

Τα ελληνικά ΑΣΕΠΕ παραμένουν δυστυχώς «προσγειωμένα»... (C) ΓΕΑ

Χαρακτηριστικό είναι πως από την πλευρά της ΓΔΑΕΕ είχε γίνει όλη εκείνη η προετοιμασία ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η παραλαβή ΑΣΕΠΕ Erieye/ΕΜΒ-145Η τον περασμένο Μάρτιο αλλά αυτό δεν έχει καταστεί δυνατό. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι η αδυναμία του κυρίου αναδόχου να διευθετήσει έγκαιρα το ζήτημα της νηολόγησης των αεροσκαφών ώστε να είναι δυνατή η συνέχιση των συμβατικών εργασιών του προγράμματος στην χώρας μας αμέσως μετά την παράδοση του εξοπλισμού GFE όπως και η αδυναμία της Saab να ολοκληρώσει τους ελέγχους αποδοχής του συστήματος λόγω μη υλοποίησης των συμβατικών προδιαγραφών του συστήματος αποστολής και ιδιαίτερα της ζεύξης δεδομένων προκάλεσαν μια καθυστέρηση πάνω από τρία χρόνια στο πρόγραμμα! Είχε προηγηθεί η μη έγκαιρη εξασφάλιση από την ελληνική πλευρά του εξοπλισμού GFE, που παραδόθηκε με καθυστέρηση 26 μηνών στον κύριο ανάδοχο. Όλα αυτά απλώς επιβεβαιώνουν την λανθασμένη απόφαση επιλογής του συγκεκριμένου συνδυασμού το 1999, καθώς αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στον πέμπτο χρόνο (!) καθυστέρησης στην παράδοση των αεροσκαφών, σχεδόν δέκα χρόνια μετά από την παραγγελία τους το 1999 και αντί του ΑΣΕΠΕ Erieye/ΕΜΒ-145Η στην θέση του στέκεται μια «μαύρη τρύπα» στο ελληνικό σύστημα αεράμυνας. Πρόκειται για ρεκόρ καθυστέρησης παράδοσης συστήματος στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και είναι απορίας άξιο πώς δεν έχουν ζητηθεί ευθύνες από τη στρατιωτική ή την πολιτική δικαιοσύνη για το θέμα αυτό. Μάλιστα όπως τόνιζε χαρακτηριστικά ανώτατος αξιωματικός της ΠΑ, «Το σύστημα όταν και αν θα παραληφθεί, θα είναι σχετικά παρωχημένο, δεδομένου ότι σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με προδιαγραφές που ίσχυαν την περασμένη δεκαετία. Ακόμα και αν είχε ενταχθεί κανονικά σε υπηρεσία τον Απρίλιο του 2004 όπως αναφερόταν στην σύμβαση προμηθείας, σήμερα θα έπρεπε να συζητούσαμε για το πρόγραμμα αναβάθμισης των ηλεκτρονικών του».

Το τουρκικό πρόγραμμα, αν και ξεκίνησε αργότερα, αν και αντιμετώπισε προβλήματα, είναι πιθανό να παραδοθεί πρώτο! (C) Boeing

Την ίδια στιγμή στην Τουρκία, η τουρκική Αεροπορία έχει ήδη εντάξει ανεπίσημα στην δύναμή της το πρώτο αντίστοιχο αεροσκάφος. Η επιλογή του Boeing 737/MESA, πολύ ανώτερων δυνατοτήτων από το αντίστοιχο ελληνικό, ;παρά το γεγονός ότι η προμήθειά του αποφασίστηκε πέντε περίπου χρόνια μετά την ελληνική απόφαση προμήθειας του  Erieye/ΕΜΒ-145Η και παρά το γεγονός ότι και εκεί λόγω του υψηλού τεχνολογικού επιπέδου της τουρκικής πλατφόρμας (καμία σχέση με το περιορισμένων δυνατοτήτων Erieye) υπήρξαν σημαντικές καθυστερήσεις (μάλιστα και επιβολή ρήτρας στην κατασκευάστρια εταιρεία από το τουρκικό δημόσιο) εντούτοις παραδόθηκε νωρίτερα από το ελληνικό. Όλα αυτά βέβαια δεν έμειναν χωρίς δυσάρεστες συνέπειες για την Saab Microwaves Systems της οποίας οι προτάσεις για άλλα συστήματα όπως π.χ. για την αναβάθμιση του ραντάρ Super Giraffe (Όμηρος) που χρησιμοποιείται από το αντιαεροπορικό σύστημα «ΒΕΛΟΣ» της ΠΑ, ουσιαστικά «τέθηκαν στο αρχείο» χωρίς δεύτερη συζήτηση από την ΠΑ.

Πηγή ; http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4610&Itemid=49

http://www.fas.org/irp/agency/dod/2008strategy.pdf

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15355&m=H04&aa=1

Σοβαρό πρόβλημα μείωσης αποθεμάτων αλλά και παλαιότητας των όπλων που χαρακτηρίζονται ως «περιλήπτες βομβιδίων» αντιμετωπίζει πλέον η ΠΑ, λόγω της εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας που απαγορεύει την εξαγωγή τους, από τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα είχε αιτηθεί με σχετική LoA, έναν μεγάλο αριθμό από περιλήπτες βομβιδίων (ρουκέτες MLRS, διάφορους τύπους CBU κ.ά.), θέτοντας μια παραγγελία 66 εκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ.

Στη φωτογραφία : Οι περιλήπτες βομβιδίων αποτελούν βασικό όπλο αμυνόμενου. Οι Rockeye Mk20 φέρονται από όλα τα αμερικανικής κατασκευής μαχητικά της ΠΑ. (C) ΠΑ.

Όμως ειδοποιήθηκε ότι έπρεπε να αποσύρει τη LoA-όπως και έγινε- αφού αντιτίθετο στη σχετική νομοθεσία που ισχύει πλέον στις ΗΠΑ ανάλογων όπλων. Η φιλοσοφία της απαγόρευσης εξαγωγής τέτοιων όπλων, μια απαγόρευση που ισχύει ήδη σε πολλά κράτη, είναι ότι τα σχετικά συστήματα μπορούν να προκαλέσουν μεγάλες «παράπλευρες» απώλειες στον άμαχο πληθυσμό. Το δυσάρεστο για την Ελλάδα είναι ότι αποτελούν ένα όπλο ιδανικό για αμυνόμενο έναντι υπέρτερων εχθρικών δυνάμεων και τα αποθέματα σε αυτήν την κατηγορία όπλων που υπάρχουν αυτήν την στιγμή, είναι σχετικά λίγα και παλαιά. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε βολές που έγιναν στο πεδίο βολής Κρανέας βομβών Rockeye Mk-20 το ποσοστό επιτυχούς πυροδότησης δεν ήταν το απολύτως αναμενόμενο. Αυτή τη στιγμή η ΠΑ αλλά και ο Ελληνικός Στρατός αναζητά τρόπο για να κλείσει το χάσμα στις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4647&Itemid=49

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=17961

Σε υψηλούς ρυθμούς εξακολουθεί να κινείται η διαδικασία επιλογής νέου αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας για το Πολεμικό Ναυτικό. Σύμφωνα με πληροφορίες του www.defencenet.gr η βραζιλιάνικη εταιρεία Embraer κλήθηκε επειγόντως να παρουσιάσει την δικιά της πρότασης στις 6 Ιουνίου, τέσσερεις ημέρες νωρίτερα από την αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία παρουσίασης.

Η Embraer θα παρουσιάσει το «αντίπαλο δέος» του ATR-72 το αεροσκάφος P-99 το οποίο ως πλατφόρμα είναι η ίδια με αυτή του ΕΜΒ-145Η Erieye (που κάποια στιγμή ελπίζεται ότι θα ενταχθεί σε υπηρεσία στην ΠΑ ως φορέας του ραντάρ Erieye). Σε ό,τι αφορά το κρίσιμο μέρος των ηλεκτρονικών συστημάτων, τις λεγόμενες «κονσόλες», που θα αποτελέσουν τον εξοπλισμό επιτήρησης και ανθυποβρυχιακού πολέμου, στο Ρ-99 «κουμπώνουν» τόσο τα συστήματα της αμερικανικής L-3 Communications, όσο και το AMASCOS 300 της γαλλικής Thales. Μάλιστα η αρχική παρουσίαση του Ρ-99 το 2003 είχε γίνει με το AMASCOS. Έκτοτε, έχουν γίνει δυο ανεξάρτητες παρουσιάσεις των συστημάτων της L-3. Το πρόγραμμα χαρακτηρίζεται ως υψηλής προτεραιότητας και μεγάλο ρόλο στην τελική επιλογή θα παίξει και η ενδιάμεση λύση που θα προσφέρουν οι ενδιαφερόμενες εταιρείες. Η ιταλική πρόταση περιλαμβάνει ως ενδιάμεση λύση την παροχή τριών αεροσκαφών Breguet Atlantique από μια αρχική παραγγελία 18 αεροσκαφών τα οποία είχαν παραληφθεί κατά την δεκαετία του ’70 και τα οποία έκτοτε έχουν υποστεί δυο μείζονα προγράμματα εκσυγχρονισμού, ενώ η Βραζιλία είναι άγνωστο τι μπορεί να προσφέρει.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η Βραζιλία για τις δικές της ανάγκες στον τομέα του ανθυποβρυχιακού πολέμου έχει παραγγείλει μια ειδικά τροποποιημένη έκδοση του αμερικανικού P-3 Orion (8 αεροσκάφη), ενώ το Ρ-99 η έκδοσή του ηλεκτρονικής επιτήρησης έχει ήδη επιλεγεί από το Μεξικό.

