http://makedonia.e-e-e.gr

Παρόμοια προτροπή κάνει και το άρθρο 120 του Συντάγματος μας: "Η τήρησις του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων."

> Ομάς Πυρός και Αμύνης

Tο 1923... αναβάλλεται λόγω διαφωνίας η συζήτηση για τα σύνορα της Θράκης στη Διάσκεψη της Λοζάννης.

Tο 1940... στην Ελλάδα, διαψεύδονται οι φήμες για κυβερνητική μεταβολή, εξαιτίας ασθένειας του Ιωάννη Μεταξά.

Tο 1941... τη νύχτα της 24ης προς 25ης Απριλίου, οι βρετανικές δυνάμεις επιβιβάζονται σε πλοία από διάφορα λιμάνια της Αττικής και της Πελοποννήσου, απ' όπου και αναχωρούν, ενόψει της προέλασης των Ναζι στην Ελλάδα.

Tο 1952... συνέρχεται στη Λευκωσία η Εθνική Συνέλευση του κυπριακού λαού.

Πηγή : http://www.ert.gr/almanak/

Ελληνική Άμυνα και Ασφάλεια Τεύχος, No 38 / Απρίλιος 2009



Εξώφυλλο: Η καθέλκυση του υποβρυχίου ΩΚΕΑΝΟΣ (S118)
στις 26 Φεβρουαρίου 2009. (Φωτογραφία: Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ)

EUROFIGHTER ΣΤΗ LUFTWAFFE : 10.000 ΩΡΕΣ ΠΤΗΣΕΩΝ ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ JG 74

Το πρόγραμμα του Eurofighter κυλά ομαλά και είναι έτοιμο να εισέλθει στην τελευταία εξελικτική φάση του, η οποία καλύπτει 236 αεροσκάφη Tranche 3. Στο μεταξύ, τα αεροσκάφη που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία, καλύπτουν διαρκώς ορόσημα που αναδεικνύουν την επιχειρησιακή και τεχνολογική ωρίμανση του ευρωπαϊκού μαχητικού πολλαπλού/εναλλασσόμενου ρόλου με έμφαση στην εναέρια υπεροχή.

ΚΑΘΕΛΚYΣΗ ΤΟY ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΟY ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) : ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΛΜΑ ΣΕ ΑΒΕΒΑΙΟ ΤΟΠΙΟ

Εφόσον οι θαλάσσιες δοκιμές διάρκειας 5 μηνών πραγματοποιηθούν απρόσκοπτα, το ΩΚΕΑΝΟΣ μπορεί να παραδοθεί περί τον Αύγουστο του 2009, με καθυστέρηση 20 μηνών από την ημερομηνία της 30ης Νοεμβρίου 2007 στην αρχική σύμβαση. Η αναβάθμιση των επιχειρησιακών ικανοτήτων αναμένεται να είναι θεαματική, αλλά το κόστος υπερβολικό για την υπολειπόμενη διάρκεια ζωής ενός υποβρυχίου ηλικίας 31 ετών, από την αρχική καθέλκυση στις 16 Νοεμβρίου 1978!

LINK-16 & ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΣYΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ (CEC) : ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΣΕΠΕ ΔΕΝ YΠΟΚΑΘΙΣΤΟYΝ ΡΑΝΤΑΡ ΦΡΕΓΑΤΩΝ!

Με εξαίρεση την περίπτωση μεταξύ μαχητικών αεροσκαφών, η ζεύξη δεδομένων Link-16 δεν επαρκεί για την παροχή δεδομένων στόχων ποιότητας ελέγχου βολής βλημάτων. Η κάλυψη της απαίτησης αυτής μεταξύ πλοίων προϋποθέτει τεχνολογία επιπέδου Ικανότητας Συνεργατικής Εμπλοκής (Cooperative Engagement Capability: CEC) του Ναυτικού των ΗΠΑ (USN). Οι λόγοι αναλύονται στο αφιέρωμα αυτό, παραπέμποντας στις απαιτήσεις του ναυτικού Αντι-Αεροπορικού Πολέμου (AAW) γενικά και της δικτυοκεντρικής εκδοχής του ειδικότερα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ : ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΤΟY 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ
Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να αναδείξει και να δώσει απαντήσεις στις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη η ΕΑΒ, οι οποίες σχετίζονται άμεσα με την βιωσιμότητά της εντός μίας συνεχώς μεταβαλλόμενης και άκρως ανταγωνιστικής διεθνούς αεροδιαστημικής βιομηχανίας.

ΖΕYΞΕΙΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ NATO

Οι ζεύξεις δεδομένων του ΝΑΤΟ αναφέρονται συχνά στην αμυντική αρθρογραφία, σπάνια όμως παρέχονται έστω και αποσπασματικές λεπτομέρειες για τα χαρακτηριστικά της λειτουργίας και τις επιδόσεις τους. Το κενό αυτό επιχειρούν να καλύψουν οι σελίδες του άρθρου αυτού.

ΤΟ A400M ΣΕ ΚΡΙΣΗ : Η ΑΠΟΤYΧΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Αποφασιστικές για το μέλλον του προγράμματος είναι η σχετική εσωτερική αναδιάρθρωση της EADS και η διαπραγμάτευση με τον ευρωπαϊκό Ενιαίο Οργανισμό Συνεργασίας Εξοπλισμών (OCCAR) μετά την αποτυχία της εμπορικού χαρακτήρα προσέγγισης, με την ενιαία σύμβαση ανάπτυξης και παραγωγής.

---

Ιστορικές Σελίδες, Τεύχος No 38 / Απρίλιος 2009



Εξώφυλλο: Αναπαράσταση Βάραγγου αξιωματικού της βυζαντινής αυτοκρατορικής φρουράς του 12ου αιώνα.

ΣΚYΛΙΑ ΤΟY ΠΟΛΕΜΟY : Η ΧΡΗΣΗ ΣΚYΛΩΝ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α' ΜΕΡΟΣ

O "καλύτερος φίλος του ανθρώπου" ακολούθησε τα αφεντικά του όχι μόνο στις ειρηνικές εργασίες τους αλλά και στην λαίλαπα του πολέμου, αναλαμβάνοντας μάχιμες αποστολές και πεθαίνοντας μαζί με τους ανθρώπους συμπολεμιστές του.

TOTENKOPF : H ΤΡΟΜΕΡΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ «ΝΕΚΡΟΚΕΦΑΛΗΣ» ΤΩΝ WAFFEN-SS

Οι μονάδες των Waffen-SS διακρίθηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τόσο θετικά, όσο και αρνητικά: αποτέλεσαν την επιτομή της μαχητικής ικανότητας του στρατού του Γ' Ράιχ και ταυτόχρονα ενσάρκωσαν την τρομερότερη αναλγησία και κτηνωδία που ενυπήρχε στον πυρήνα του εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος, τα SS. Η περίφημη μεραρχία Totenkopf, κατόρθωσε να τραβήξει στα άκρα και τις δύο πλευρές: ήταν η μονάδα που διακρίθηκε περισσότερο για την αυτοθυσία και την πολεμική ικανότητα των μελών της και ταυτόχρονα έγινε διαβόητη για τη σωρεία εγκλημάτων πολέμου που διέπραξαν οι άνδρες της.

H ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ : ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟY 1821 Β' ΜΕΡΟΣ

Στο παρόν άρθρο, θα παρουσιαστούν τα μετέπειτα γεγονότα, τα οποία οδήγησαν στη δημιουργία ενός γεωγραφικά περιορισμένου αλλά ανεξάρτητου ελληνικού βασιλείου, στον νότο της Βαλκανικής χερσονήσου.

Η ΜΑΧΗ ΤΟY ΣΙΡMIOY : ΟΙ ΒYΖΑΝΤΙΝΟΙ ΣYΝΤΡΙΒΟYΝ ΤΙΣ ΟYΓΓΡΙΚΕΣ ΒΛEΨΕΙΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚAΝΙΑ

Στο Σίρμιο ο Βυζαντινός στρατηγός Κοντοστέφανος διέλυσε τα σχέδια των Ούγγρων για επέκταση στα Βαλκάνια και εδραίωσε την κυριαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

«ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΜΙΤΑΤΟ» : Η AΓΝΩΣΤΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚH ΟΡΓAΝΩΣΗ

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, πλήθος αντιστασιακών οργανώσεων συγκροτήθηκαν και έδρασαν στην Αττική. Η μεγαλύτερη εξ αυτών ήταν το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, αλλά δεν έλειψαν και οργανώσεις που ανήκαν στον έτερο ιδεολογικό πόλο. Αυτές, όντας λιγότερο καλά οργανωμένες και σχετικά ολιγομελείς, χάθηκαν μερικώς στην αφάνεια. Μια από αυτές τις οργανώσεις ήταν και το «Εθνικό Κομιτάτο».