Πηγή ; http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4636&Itemid=51

Πραγματοποιήθηκε η επίθεση κατά της απόκρημνης και ισχυρής τοποθεσίας του Σκρα, στην οποία συμμετείχαν οι Μοίρες 531 και 532 της Στρατιωτικής Αεροπορίας. Η 532 Μοίρα καθοδηγούσε την ελληνική προέλαση (σύνδεσμος πεζικού), ενώ η 531 με περιπολίες σχημάτιζε αμυντικό φράγμα, εμποδίζοντας τα εχθρικά αεροπλάνα να πλησιάσουν στις φίλιες γραμμές και παράλληλα προσέβαλλε εχθρικούς στόχους στο έδαφος. Επίσης η 531 Μοίρα κάλυπτε τα αεροπλάνα της 532 που εκτελούσαν αναγνωρίσεις και φωτογραφήσεις των εχθρικών χαρακωμάτων, καθώς και τα συμμαχικά αεροπλάνα που επέστρεφαν από αναγνωριστική αποστολή. Η Ελληνική Αεροπορία δέχτηκε για τις υπηρεσίες της τα συγχαρητήρια και τον έπαινο του Αρχιστράτηγου, ενώ το Γαλλικό Αρχηγείο Ανατολής επαίνεσε τις ικανότητες των ελληνικών πληρωμάτων.

Η ΠΑ συμμετείχε με F-16 Block 52+ της 115 ΠΜ/340Μ στην ετήσια αεροπορική άσκηση "STEADFAST NOON 08" από 18 έως 24 Απριλίου 2008, που πραγματοποιήθηκε στην αεροπορική βάση GHEDI της Ιταλίας. Σκοπός της άσκησης ήταν η εξάσκηση των πληρωμάτων στις διαδικασίες σχεδίασης και εκτέλεσης επιχειρήσεων ειδικών όπλων. Η σχεδίαση περιελάμβανε συνδυασμένες αποστολές αεροσκαφών (COMAO), εναέριας μάχης (DACT), προστασίας συγκεκριμένων περιοχών (FAOR). Στην άσκηση συμμετείχαν με αεροπορικό δυναμικό οι παρακάτω χώρες:
Βέλγιο: 2 F-16 MLU και 4 TORNADO
Ολλανδία: 2 F-16 MLU
Γερμανία: 4 TORNADO
Ιταλία: 2 TORNADO, 6 F-16 και 2 EF-2000
ΗΠΑ: 2 F-18E και 8 F-16

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4574&Itemid=49

http://l.ef.e.d.tripod.com/id35.html

http://odysseus.pa-sy-a.gr/2008/05/15/20-30/odysseus_2008-05-15_20-30.htm

http://www.wicca.gr

Μία είδηση που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο "Ephemerida.gr" και αναδημοσιεύεται με κάθε επιφύλαξη, καθώς δεν έχει διασταυρωθεί μέχρι στιγμής:

Φήμες που διακινούνταν στο ΥΠΕΞ το τελευταίο τρίμηνο, πήραν χθες "χρώμα" όταν διέρρευσε από στέλεχος της διπλωματικής υπηρεσίας ότι "νησίδες που ευρίσκονται επί του ποταμού Έβρου, σιωπηλώς αφέθηκαν να καταληφθούν από τουρκικές στρατιωτικές περιπόλους, χωρίς να υπάρξει αντίδραση στρατιωτικής ή άλλης φύσης". Αναφερόταν μάλιστα συγκεκριμένα ότι αφέθηκε να καταληφθεί νησίδα στο μέσον του ποτάμου Έβρου, πλησίον του συνοριακού φυλακίου "Γέφυρα Κήπων", χωρίς να υπάρξει αντίδραση από την Ελληνική πλευρά, παρά το γεγονός πως αυτό συνέβαινε σταθερά για περισσότερο από 50 χρόνια. Μάλιστα, στην πληροφορία προσετίθετο ότι "ως χθες το ΥΠΕΞ μετά από ενημέρωση του υπ. Άμυνας, με διαβήματά του ζητούσε την αποχώρηση των τουρκικών αγημάτων, κάτι που την φορά αυτή δεν συνέβει". Για το ζήτημα της κατοχής και του ιδικτησιακού καθεστώτος των νησίδων του Έβρου, δεν έχει υπάρξει διευθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας καθώς συνήθως πρόκειται για νησίδες που στη διάρκεια του χειμώνα εξαφανίζονται κάτω από τα νερά του Έβρου. Διπλωματική πηγή ωστόσο μας επεσήμανε ότι υπάρχει σχετική βιβλιογραφία καθώς το ζήτημα είχε μελετήσει στη διδακτορική του διατριβή, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης (σ.σ. "Το δίκαιο της θάλασσας και η διαμόρφωσή του από τις διεκδικήσεις των παράκτιων κρατών").

Προσθήκη: Η είδηση επιβεβαιώθηκε από ρεπορτάζ της Κ. Αδάμ στη σημερινή "Ελευθεροτυπία".

Πηγές : http://www.army.gr/dimosieuseis/hmerisios/imerisiosassets/20080528/18.jpg
http://www.ephemerida.gr/istoxoros1/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html

Την Κυριακή του Πάσχα 27 Απριλίου 1997, όλος ο θρησκευόμενος Ελληνισμός εόρταζε περνώντας στιγμές οικογενειακής θαλπωρής που προσφέρουν αυτές οι θείες ημέρες. Στις απομακρυσμένες ελληνικές νησίδες του Ανατολικού Αιγαίου, οι ακρίτες πέρασαν ένα λιτό Πάσχα, ευχόμενοι ο ένας στον άλλο και με την ελπίδα ο επόμενος εορτασμός να τους βρει κοντά στις οικογένειες τους. Το Φαρμακονήσι είναι μία από αυτές τις νησίδες, της οποίας η φύλαξη είχε κριθεί απαραίτητη λόγω της πολύ μικρής αποστάσεως που την χωρίζει από τα μικρασιατικά παράλια. Οι συνθήκες αυτές, καθιστούσαν την νησίδα ανέκαθεν χώρο προτιμήσεως των λαθρεμπόρων για την εγκατάλειψη λαθρομεταναστών σε ελληνικό έδαφος. Την ημέρα αυτή, η φρουρά των ανδρών του 521 Τάγματος Πεζοναυτών βρέθηκε αντιμέτωπη με μία απρόσμενη κατάσταση. Από τον Νότο φάνηκε η φιγούρα ενός υποβρυχίου με πορεία προς Βορρά. Ο επικεφαλής αξιωματικός ενημερώθηκε από τους άνδρες του φυλακίου στο Ακρωτήριο Ψαλίδι που εντόπισε το υποβρύχιο και έσπευσε αμέσως επιτόπου. Η αναγνώριση με τα κυάλια αποκάλυψε ότι επρόκειτο για to υποβρύχιο Yildiray (S350) του Τουρκικού Ναυτικού. Ακριβώς στο κρίσιμο αυτό σημείο, η επικοινωνία της φρουράς με την προϊσταμένη διοίκηση, απεδείχθη αδύνατη. Ενώ υπήρχε επαφή με το παρατηρητήριο του Πολεμικού Ναυτικού, ο επικεφαλής της φρουράς δεν στάθηκε δυνατό να αποκτήσει επαφή με την προϊσταμένη διοίκηση. Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, προτίμησε να αναλάβει πρωτοβουλία αντί να αδρανήσει. Ήταν φανερό ότι το υποβρύχιο έπλεε εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων και συνεχώς πλησίαζε στο Φαρμακονήσι.

Ο επικεφαλής ανέλαβε δράση. Το στοιχείο πολυβόλου FN MAG των 7,62 mm άνοιξε πυρ εναντίον του στόχου ο οποίος ευρίσκετο σε απόσταση 800 μέτρων περίπου από το νότιο άκρο της νήσου. Περί τα 200 φυσίγγια εβλήθησαν από το όπλο. Οι Πεζοναύτες διέκριναν καθαρά τις βολίδες που κτυπούσαν τον μαύρο όγκο του υποβρυχίου. 0 επικεφαλής, βλέποντας ότι το υποβρύχιο συνεχίζει την πορεία του, διέταξε το στοιχείο αντιαρματικού STRIM 89 να ανοίξει πυρ. Δύο βλήματα εκτοξεύτηκαν, δίχως όμως αποτέλεσμα. Ο στόχος βρισκόταν εκτός του μέγιστου βεληνεκούς του όπλου. Ωστόσο η έκρηξη των βλημάτων στο νερό, συνέγειρε το πλήρωμα του υποβρυχίου, το οποίο άρχιζε διαδικασίες ταχείας καταδύσεως. Στο μεταξύ, ο επικεφαλής είχε μετακινηθεί ταχέως στο Βόρειο άκρο της νησίδος, στο Ακρωτήριο Γέροντα, όπου υπήρχε άλλο φυλάκιο, συνεχίζοντας να παρακολουθεί τις κινήσεις του στόχου. Αν και είχε αρχίσει η τάξη ενός στοιχείου όλμου των 60 mm, τα χρονικά περιθώρια δεν επέτρεψαν την χρήση του. Στην νέα θέση, ευρίσκετο άλλο στοιχείο πολυβόλου. Στο ύψος αυτό, το υποβρύχιο είχε αρχίσει να καταδύεται. Μέχρι να χαθεί κάτω από την επιφάνεια της θαλάσσης, το πολυβόλο αυτό είχε βάλει άλλα 200 περίπου φυσίγγια.

Η γνωστοποίηση του περιστατικού στην Αθήνα, κινητοποίησε το ΓΕΕΘΑ που λειτουργούσε στους ρυθμούς των εορταστικών ημερών. Οι επιτελείς έσπευσαν να ενημερωθούν και να διαπιστώσουν ενέργειες και προθέσεις του εχθρού. Στην περιοχή του Φαρμακονησίου, επικρατούσε πλήρης ησυχία. Κανένα τουρκικό σκάφος δεν έκανε την εμφάνιση του. Η εικόνα που σχηματίστηκε σύντομα, ήταν καθησυχαστική. Η κίνηση του τουρκικού υποβρυχίου δεν υπέκρυπτε κάποια απειλή για την ελληνική φρουρά. Η ξαφνική όμως εμφάνιση του και η διακοπή των επικοινωνιών, οδήγησε στην ανάληψη πρωτοβουλίας η οποία στο τέλος δεν είχε δυσάρεστες συνέπειες. Την πραγματικότητα αυτή φαίνεται ότι αντιλήφθηκε και η τουρκική πλευρά. Στην Άγκυρα επικρατούσε άκρα σιωπή. Καμμία διαμαρτυρία, ούτε καν υποτονική και σε χαμηλό επίπεδο, δεν έγινε. Ούτε από το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, ούτε σε στρατιωτικό επίπεδο. Οι Τούρκοι δεν θεώρησαν καν σκόπιμο να ζητήσουν εξηγήσεις. Παρόμοια ήταν και η ελληνική αντίδραση. Το περιστατικό της 27ης Απριλίου 1997, ήταν σαν να μην έγινε ποτέ. Από πληροφορίες που έγιναν αργότερα γνωστές, ο κυβερνήτης του υποβρυχίου καθαιρέθηκε των καθηκόντων του, το δε Yildiray πέρασε αρκετό χρονικό διάστημα σε επισκευές, εξαιτίας των πολλαπλών πληγμάτων που είχε δεχθεί στον πύργο.Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι διαχρονικά διαπιστωμένο: όταν η τουρκική πλευρά αντιμετωπίσει εξαρχής δυναμική στάση, δεν τολμά να αντιδράσει. Η μόνη δύναμη που υπολογίζουν οι Τούρκοι, είναι η δύναμη των όπλων.

Το άγνωστο αυτό περιστατικό στην ελληνική κοινή γνώμη, αποτελεί ένα ακόμα κομμάτι του πολέμου χαμηλής εντάσεως που διεξάγεται στο Αιγαίο για την υπεράσπιση της Ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας. Τα παραπάνω δημοσιεύονται με την άδεια του συγγραφέα-εκδότη Σάββα Δ. Βλάσση.

Διαβάστε: Σ. Δ. Βλάσση, "IMIA 1996-2006 Αποκαλύψεις", εκδ. Δούρειος Ίππος, Αθήνα, 2006.

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/27-4-1997.html

H εμμονή των ΗΠΑ για συμμετοχή της πΓΔΜ στη «Πρωτοβουλία κατά της Διασποράς Οπλων Μαζικής Καταστροφής» ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», που πραγματοποιήθηκε χθες στην Ουάσιγκτον, ανάγκασε την ελληνική και την κυπριακή αντιπροσωπεία σε αποχώρηση, καταγγέλλοντας την αμερικανική στάση. Συγκεκριμένα, η ελληνική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον πρέσβη στην Ουάσιγκτον Αλέξανδρο Μαλλιά, αποχώρησε από τις εργασίες της συνόδου της «Πρωτοβουλίας κατά της Διασποράς Οπλων Μαζικής Καταστροφής» που συνήλθε χθες στην αμερικανική πρωτεύουσα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της Ουάσιγκτον να επιμείνει στην χρήση της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στο πλαίσιο της συνόδου. Μάλιστα, η αποχώρηση έλαβε χώρα τη στιγμή που στην αίθουσα εισερχόταν ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του προέδρου Μπους Στιβ Χάντλεϊ , ενώ ταυτόχρονα αποχώρησε και η κυπριακή αντιπροσωπεία. Σε γραπτή δήλωσή του για το θέμα, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προσπάθησε να δικαιολογήσει την αμερικανική ενέργεια επικαλούμενος την αναγνώριση της πΓΔΜ από τη χώρα του ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από το 2004, διαβεβαιώνοντας παράλληλα ότι «θα υιοθετήσουν (σ.σ.: οι ΗΠΑ) όποια συμβιβαστική λύση προκύψει από αυτή την διαδικασία» (σ.σ.: των συνομιλιών Ελλάδας- Σκοπίων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ).

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_29.html

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευ. Μεϊμαράκης υπέγραψε την Αρχική Εντολή Προμήθειας 420 ΤΟΜΑ ΒΜΡ-3 από την Ρωσική Ομοσπονδία. Η εν λόγω αρχική έγκριση έχει ήδη υπογραφτεί δυο εβδομάδες πριν το Πάσχα. Το αρχικό κόστος υπολογίζεται τελικά στο ίδιο ποσό που είχε αρχικά ανακοινωθεί, δηλαδή περί τα 1,2-1,3 δις ευρώ. Όπως είχαμε ήδη ενημερώσει από τον Δεκέμβριο του 2007, το μοναδικό σύστημα επί του οχήματος μη ρωσικής προέλευσης θα είναι οι εκτοξευτές καπνογόνων, που θα είναι ελληνικής προέλευσης. Τελικώς τα πολυβόλα θα είναι και τα τρία ρωσικής κατασκευής, διαψεύδοντας την φημολογία που είχε αναπτυχθεί περί αντικατάστασης των δυο πλευρικών πολυβόλων με το MG3 των ΕΑΣ.

Στην προμήθεια περιλαμβάνονται επιπλέον των 420 οχημάτων, 30 οχήματα περισυλλογής BREM-L, 4 εξομοιωτές βολής, 4 εξομοιωτές εκπαιδεύσεως καθώς και 4 εκπαιδευτικά οχήματα οδηγών. Η ακριβής σύνθεση και οι ποσότητες του υπόλοιπου εκπαιδευτικού εξοπλισμού θα καθορισθούν κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων. To νέο ΤΟΜΑ του Ελληνικού Στρατού θα κωδικοποιηθεί ως BMP-3HEL.

Στην τελική ευθεία μπήκε το πρόγραμμα προμήθειας του νέου ΤΟΜΑ του Ελληνικού Στρατού. Σχετικά με την διαμόρφωση του οχήματος, από όσα έχουν γίνει γνωστά, το όχημα τελικώς θα φέρει μόνο ένα θερμικό σκοπευτικό σύστημα, ενώ βασική προϋπόθεση θα είναι να συνεργάζεται με το σύστημα διαχείρισης μάχης Ηνίοχος που βρίσκεται ήδη σε υπηρεσία με τον Ελληνικό Στρατό. Σημειώνεται επίσης σχετικά με την χρηματοδότηση της προμήθειας ότι οι απαιτούμενες για την υλοποίηση του προγράμματος πιστώσεις θα διατεθούν ως εξής:

- 338.079.750 ευρώ από το υπ’ αριθμόν 15β πρόγραμμα «προμήθεια 291 ερπυστριοφόρων ΤΟΜΑ» του ΕΜΠΑΕ 2006-2010, ΚΑΕ 6912 με έναρξη χρηματοδότησης το έτος 2008.

- 850-950 εκατομμύρια ευρώ από το υπουργείο Οικονομικών με τη διάθεση συμπληρωματικών πιστώσεων πέραν  των εγγεγραμμένων στα έτη που θα απαιτηθούν πληρωμές στον Αναπτυξιακό ΠΟΥ του ΥΠΕΘΑ και εντός του ύψους των εγκριθεισών από το ΚΥ.Σ.Ε.Α. οροφών του ΕΜΠΑ 2006-2010 σύμφωνα με την (ιβ) απόφαση του ΚΥ.Σ.Ε.Α.

Σημειώνεται ότι ανάμεσα στα επιθυμητά προγράμματα αντισταθμιστικών ωφελημάτων (ΑΩ) εντάσσονται και η δημιουργία κέντρου τεχνικής υποστήριξης σε στρατιωτικό εργοστάσιο και υποστήριξή του με ευθύνη της ρωσικής πλευράς τουλάχιστον για 5 έτη μετά τη λήξη της εγγύησης καλής λειτουργίας. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται πλήρως η «Σ» για το θέμα της βιομηχανικής συμμετοχής (σ.σ. πριν δυο μήνες) ότι το 308 ΠΕΒ στην Θεσσαλονίκη θα σηκώσει το βάρος της συναρμολόγησης και εργοστασιακής υποστήριξης του οχήματος. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι στο ποσό περιλαμβάνονται και ανταλλακτικά αρχικής υποστήριξης, για δυο έτη.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4507&Itemid=47

Πρωτοφανή εκπαιδευτική δραστηριότητα με συμμετοχές σε διεθνής ασκήσεις παρουσίασε η Πολεμική Αεροπορία κατά διάστημα του μήνα Απριλίου, όπως ενημέρωσε το ΓΕΑ. Συγκεκριμένα, σχετικά δελτία Τύπου από την Πολεμική Αεροπορία αναφέρουν τα εξής:

Συμμετοχή της ΠΑ στην αεροπορική άσκηση AIR DEFENCE WEEK 2008

Η Π.Α συμμετείχε στην αεροπορική άσκηση της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας AIR DEFENCE WEEK 2008 από 28 Μαρτίου έως 04 Απριλίου 2008, που πραγματοποιήθηκε στη ναυτική Α.Β. LANDIVISIAU της Γαλλίας.

Σκοπός της άσκησης ήταν η εκπαίδευση των Ιπταμένων σε αποστολές εναέριας μάχης/αεράμυνας με σενάρια που περιλάμβαναν περιβάλλον πολλαπλών απειλών. Η σχεδίαση περιλάμβανε αποστολές Air Maritime Cooperation, High Value Air Asset (HVAA) Protection/Attack, DACT και Low Level Mission.

Στην άσκηση αυτή συμμετείχαν με αεροπορικό δυναμικό οι παρακάτω χώρες:
Βέλγιο : 6 F-16 MLU
Γαλλία : 5 Μ 2000-5, 1 Ε-3F AWACS, 6-8 RFM F2 (Γαλλ. Αεροπορία Ναυτικού), 1 Ε-2C HAWKEYE (Γαλλ. Αεροπορία Ναυτικού)
Αγγλία : 3 F-3 TORNADO
Η Π.Α συμμετείχε με τέσσερα (4) αεροσκάφη Μ-2000 της 114 ΠΜ/332 Μ.

H μετάβαση και επιστροφή έγινε μέσω της Α.Β. SOLENZARA στην Κορσικής στη Γαλλία.

Συμμετοχή της ΠΑ στην αεροπορική άσκηση SPRING FLAG 2008.

Η Π.Α συμμετείχε στην αεροπορική άσκηση της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας SPRING FLAG 2008 από 03 έως 18 Απριλίου 2008, που πραγματοποιήθηκε στη ναυτική Α.Β. DECIMOMANU στη Σαρδηνία της Ιταλίας. Σκοπός της άσκησης ήταν η εξάσκηση του προσωπικού στις τακτικές και στις διαδικασίες ανάπτυξης αεροπορικών δυνάμεων, την αύξηση της μαχητικής τους ικανότητας και του επιπέδου τυποποίησης, κατά τη διεξαγωγή συνδυασμένων αεροπορικών επιχειρήσεων. (COMPOSITE AIR OPERATIONS - COMAO), καθώς και αμυντικών αεροπορικών επιχειρήσεων για τον έλεγχο εναερίου χώρου συγκεκριμένης περιοχής ευθύνης μαχητικών (FIGHTER AREA OF RESPONSIBILITY - FAOR).

Στην άσκηση αυτή συμμετείχαν με αεροπορικό δυναμικό οι παρακάτω χώρες:

Ισπανία : 4 F-18
Τουρκία : 5 F-16
Αγγλία : 1 FALCON 20
Γερμανία : 4 TORNADO ECR
ΗΠΑ : 1 KC-135ΝΑΤΟ, 2 E-3A AWACS
Ιταλία : 3 AV-8 (Ναυτικού), 7 EFA-2000, 8 F-16 ADF, 11 TORNADO ECR IDS, 10 AMX, 4 MB-339 CD, 1 C-130 J, 1 B-707, 1 G-222, 2 HH-3F (Ε/Π), 2 AB-212 (Ε/Π), 2 SF-260.
Η Π.Α συμμετείχε με πέντε (5) μονοθέσια αεροσκάφη F-16 BLOCK 30 της 111 ΠΜ/330 Μ.

Τέλος, η Π.Α συμμετείχε στην αεροπορική άσκηση της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας VOLFA 2008 από 14 έως 18 Απριλίου 2008, που πραγματοποιήθηκε στη Α.Β. DIJON της Γαλλίας.

Σκοπός της άσκησης ήταν η εκπαίδευση των Ιπταμένων κυρίως σε αποστολές εναέριας μάχης/αεράμυνας και παροχή εναέριας προστασίας σε συγκεκριμένες περιοχές δράσης μαχητικών και μεταφορικών αεροσκαφών.Η Π.Α συμμετείχε με τρία (3) αεροσκάφη Μ-2000 της 114 ΠΜ/332 Μ. H μετάβαση και επιστροφή έγινε μέσω της Α.Β. SOLENZARA στην Κορσικής στη Γαλλία.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4495&Itemid=49

Πέντε μαχητικά αεροσκάφη Rafale (2 -C και 3 διθέσια -Β) της γαλλικής Αεροπορίας θα συμμετάσχουν, μεταξύ 12 και 16 Μαϊου 2008, σε κοινή κοινή άσκηση με αεροσκάφη τύπου F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας.

Τα γαλλικά Rafale ανήκουν στην Μοίρα Δίωξης 1/7 Provence, στην αεροπορική βάση του Saint Dizier (Καμπανία). Θα συμμετάσχουν στην κοινή άσκηση με την 337 Μοίρα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, που αποτελείται από F-16.

Στην άσκηση θα συμμετάσχουν 3 διθέσια και 2 μονοθέσια Rafale. (C) Γαλλική Αεροπορία.

Η άσκηση «Aegean Gust» αποτελεί μέρος του ετήσιου προγράμματος συνεργασίας ανάμεσα στις δυο πολεμικές μας αεροπορίες. Αποσκοπεί στο να δώσει στους Έλληνες και Γάλλους πιλότους τη δυνατότητα κοινής εκπαίδευσης στην άσκηση πολυσύνθετων και ρεαλιστικών αεροπορικών μαχών. Επίσης να βελτιώσει τη διεπιχειρησιακότητα ανάμεσα στις δύο αεροπορίες και να διευκολύνει την ανταλλαγή εμπειριών. Στην άσκηση θα συμμετάσχουν 45 Γάλλοι : 8 πιλότοι και αξιωματικοί οπλικών συστημάτων, 28 μηχανικοί και 9 άτομα διοικητικής, πληροφορικής και επικοινωνιακής υποστήριξης.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=4506&Itemid=49

Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ να εγκρίνει το μεγαλύτερο -στην ιστορία- συμβόλαιο αγοράς ρωσικού στρατιωτικού υλικού από μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. σε συνδυασμό με το πανηγυρικό κλίμα της επίσκεψης Καραμανλή στη Μόσχα στις 17-18 Δεκεμβρίου, φαίνεται να δικαιώνουν τις αντιλήψεις και τα επιχειρήματα εκείνων, που από τις αρχές της δεκαετίες του 1990 διείδαν στην ελληνορωσική προσέγγιση το μοναδικό γεωπολιτικό μέσο εξισορρόπησης τής σχεδόν αντανακλαστικής υποστήριξης των ΗΠΑ στον τουρκικό επεκτατισμό.

Κορυφαίος μεταξύ των πολιτικών που ασπάζονταν το προαναφερθέν σκεπτικό, ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του «εφεδρείας» (το διάστημα που μεσολάβησε από την εποχή που κατείχε κυβερνητικά πόστα επί των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι που ανέλαβε καθήκοντα ως πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας) μέσα σε ένα κλίμα στο οποίο η Ρωσία θεωρούνταν ως δευτερεύουσας σημασίας στόχευση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η εμπλοκή των S-300 αναδείκνυε, σύμφωνα με τους θιασώτες αυτής της άποψης, το πόσο ριψοκίνδυνη, αχρείαστη και επιζήμια θα μπορούσε να αποβεί μια τέτοια στροφή. Οι πιέσεις των –ενίοτε μόνο κατ’ όνομα... συμμάχων της Ελλάδας θα ήταν αφόρητες και οι αντιδράσεις τους, απρόβλεπτες. Δέκα περίπου χρόνια μετά το φιάσκο των S-300, όλα αυτά φαίνεται να έχουν χαθεί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Η άνοδος του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην κορυφή της πυραμίδας της εκτελεστικής εξουσίας των δύο κρατών επιτάχυνε την έλευση μιας δραματικής μεταβολής ως προς τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τής έως τότε «επιδερμικής» και μόνον διακηρυκτικά «στρατηγικής» συνεργασίας. Αμφότεροι οι ηγέτες είναι επικεντρωμένοι με πολύ πιο άμεσο και πρακτικό τρόπο στην πρόοδο των διμερών ελληνορωσικών σχέσεων. Αν και ο Καραμανλής παραμένει εξίσου –αν όχι περισσότερο– «ευρωπαϊστής» με τον Κώστα Σημίτη, ο εν ενεργεία πρωθυπουργός συνειδητοποίησε ότι το μέγεθος της ελλαδικής επιρροής στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται από τη δυνατότητα της χώρας μας να λειτουργήσει ως η στρατηγική γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, «γέφυρα» ανάμεσα στους ενεργειακούς πόρους της Ρωσίας και της μετασοβιετικής Κασπίας και την καρδιά της οικονομικής ευρωζώνης. Αυτό που για το Σημίτη και τους ιδεολογικούς του ακολούθους αποτελούσε δυνητικό μειονέκτημα, για τους Καραμανλή, Σιούφα και Μολυβιάτη αποτελούσε μιας ζωτικής σημασίας προτεραιότητα για την ελληνική εξωτερική (ενεργειακή) πολιτική. Η Ρωσία είναι πλέον πολύ «της μόδας», και αυτό αποτελεί προσωπική επιτυχία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Η στρατηγική αυτή συνεργασία, που υποστηρίζεται από τα δύο ελληνικά κράτη-μέλη της Ε.Ε., Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, φαίνεται να επεκτείνεται και εκτός του στενού ενεργειακού τομέα, αν και ουδέποτε οι εν λόγω συμφωνίες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κενές γεωπολιτικού περιεχομένου. Το αντίθετο, μάλιστα. Παρά τα όσα ισχυρίζονται ορισμένοι φιλοατλαντικοί επαΐοντες των Βρυξελλών, που εξακολουθούν να βλέπουν την Ευρώπη ως τίποτε περισσότερο από μια επεκτεινόμενη αγορά, η ανάδειξη της Ελλάδας σε στρατηγικό διαμετακομιστικό εταίρο των ρωσικών εξαγωγών υδρογονανθράκων είναι, όχι μόνο συμφέρουσα, αλλά και επιβεβλημένη. Σε τελική ανάλυση, την ίδια ακριβώς πολιτική αναπτύσσουν συνεπικουρούμενες από την Αυστρία και τη Σλοβακία οι τρεις μεγαλύτερες ηπειρωτικές δυνάμεις της Ένωσης, που έχουν την ισχυρότερη ενεργειακή εξάρτηση από τη Μόσχα, δηλαδή η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία.

Η σύσφιξη των ελληνορωσικών σχέσεων δεν επιτεύχθηκε ωστόσο μόνο επειδή προέκυψε αλλαγή πολιτικής ηγεσίας στην Αθήνα ως αποτέλεσμα των δύο τελευταίων βουλευτικών εκλογών. Παράγοντες συστημικής σημασίας δημιούργησαν την –ως επί το πλείστον ενεργειακή– βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η πρόοδος των τελευταίων ετών. Για την ακρίβεια, θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι παράγοντες αυτοί δημιούργησαν την ευκαιρία που άδραξαν αμφότεροι οι ηγέτες. Καθώς γινόταν ολοένα και πιο ασφυκτική η συμφόρηση των Στενών του Βοσπόρου ως εξαγωγικής διόδου του ρωσικού και κασπιανού πετρελαίου, η γεωπολιτική σπουδαιότητα της Ελλάδας αυξήθηκε στα μάτια της Μόσχας. Μόλις τέθηκε σε πλήρη λειτουργία ο πετρελαιαγωγός Μπακού-Τζεϊχάν τον Ιούνιο του 2006, ο Πούτιν δεν είχε καμία άλλη επιλογή από το να ενεργοποιήσει εκ νέου τα σχέδια για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη προκειμένου να περιορίσει την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας και να διασφαλίσει τη συνεχιζόμενη εξάρτηση του Καζακστάν από ένα ελεγχόμενο από τη Ρωσία εξαγωγικό δίκτυο αγωγών.

Πέραν αυτού, καθώς η παγιωνόταν η αποτελμάτωση των ρωσοουκρανικών σχέσεων μετά την αρχική επικράτηση του φιλοαμερικανικού διδύμου της «πορτοκαλί» επανάστασης (Γιούστσενκο-Τιμοσένκο) το Δεκέμβριο του 2004, η Μόσχα άρχισε να αναζητεί εναλλακτικές διόδους για να μειώσει τη δική της διαμετακομιστική εξάρτηση από την Ουκρανία. Η κρίση του 48ώρου, όταν διακόπηκε έως και 30% η ροή του ρωσικού φυσικού αερίου που διέσχιζε την Ουκρανία την Πρωτοχρονιά του 2006, δεν αφύπνισε μόνο τους πελάτες της Gazprom στις δυνητικά καταστρεπτικές επιπτώσεις μιας ρωσοουκρανικής διένεξης. Δεδομένου ότι το φιλοΝΑΤΟϊκό κλαμπ του ουκρανικού πολιτικού κατεστημένου παραμένει ισχυρό, η Ρωσία θα κάνει το παν για να αποφύγει τον κίνδυνο μιας νέας διακοπής που δεν θα μπορεί να ελέγξει η ίδια. Το 80% των ρωσικών εξαγωγών αερίου που φτάνουν στην Ευρώπη διατρέχουν το ασταθές ουκρανικό έδαφος. Αυτό το 80% με τη σειρά του αναλογεί σε πάνω από το 20% των ρωσικών κρατικών προσόδων.

Η κατασκευή του ρωσογερμανικού αγωγού, του λεγόμενου North European Gas Pipeline, γνωστού και ως Nord Stream, αποτελεί το βόρειο τμήμα αυτής της ευρύτερης στρατηγικής. Η πρώτη του γραμμή αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία έως το 2011. Η δυναμικότητά του αναμένεται να αγγίξει τα 30 δισ. κυβικά μέτρα/χρόνο, ενώ σχεδιάζεται η κατασκευή ενός Nord Stream II μετά το 2015. Η βόρεια «ουκρανική παρακαμπτήριος» ενδέχεται να εξάγει απευθείας στην Γερμανία και την ευρωπαϊκή αγορά έως και 60 δισ. κυβικά μέτρα αερίου/χρόνο περί τα τέλη της επόμενης δεκαετίας. Αυτό αναλογεί περίπου στο 1/3 των ρωσικών εξαγωγών που διήλθαν μέσω Ουκρανίας στην Ευρώπη το 2005, δηλαδή περί τα 180 δισ. κυβικά μέτρα αερίου. Ο περιώνυμος South Stream, που ανακοινώθηκε τον περασμένο Ιούνιο κατά τη σύσκεψη των αρχηγών κρατών του Οργανισμού Παρευξείνιας Συνεργασίας στην Κωνσταντινούπολη, αποτελεί το νότιο σκέλος αυτής της «αντιουκρανικής» παρακαμπτηρίου. Η μέσω Ελλάδας προέκταση προς την Ιταλία αποτελεί το σημαντικότερο τμήμα αυτής της «νότιας εναλλακτικής». Σε τελική ανάλυση, τα 0,75 έως 1,5 (στη δεύτερη φάση) εκατ. βαρέλια/ημέρα του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και τα 30 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου/χρόνο του South Stream, (α) μειώνουν την εξάρτηση της Ευρώπης από τη συνεχώς αποσταθεροποιούμενη περιοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και (β) θα διασφαλίσουν –σε συνδυασμό με τους δύο Nord Stream– ότι σε περίπτωση ρωσοουκρανικής διένεξης, το κόστος για την Ευρώπη θα είναι μικρότερο από τον χαμηλής έντασης πανικό που δημιούργησε η κρίση της Πρωτοχρονιάς του 2006. Παρά τις όποιες αντιδράσεις, η χώρα μας θα πρέπει να επιμείνει μέχρι τέλους στην υλοποίηση αυτών των δύο ενεργειακών έργων-κλειδιών, επειδή ακριβώς αυξάνουν το συγκριτικό γεωπολιτικό μας βάρος στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, δεν είναι όλα ρόδινα. Καταρχάς, θέλει πολύ δρόμο ακόμη για την ολοκλήρωση της κατασκευής του Διαβαλκανικού Αγωγού, όπως ονομάζεται διεθνώς ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Το μνημόνιο σύστασης της διεθνούς εταιρείας, που με έδρα την Ολλανδία θα αναλάβει την κατασκευή και διαχείριση του αγωγού, υπεγράφη μεν από τον Έλληνα υφυπουργό Χρήστο Φώλια και τους ομολόγους του στα γραφεία της Transneft στις 18 Δεκεμβρίου, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι όλα τελείωσαν. Για την ακρίβεια, η πραγματική δουλειά αρχίζει μετά τη σύσταση της διεθνούς εταιρείας, όταν και θα πρέπει να δεσμευτούν επισήμως οι ποσότητες του εξαγώγιμου πετρελαίου από τις ρωσικές εταιρείες, προκειμένου να διασφαλιστούν τα δάνεια και να αρχίσει η κατασκευή των έργων υποδομής στο Μπουργκάς και την Αλεξανδρούπολη.

Σε ό,τι αφορά δε τον South Stream, όπως δήλωσε άλλωστε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, το όλο ζήτημα βρίσκεται ακόμη σε «βρεφονηπιακό» στάδιο. Μπορεί να έχει συσταθεί από τον περασμένο Νοέμβριο η επιτροπή τεχνικών συμβούλων της ENI-Gazprom που θα προχωρήσει στην αρχική προμελέτη του έργου αλλά θα χρειαστούν τουλάχιστον οκτώ χρόνια για να δούμε το ρωσικό αέριο να ρέει, τουλάχιστον μέσω South Stream και ελληνικού εδάφους προς την Ιταλία. Εν ολίγοις, αν και ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη είναι πολύ πιθανόν να ολοκληρωθεί μέσα στην τρέχουσα τετραετία Καραμανλή, η επιταγή εμβάθυνσης της ενεργειακής και γεωπολιτικής συνεργασίας Ελλάδας-Ρωσίας είναι μια υπόθεση με πολύ μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

Με δεδομένη την προχειρότητα της ελληνικής διπλωματίας και τη γενικότερη έλλειψη ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η κυβέρνηση του 2012 ή, πολύ περισσότερο, η κυβέρνηση του 2016 θα αντιμετωπίσει το ζήτημα του South Stream με την προσωπική θέρμη και το ενδιαφέρον του σημερινού πρωθυπουργού. Η απολύτως δικαιολογημένη στη βάση του εθνικού μας συμφέροντος, «φιλορωσική» στροφή της ελληνικής διπλωματίας φέρει την προσωπική σφραγίδα του Κώστα Καραμανλή και του πολύ στενού κύκλου των συνεργατών και συμβούλων του.

Ωστόσο, η «γραφειοκρατική νομιμοποίηση» της πολιτικής παραμένει ασθενής, ιδίως σε επίπεδο υπουργείου Εξωτερικών. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης με την εξαίρεση του ΛΑ.Ο.Σ. παραμένουν διστακτικά, ορισμένα δε από αυτά ακόμη και καταγγελτικά, έναντι της σύσφιξης των ελληνορωσικών σχέσεων, ίσως επειδή η Ρωσία δεν είναι πλέον ούτε τόσο... κοσμοπολίτικη ούτε τόσο... κομμουνιστική για να τυγχάνει της αρεσκείας τους. Είναι πασίγνωστο ότι υπάρχουν έντονες –αν και μειοψηφικές– αντιδράσεις ακόμη και στο εσωτερικό της κυβέρνησης Καραμανλή για τη δυναμική που έχουν αποκτήσει τα πράγματα, κάτι που η ρωσική πλευρά παρακολουθεί με ιδιαίτερη ανησυχία και επιφυλακτικότητα.

Το γεγονός ότι οι Ρώσοι ζητούν σε όλες σχεδόν τις συναντήσεις κορυφής να εξαιρείται η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη από τις ιδιαίτερες συναντήσεις Πούτιν-Καραμανλή καταδεικνύει ότι δεν έχουν λησμονήσει (πόσο μάλλον «συγχωρέσει») την ενέργεια της υπουργού να εμφανιστεί το Μάρτιο του 2007 «βασιλικότερη του βασιλέως», τασσόμενη υπέρ των σχεδίων εγκατάστασης αμερικανικής αντιπυραυλικής ασπίδας στην Πολωνία και την Τσεχία. Οι αντιδράσεις αυτές ίσως να μην είναι και εντελώς αβάσιμες. Ας μην ξεχνάμε σε τελική ανάλυση ότι η Ρωσία, όπως όλες οι μεγάλες δυνάμεις, έχουν μόνο μόνιμα συμφέροντα, ούτε μόνιμους εχθρούς ούτε μόνιμους φίλους. Πολύ σύντομα, η Μόσχα θα επιχειρήσει να επεκτείνει και σε μη ενεργειακό επίπεδο τη σύσφιξη των σχέσεων αυτών.

Εκτός από τα ρωσικά πετρέλαια, επιστρέφει στην περιοχή και ο ρωσικός στόλος σε αναζήτηση περαιτέρω αγκυροβολίων πέραν της παλαιάς σοβιετικής βάσης που διαθέτει στη Λατάκεια της Συρίας. Εκτός από το ρωσικό φυσικό αέριο, η Ελλάδα μπορεί να κληθεί να αγοράσει ή ακόμη και να συμπαραγάγει οπλικά συστήματα που μπορούν δυνητικά να μεταβάλλουν τη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ιδίως σε ό,τι αφορά τον τομέα της βαλλιστικής τεχνολογίας. Πόσο έτοιμοι είμαστε άραγε για τα βήματα αυτά; Ενδέχεται η μη υλοποίησή τους να δυσχεράνει τη διμερή στρατηγική συνεργασία στον ενεργειακό τομέα; Το κυριότερο, ποια θα είναι η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μετά από 5-7 χρόνια σε ένα κρατικό μηχανισμό παραγωγής πολιτικής που στερείται θεσμικής μνήμης, συνοχής και συνέπειας; Μήπως τελικά η όλη φιλολογία περί ελληνορωσικής στρατηγικής συνεργασίας θα επιβιώσει όσο διατηρείται η παρούσα εσωτερική πολιτική ισορροπία δυνάμεων, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο;

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η Κύπρος προηγήθηκε της Ελλάδας στην υπόδειξη μιας ευρύτερης «φιλορωσικής» στροφής σε επίπεδο εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Εάν ο Καραμανλής «ανακάλυψε» τη σπουδαιότητα της Ρωσίας το 2004, ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ένας από τους σταθερότερους υπέρμαχους αυτής της αντίληψης, την οποία έχει υιοθετήσει πολύ πριν αναλάβει την προεδρία της Μεγαλονήσου το Φεβρουάριο του 2003. Παρά τις έντονες αντιδράσεις, πολύ πιο έντονες από αυτές που ακούστηκαν ή καταγράφηκαν στην Ελλάδα, τόσο από την πλευρά του ΔΗΣΥ όσο και από την πλευρά του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ, ο Παπαδόπουλος επέμεινε. Επέμεινε μένοντας πολλές φορές μόνος του, με την εξαίρεση της υποστήριξης του αποχωρήσαντος από το ΑΚΕΛ, πρώην ΥΠΕΞ Λιλήκα, υπερασπιζόμενος τη λογική διατήρησης της ρωσοκυπριακής συμμαχίας, παρά τα συχνά –και προφανώς κατευθυνόμενα– δημοσιεύματα σε Ελλάδα και Κύπρο ότι επίκειτο εγκατάλειψη της Κύπρου από τη Ρωσία, και πως η Μόσχα θα εκβιάσει με αυτόν τον τρόπο την Ελλάδα για τα θέματα των αγωγών, λες και η Ελλάδα «υποχρεώθηκε» να δεχθεί τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία ήταν το μοναδικό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που άσκησε βέτο στην προσπάθεια των κατά τα άλλα συμμάχων της Ελλάδας να... τιμωρήσουν τους Έλληνες της Κύπρου επειδή τόλμησαν να καταδικάσουν το αυτοκαταστροφικό Σχέδιο Ανάν και τους απανταχού θιασώτες του. Ας μην ξεχνάμε ότι το σχέδιο του συγκεκριμένου ψηφίσματος συντάχθηκε και προτάθηκε από τις ΗΠΑ και τους πάλαι ποτέ αποικιοκράτες της νήσου, Βρετανούς, όχι από τη Ρωσία. Ας μην ξεχνάμε ότι η Βρετανία είναι αυτή που επιχειρεί να αναβαθμίσει τη θεσμική υπόσταση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους. Ας μην ξεχνάμε ότι σε τελική ανάλυση για «να μετράμε» δεν μπορούμε να θεωρούμαστε δεδομένοι από κανέναν. Τα δόγματα τύπου «μικράς αλλά εντίμου Ελλάδος» αποτελούν την ταχύτερη και ασφαλέστερη λεωφόρο που οδηγεί στον κατευνασμό (πολιτική που δυνητικά έχει αποτελέσματα ΜΟΝΟ εναντίον αντιπάλων με περιορισμένους στόχους, κατά συνέπεια ΟΧΙ εναντίον της Τουρκίας), και στο τέλος αυτής της λεωφόρου δεν βρίσκεται τίποτε άλλο εκτός από τα σκύβαλα του Σχεδίου Ανάν, της ταπείνωσης των Ιμίων, του όνειδους των S-300 και της αποτελμάτωσης του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Η αναστροφή αυτής της αποτελμάτωσης ίσως να αποτελέσει και το επόμενο προνομιακό πεδίο ελληνορωσικής συνεργασίας.

Πηγή : http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=3799&Itemid=117

http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=97889560

http://www.enet.gr/online/dspphoto?id=220729

Σε δηλώσεις του στην Ουάσιγκτον, αμέσως μετά από τη συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Αντόνιο Μιλόσοσκι, ο πρώην επικεφαλής της Ομάδας Διεθνών Κρίσεων (ICG) στην ΠΓΔΜ Edward P. Joseph, ανέφερε ότι το θέμα της «μακεδονικής» μειονότητας πρέπει να ενταχθεί στη συζήτηση μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων για το ζήτημα της ονομασίας. «Το ΝΑΤΟ ας εξετάσει σε όλη του τη διάσταση το πρόβλημα, συμπεριλαμβανομένης και της Χάρτας για τις σχέσεις καλής γειτονίας και να εξακριβώσει εάν η Ελλάδα πληροί τους όρους, όπως είναι το καθεστώς της “μακεδονικής” μειονότητας και των άλλων μειονοτήτων στην Ελλάδα και να το εντάξει και αυτό στη συζήτηση», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Joseph δήλωσε επίσης ότι το θέμα της μειονότητας αποτελεί πηγή φόβου για την Ελλάδα και καθιστά ευάλωτη την ελληνική πλευρά. «Πρέπει να επισημανθεί το ζήτημα για τη “μακεδονική” μειονότητα και να ασκηθούν πιέσεις», πρόσθεσε. Τέλος, ανέφερε ότι το θέμα της μειονότητας είναι ο λόγος που η Ελλάδα «επιμένει τόσο πολύ σε όνομα, το οποίο θα αρνείται τη “μακεδονική” ταυτότητα».

Υπενθυμίζεται ότι το International Crisis Group (ICG) με έδρα τις Βρυξέλλες είναι ένας οργανισμός με υψηλές διασυνδέσεις στο αμερικανικό και ευρωπαϊκό κατεστημένο, που οι αναλύσεις του λαμβάνονται σοβαρά υπ'όψιν απο τα κέντρα λήψης αποφάσεων διεθνώς. Οι αναφορές και οι εκθέσεις της εκφράζουν κατά το πλείστον τις απόψεις «κορυφαίων» προσωπικοτήτων που επηρεάζουν τις πολιτικές πρακτικές και κατευθύνσεις των ισχυρών δυτικών κρατών και ειδικότερα των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων στο ICG μετέχουν προσωπικότητες όπως οι Γουέσλι Κλάρκ, Τζορτζ Σόρος, Μόρτον Αμπράμοβιτς και άλλοι.

Το ICG σε προηγούμενη έκθεσή του κινδυνολογούσε πως η αντίστροφη μέτρηση για τη μόνιμη διαίρεση της νήσου έχει αρχίσει ενώ ζητούσε την ανατροπή του Προέδρου Παπαδόπουλου καθώς «αποτελούσε εμπόδιο στις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού». Παλαιότερα, το ICG με έκθεσή του έδειξε να συμμερίζεται τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, σύμφωνα με τον οποίο το Κόσσοβο αλλά και το θέμα των Τσάμηδων αποτελούν «ιστορικές αδικίες εις βάρος του αλβανικού λαού που πρέπει να διορθωθούν». Δεν δίστασε μάλιστα να υιοθετήσει ακραίες αλβανικές θέσεις χρησιμοποιώντας για την Ήπειρο τον όρο «νότια περιοχή της Ηπείρου ή Τσαμουριά».

Πηγές : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/01/blog-post_3877.html
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2007/08/blog-post_21.html

Πηγή : Απογευματινή", 10/05/2008

Από τη λίστα των εξοπλιστικών προτεραιοτήτων ύψους 12 δισ. ευρώ η κυβέρνηση επιλέγει να προωθήσει μέσα στο 2008 ορισμένα μεγάλα αμυντικά προγράμματα με τη διαδικασία του διαγωνισμού ή της διακρατικής συμφωνίας. Η απόφαση αυτή φέρεται να ελήφθη χθες στη συνάντηση που είχε στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός με τους υπουργούς Εθνικής Αμυνας, Οικονομίας και Εξωτερικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Β. Μεϊμαράκης πήρε το "πράσινο φως" να προχωρήσει τις διαδικασίες υλοποίησης εξοπλιστικών προγραμμάτων, τα οποία αποτελούν «άμεση ανάγκη» για τις Ενοπλες Δυνάμεις. Μάλιστα, εκτιμάται πως οι φάκελοι των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων θα πρέπει να είναι έτοιμοι μέχρι την επόμενη κυβερνητική επιτροπή και εν συνεχεία να εγκριθούν από το ΚΥΣΕΑ.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, πηγές του Πενταγώνου δεν αποκλείουν να ληφθούν αποφάσεις ακόμη και εντός του καλοκαιριού. Στρατιωτικές επιτροπές εργάζονται ήδη προς την κατεύθυνση αυτή. Η παρουσία της Ντόρας Μπακογιάννη στη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό συνδέει τα εξοπλιστικά προγράμματα με την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση Καραμανλή αποσκοπεί στην επίτευξη στρατηγικής που συνδυάζει την ικανοποίηση των επιχειρησιακών αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με την εξασφάλιση στήριξης στα ανοιχτά εθνικά θέματα. Προσπαθεί δηλαδή να κρατήσει, μέσω και της στρατιωτικής διπλωματίας, «ζεστή» τη σχέση με ισχυρά κράτη και να επενδύσει στην ανάπτυξη συνεργασιών με δυναμική, χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργήσει προβλήματα στις σχέσεις με παραδοσιακά φίλες χώρες.

Πηγές από το Πεντάγωνο αναφέρουν πως εντός του φθινοπώρου η σύμβαση με τη Ρωσία για την αγορά των 419 τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης BMP-3, ύψους 1,2 δισ. ευρώ, θα έχει ολοκληρωθεί. Στις προτεραιότητες ωστόσο των εξοπλιστικών προγραμμάτων των ΕΕΔ εντάσσονται:

- το πρόγραμμα προμήθειας νέων ελικοπτέρων Έρευνας και Διάσωσης της ΠΑ,

- το πρόγραμμα προμήθειας Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας του ΠΝ, (σ.σ. αμφότερα ζωτικής σημασίας για την κυριαρχία και επιτήρηση του Αιγαίου)

- οι φρεγάτες ΑΑW περιοχής για το ΠΝ (σ.σ. ειδική αναφορά έγινε στο γαλλο-ιταλικό κονσόρτσιουμ κατασκευής της φρεγάτας FREMM, όπου προτείνεται η συμμετοχή και της Ελλάδας. Ωστόσο χθες σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας οι Αμερικανοί παρουσίασαν το σύστημα Aegis) και τέλος

- το πρόγραμμα για το Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος της ΠΑ, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο, και σύμφωνα με πηγές της Αεροπορίας, θα «σπάσει» στα δύο. Το πρώτο αφορά στην προμήθεια 40 μαχητικών 4ης γενιάς μέχρι το 2010, με σκοπό την αναπλήρωση από απώλειες και την προγραμματισμένη απόσυρση άλλων. Το δεύτερο αφορά στην απόκτηση τουλάχιστον 60 μαχητικών το 2015 για αντιμετώπιση της εξ ανατολών απειλής, δεδομένης της τουρκικής προμήθειας 100 F-35A Lighting II.

Επίσης, θα δαπανηθούν 20 δισ. ευρώ σε βάθος εικοσαετίας για τη δημιουργία σύγχρονων στρατοπέδων στα ΝΑΤΟϊκά πρότυπα. Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας ανακοίνωσε ότι προχωρεί η μετεξέλιξη των Ενόπλων Δυνάμεων με βάση τον σχεδιασμό για τη δημιουργία μικρών και ευέλικτων μονάδων, προς αντικατάσταση κάποιων μεγαλύτερων σχηματισμών. Παράλληλα, εξερχόμενος της Κυβερνητικής Επιτροπής, παρουσίασε τη μετατροπή του Δόγματος από Αμυντικό σε Αποτρεπτικό. Ωστόσο ανάλογη «αλλαγή» είχε κάνει και ο Α. Τσοχατζόπουλος, ο οποίος είχε εισαγάγει τον όρο της «ευέλικτης ανταπόδοσης».

Ο νυν υπουργός Αμυνας εξήγησε χθες: «Αμυντικό δόγμα σημαίνει ότι δέχομαι μια επίθεση και αμύνομαι και άρα πρέπει να έχω πολύ καλή άμυνα. Αποτρεπτικό σημαίνει ότι έχω τις "αποτρεπτικές" εκείνες Ενοπλες Δυνάμεις, αλλά και την ισχυρή διπλωματική θέση ώστε να αποτρέπεται όποιος σκεφτεί μια επιθετική κίνηση»...

Πηγη: http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_16.html

Ιδιαίτερα προκλητική πτήση μόλις 65 μέτρα πάνω από το Φαρμακονήσι έκαναν χθες 4 τουρκικά F-4Ε Phantom. Η νέας μορφής πρόκληση που εφαρμόζουν συστηματικά οι Τούρκοι από τις αρχές του 2007 προβληματίζει το ελληνικό Πεντάγωνο εν όψει μάλιστα της επίσκεψης του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Δ. Γράψα στην Άγκυρα σε τρεις εβδομάδες. Συνολικά χθες στο Αιγαίο μπήκαν στο FIR Aθηνών 18 τουρκικά F-16 και F-4, δέκα εκ των οποίων ήταν οπλισμένα. Πραγματοποιήθηκαν 9 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου και έγιναν δύο εμπλοκές.

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_07.html

Δύο χρόνια συμπληρώνονται στις 23 Μαΐου από την τραγική απώλεια του Σμηναγού (Ι) Κωνσταντίνου Ηλιάκη. Ο δημοσιογράφος Κ. Συμεωνίδης αποκαλύπτει στην «ΕΑ&Α» εκτενή αποσπάσματα τoυ επίσημου πορίσματος του ΓΕΑ (η διαρροή του οποίου προκάλεσε διενέργεια ΕΔΕ) για την αποφράδα εκείνη ημέρα, τα οποία συνηγορούν στο ότι ο θάνατος του Έλληνα αεροπόρου οφείλεται στις εγκληματικές ενέργειες και τον ερασιτεχνισμό του τούρκου πιλότου. Μετά και από τις πρόσθετες αυτές πληροφορίες, το σενάριο της κατάρριψης (όπως είχε εκφραστεί εδώ, βάσει του αρχικού δημοσιεύματος στην "Αυριανή" του ίδιου δημοσιογράφου) παύει να υφίσταται. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η αποκάλυψη ότι τα πρώτα κρίσιμα λεπτά η ελληνική πλευρά θεώρησε ότι συγκρούστηκαν τα 2 τουρκικά F-16, δίνοντας εντολή στο ελληνικό Νο2 να απαγκιστρωθεί και στερόντας του τη δυνατότητα να πράξει το καθήκον του...

Πηγές : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2007/06/blog-post_9155.html
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/2.html

Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που θέλουν οριστική την απόφαση για αναβάθμιση των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300PMU1 να αναβαθμίζονται στο επίπεδο των S-400. Το πράσινο φως για την άδεια εξαγωγής του κορυφαίου αντιαεροπορικού-αντιβαλλιστικού συστήματος, σύμφωνα με πληροφορίες, έδωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλ. Πούτιν στο περιθώριο της συμφωνίας για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream. Σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξαν συζητήσεις πιθανόν και διαβεβαιώσεις ότι η Ρωσία δεν θα πουλήσει παρόμοια οπλικά συστήματα, απορρίπτοντας σχετικά αιτήματα της Άγκυρας (υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ξεκίνησαν οι προκαταρκτικές συνομιλίες για την προμήθεια αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς). Οι Ρώσοι προτείνουν επίσης την αγορά των αντιαεροπορικών συστημάτων τύπου ΒUK-Μ2 μεσαίου βεληνεκούς, ολοκληρώνοντας έτσι την ελληνική αντιαεροπορική ομπρέλα μαζί με τους ΟSA-ΑΚΜ και ΤΟR-Μ1.

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/s-300pmu1-s-400.html

http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=%CB%EF%E2%DD%F1%E4%EF%F2&a=&id=29045544

Tο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διά του αρμόδιου εκπροσώπου του για την εξωτερική πολιτική, Α. Λοβέρδου, κατέθεσε τη διαφωνία του για μια συμβιβαστική ονομασία των Σκοπίων της μορφής «Νέα Μακεδονία», υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια ονομασία διατηρεί την αλυτρωτική υφή του προβλήματος. Για τη Χαριλάου Τρικούπη ο γεωγραφικός προσδιορισμός αποτελεί «κόκκινη γραμμή» από την οποία δεν υποχωρεί, όπως έγινε φανερό και από τη συνέντευξη του σκιώδους υπουργού Εξωτερικών Α. Λοβέρδου στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία».

«Το όνομα “Νέα Μακεδονία”είναι ιστορικός-χρονικός προσδιορισμός και όχι γεωγραφικός» επισημαίνει ο κ. Λοβέρδος. Παράλληλα ο Α. Λοβέρδος τάσσεται υπέρ του αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής μας απέναντι στην Τουρκία (ανάλογη πρόταση έκανε και ο Κ. Σημίτης, η οποία πάντως απορρίφθηκε από τον Γ. Παπανδρέου) με το σκεπτικό ότι σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι έχουν αλλάξει στάση και μιλάνε για ειδική σχέση.

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_06.html

Ένα από τα κορυφαία εξοπλιστικά προγράμματα του ΠΝ (το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται να εκκινήσει το ΕΜΠΑΕ) είναι αυτό της προμήθειας (ύψους $260 εκατ.) 6 Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας για την αντικατάσταση των παρωχημένων Ρ-3Β Orion.

H αντικατάσταση των παρωχημένων και αναποτελεσματικών P-3B Orion αποτελεί την κορυφαία προτεραιότητα του ΠΝ σύμφωνα με δηλώσεις του νέου Α/ΓΕΝ Γ. Καραμαλίκη. Στο ΕΜΠΑΕ 2006-2011 προβλέπεται η απόκτηση 5 νέων Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ), συνολικού κόστους 250 εκατ. ευρώ, μέχρι το 2015. Δυνητικές υποψηφιότητες είναι το Ρ-99 ΜΡ/ASW της EMBRAER, μια εξειδικευμένη έκδοση του C-27J και το ΑΤR-72. Σε περίπτωση προβλήματος χρηματοδότησης, δεν αποκλείεται η μεταβίβαση μεταχειρισμένων Ρ-3C και S-3B από τα πλεονάσματα του αμερικανικού Ναυτικού (USN). Επικρατέστερη επιλογή αποτελεί πάντως η προμήθεια νέας πλατφόρμας για το νέο ΑΦΝΣ που θα μπορεί να υποστηριζει δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις. Στις τάξεις των ΕΕΔ υπηρετούν τόσο το αεροσκάφος της Εmbraer (ΑΣΕΠΕ ΕΜΒ-145) όσο και το C-27J ως μέσο μεταφορικό αεροσκάφος. Η ανάπτυξη ναυτικής έκδοσης του C-27J κατά τα πρότυπα του προγράμματος Μeltem II του τουρκικού ναυτικού, συνεπάγεται τεχνολογικό ρίσκο και καθυστερήσεις στη παράδοση, σε αντίθεση με το P-99 που είναι ήδη επιχειρησιακό με τη Μεξικανική Αεροπορία. Ωστόσο το ζήτημα της αυτονομίας του εν λόγω αεροσκάφους αποτελεί το μεγάλο του μειονέκτημα. Το Ρ-99 μπορεί να φέρει τορπίλες και βλήματα σε 4 υποπτερυγικούς πυλώνες.

Ήδη η πρώτη παρουσίαση στο ΓΕΝ του ιταλικού ελικοφόρου ΑΦΝΣ ATR-72 ASW έχει προγραμματιστεί για τις 13 Μαΐου. Παράλληλα εντός του μήνα θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του αεροσκάφους ανθυποβρυχιακού πολέμου S-3B Viking, το οποίο επιχειρεί από αεροπλανοφόρα του USN, αν και η ηγεσία του ΠΝ φαίνεται προσανατολισμένη στην απόκτηση νέας σύγχρονης πλατφόρμας, όπως το Ρ-99 της βραζιλιάνικης Embraer, το οποίο αποτελεί τη ναυτική έκδοση του ΑΣΕΠΕ που χρησιμοποιεί η ΠΑ.

Πηγές : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/02/blog-post_6434.html
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/03/blog-post_9049.html
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_5666.html

Ενα σημαντικό ντοκουμέντο του υπουργείου Εξωτερικών αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα διστάζει να αναγνωρίσει στη μειονότητα της Θράκης τα δικαιώματα που προβλέπει η Σύμβαση-Πλαίσιο για την προστασία των μειονοτήτων.

O τρόπος που συζητείται η υπόθεση της μειονότητας στη Θράκη οδηγεί με ακρίβεια σε διάλογο κουφών. Ειδικά στα τηλεοπτικά παράθυρα εμφανίζονται ως ειδικοί άνθρωποι που δεν έχουν καν πατήσει το πόδι τους στην περιοχή, αλλά είναι έτοιμοι να επιχειρηματολογήσουν για το πόσο πολύ σέβεται η Ελλάδα τα δικαιώματα της μειονότητας, για το ποιος είναι Πομάκος και ποιος Τούρκος και το πόσο ύποπτη είναι η κυρία Καρά Χασάν ή ο κύριος Ιλχάν.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, με πραγματικά δεδομένα. Δημοσιεύουμε παρακάτω ένα σημαντικό ντοκουμέντο. Πρόκειται για άκρως απόρρητο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών (ΑΠΦ 1151.100/ΑΣ 548, Α2 ΔΔΣ/Τμήμα Μειονοτικών Θεμάτων, 11/8/98). Απευθύνεται στο Διπλωματικό Γραφείο του υφυπουργού και υπογράφεται με εντολή υπουργού από τον διευθυντή κ. Κ. Γεροκωστόπουλο, πληρεξούσιο υπουργό Α'. Το θέμα του είναι τα «Πρακτικά προβλήματα κατά την ενδεχομένη εφαρμογή στη Θράκη της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων».

Ως γνωστόν, η Ελλάδα έχει υπογράψει από τις 22/9/97 τη Σύμβαση-Πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Από τότε, όμως, έχει επιμελώς αποφύγει να την κυρώσει με νόμο στη Βουλή, παρά τις συνεχείς υποσχέσεις των εκάστοτε κυβερνητικών υπευθύνων προς τους διεθνείς οργανισμούς (βλ. σχετικό κείμενο στην τρίτη σελίδα του «Ιού»). Η Σύμβαση-Πλαίσιο έχει υιοθετηθεί στις 10/11/94 από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου.

Από την 1/2/95 άρχισαν τα κράτη-μέλη να υπογράφουν και στη συνέχεια να κυρώνουν τη σύμβαση. Από την 1/2/98 η σύμβαση έχει τεθεί σε ισχύ. Τα κράτη που έχουν κυρώσει τη σύμβαση είναι το Αζερμπαϊτζάν, η Αλβανία, η Αρμενία, η Αυστρία, η Βοσνία - Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία, η Γερμανία, η Γεωργία, η Δανία, η Ελβετία, η Εσθονία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κροατία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λίχτενσταϊν, η Μάλτα, η Μολδαβία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Ουγγαρία, η Ουκρανία, η ΠΓΔ Μακεδονίας, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Ρωσία, το Σαν Μαρίνο, η Σερβία - Μαυροβούνιο, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Σουηδία, η Τσεχία και η Φιλανδία.

Η Ελλάδα, μαζί με το Βέλγιο, την Ισλανδία και το Λουξεμβούργο έχουν απλώς υπογράψει και καθυστερούν την επικύρωση της σύμβασης. Τέλος, η Γαλλία και η Τουρκία δεν έχουν ακόμα υπογράψει. Και η μεν Γαλλία θεωρεί ότι αντιβαίνει στο Σύνταγμά της κάθε θεσμοθέτηση ομάδων με βάση την καταγωγή, τη θρησκεία ή τη «φυλή» τους. Στη Γαλλία αναγνωρίζεται μόνο ο γαλλικός λαός και τα κριτήρια καταγωγής, θρησκείας ή «φυλής» δεν έχουν νομική υπόσταση. Οσο για την Τουρκία, είναι γνωστή η πολιτική της απέναντι στις μειονότητες και η επιμονή της να μην αναγνωρίζει καμιά άλλη μειονότητα εκτός από εκείνες που προβλέπει η Συνθήκη της Λοζάνης. Κάτι μας θυμίζει αυτή η επιμονή.

Στο έγγραφο που παρουσιάζουμε γίνονται σαφείς οι λόγοι για τους οποίους το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αποφεύγει τόσα χρόνια την κύρωση της σύμβασης, παρά το γεγονός ότι κάθε τόσο οι εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης διαβεβαιώνουν τους διεθνείς οργανισμούς ότι θα το πράξουν με την πρώτη ευκαιρία.

Περισσότερα στο : http://www.iospress.gr/ios2006/ios20060611.htm

http://www.iospress.gr/mikro2006/mikro20061118.htm

Και το πλήρες έγγραφο ΥΠΕΞ που αναφέρεται στο άρθρο της ("Ε", 18/11/06) "Δραστηριοποίηση «Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας» (ΕΕΣ) υπέρ θέσεων «Ουράνιου Τόξου» (Ο.Τ.) περί υπάρξεως «μακεδονικής μειονότητος» στη Βόρεια Ελλάδα" στο : http://www.iospress.gr/mikro2006/mikro20061118a.htm

Ένα απόρρητο έγγραφο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (τότε ΚΥΠ), μείζονος σημασίας όπως αποδεικνύεται για τα ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδος και των εν εξελίξει εθνικών θεμάτων της φέρνει στο φως της δημοσιότητας το Greek American News Agency και η εφημερίδα «ΑΞΙΑ» στο φύλλο της 3ης Μαϊου. Πρόκειται για έγγραφο του 1982 το οποίο υπογράφει ο αντιστράτηγος Δ. Καπελάρης (που εκείνη την περίοδο προφανώς ήταν επικεφαλής τοπικού κλιμακίου της ΚΥΠ) και σήμερα κατέχουν οι σκοπιανές μυστικές και διπλωματικές υπηρεσίες. Το κρατικό αυτό έγγραφο φαίνεται πως κυκλοφορεί «ελεύθερο» ακόμα και στο διαδίκτυο στα χέρια θερμόαιμων εθνικιστών Σκοπιανών μαζί με άλλα επίσης σημαντικά έγγραφα, χάρτες ελληνικούς κείμενα και βιβλία των δεκαετίων 1970 και 1980. Στο έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλου «6502/7-3042...» ο Ελληνας αξιωματικός της ΚΥΠ, αφού διαπιστώνει το πρόβλημα αλλά και τη χρήση του γλωσσικού ιδιώματος, επισημαίνει -από τότε ήδη τον ορατό κίνδυνο- για τις (μέχρι τότε) διεκδικήσεις αλυτρωτικών διαθέσεων εκ μέρους των Σκοπιανών. Στο ίδιο απόρρητο έγγραφο ο αξιωματικός προχωρά σε μια σειρά προτάσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος που ήδη από τα χρόνια εκείνα φαίνεται πως ήταν γνωστό σε στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους...

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/1982.html

Tο "Πρώτο Θέμα" επανέρχεται με νέες πληροφορίες σχετικά με τη σύλληψη του Τούρκου πράκτορα Serkan Kaya στο Ανατολικό Αιγαίο, o oποίος φέρεται να ανήκει σε παραστρατιωτική οργάνωση-παρακλάδι της ΜΙΤ ενώ έχει ξανασυλληφθεί στην Ελλάδα οπότε και απελάθηκε. Παραμένει κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού όπου και δέχθηκε επίσκεψη από ανώτατο στέλεχος της τουρκικής πρεσβείας στην Αθήνα. Ο Kaya εμφανίζεται να είναι ιδιαίτερα "πολύτιμος" για την Αγκυρα καθώς έχει συμμετάσχει σε πλήθος κεκαλυμμένων επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με παλαιότερο άρθρο της ιδίας πηγής την πρώτη του ιδίου μήνα, ένα θρίλερ με πρωταγωνιστές τις μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας και της Τουρκίας βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ημέρες. Πέτρα του σκανδάλου, ένας πράκτορας της ΜΙΤ και στέλεχος των ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού που συνελήφθη στη Μυτιλήνη ενώ μετέφερε με φουσκωτό σκάφος δεκαπέντε Αφγανούς λαθρομετανάστες. Η υπόθεση που καλύπτεται με άκρα μυστικότητα χαρακτηρίζεται από τις Αρχές «εξαιρετικά σημαντική», καθώς ο συγκεκριμένος αρχιλοχίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα στελέχη της τουρκικής κατασκοπείας και μέχρι πριν από λίγους μήνες έπαιρνε μέρος σε «μαύρες» καταδρομικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Ιράκ. Ο ίδιος τηρώντας κατά γράμμα τον «κώδικα» των κατασκόπων αρνήθηκε να πει το παραμικρό, τόσο στους αξιωματικούς του Λιμενικού που τον συνέλαβαν όσο και στο κλιμάκιο της ΕΥΠ που τον ανέκρινε. Σήμερα κρατείται στις Φυλακές Κορυδαλλού, ενώ η ΕΥΠ διεξάγει έρευνα για τους λόγους που οδήγησαν το εκλεκτό στέλεχος των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στα ελληνικά παράλια να προσπαθεί να μεταφέρει λαθρομετανάστες. Καλά πληροφορημένες πηγές τονίζουν πως γι΄αυτό που προσπαθεί να πείσει ο 38χρονος Serkan Kaya είναι ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη περίπτωση δουλεμπόρου. Ο ισχυρισμός του όμως δύσκολα μπορεί να πείσει τις ελληνικές αρχές, καθώς επάνω του βρέθηκε μια στρατιωτική ταυτότητα στην οποία αναγράφονταν τα στοιχεία του, όπως επίσης ο τύπος και ο αριθμός του όπλου που φέρεται να κατέχει στον τουρκικό στρατό. Οι έρευνες των ελληνικών αρμόδιων αρχών γίνονται με απόλυτη μυστικότητα. Εξάλλου, με απόρρητα σήματα έχουν ενημερωθεί οι Έλληνες σύνδεσμοι της γειτονικής χώρας, στην προσπάθεια να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τον αρχιλοχία. Το συγκεκριμένο άτομο έχει πράγματι αυτό το όνομα, είναι αρχιλοχίας του Τμήματος Πληροφοριών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και από τους λίγους ανθρώπους του τουρκικού στρατού που χρησιμοποιεί οπλισμό ανατολικής προέλευσης τύπου ΤΒΚ. Όπως λένε οι πληροφορίες, τον συγκεκριμένο οπλισμό τον χρησιμοποιούν ελάχιστα στελέχη των μυστικών υπηρεσιών για τις λεγόμενες κεκαλυμμένες επιχειρήσεις. Όπως διαπιστώθηκε, και ο συγκεκριμένος αρχιλοχίας έπαιρνε μέρος σε καταδρομικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Ιράκ, αλλά, όπως είναι φυσικό, δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει ποιες ήταν αυτές, πότε έγιναν και ποιο ακριβώς ήταν το αντικείμενό τους.

Πηγές : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post.html
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2008/05/blog-post_05.html