ΡΟYΝΤΟΛΦ ΕΣ : Ο ΙΔΕΑΛΙΣΤHΣ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤHΣ ΚΑΙ Ο ΜYΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΒIΟΣ ΤΟY

Η περίπτωση του Ρούντολφ Ες εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ακόμη δεν είναι γνωστό αν το ταξίδι του στην Αγγλία ήταν εν γνώσει του Χίτλερ, ενώ ο θάνατος του υπήρξε επίσης μυστηριώδης.

ΑΜΑΖΟΝΕΣ : O ΜYΘΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Οι Αμαζόνες ήταν μυθικό έθνος ηρωικών γυναικών, που κατά τους αρχαίους κατοικούσαν στην περιφέρεια του τότε γνωστού κόσμου. Γονείς τους θεωρούνταν ο Άρης και η Αρμονία ή η Αθηνά. Το ερώτημα σχετικά με τις αντιλήψεις που επέδρασαν στη φαντασία του ελληνικού λαού κι έπλασε τους μύθους για τις Αμαζόνες, είναι από τα δυσκολότερα και πιο αμφιλεγόμενα
ερωτήματα της ελληνικής μυθολογίας.

---

Καταδρομή, Τεύχος No 13 / Άνοιξη 2009 (Μάρτιος - Μάιος)



ANAΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ : Η ΕΚΑΜ ΣΕ ΔΙΑΛYΣΗ
Η ΗΓΕΣΙΑ ΣYΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΨYΧΟΛΟΓΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΙΣ ΒΟYΝΟΚΟΡΦΕΣ ΤΟY ΤΡΟΟΔΟYΣ
ΤΑΜΣ «ΖΗΔΡΟΣ-08/2»
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ - ΖΗΔΡΟΣ : Ο ΣΤΑYΡΑΕΤΟΣ ΤΟY ΜΑΧΑΙΡΑ
ΔYΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ & SPECIAL FORCES 1952-1984 : Η ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣYΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ O ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ JUSMAGG
SHOT SHOW 2009 : Η «ΑΠΟΒΑΣΗ» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
INFANTRY AUTOMATIC RIFLE : ΜΕΤΑΞY ΤYΦΕΚΙΟY ΚΑΙ ΟΠΛΟΠΟΛYΒΟΛΟY
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ BAAZ TSUKA : Η TASK FORCE 31 ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ PANJWAYI
MINI UAV ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ : «ΚYΑΛΙΑ ΣΤΟΝ ΟYΡΑΝΟ»
«ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ 2009» : ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ - ΑΣΚΗΣΗ
CTR

---

Πολεμικές Σελίδες, Τεύχος No 21



Εξώφυλλο: Τριακονταμναίος λιθοβόλος του σώματος μηχανικού και αξιωματικός του σώματος Υπασπιστών, με υπόβαθρο όψεις του αυτοκινούμενου πολιορκητικού πύργου του Ποσειδωνίου (Γιώργος Ηλιόπουλος, Νίκος Πάνος).

YΠΕΡΟΠΛΑ : ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟY ΤΟY ΑΛΕΞΑΝΔΡΟY



ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ζ. ΗΛΙΟΠΟYΛΟΣ

Συγκροτημένο σώμα μηχανικού εμφανίζεται επί Διονυσίου του Πρεσβυτέρου, όταν ο μεγάλος ιστορικός Φίλιστος αναλαμβάνει την εποπτεία του εξοπλισμού των Συρακοσίων, συγκεντρώνοντας πληθώρα μηχανικών και οπλουργών, αρκετοί από τους οποίους σχετίζονται με την δεύτερη σχολή Πυθαγορείων του Τάραντος, όπως ο Ζώπυρος και μεταξύ των επαναστατικών καινοτομιών που περιλαμβάνουν την επινόηση ισχυρών βλητικών μηχανών όπως οι γαστραφέτες, εμφανίζεται και ο εξελιγμένος υπότροχος πολιορκητικός πύργος, που αξιοποιείται αποτελεσματικότατα από τους Συρακοσίους κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Μοτύος, ενός οχυρού στο δυτικό άκρο της Σικελίας το 398 π.Χ.

Μετά τον θάνατο του Διονυσίου (368 π.Χ.), η διασπορά των μηχανικών που αναζητούν γενναιόδωρους εργοδότες, προκαλεί μία θεαματική και ταχύτατη μετάγγιση τεχνογνωσίας σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο, έως ότου το 353 π.Χ. μετά την ήττα των βαρύτατα οπλισμένων τάξεων των πεζεταίρων στο Χαλκιδόνιο της Θεσσαλίας από τους λιθοβόλους του Χάρωνος που χρησιμοποιούν οι Φωκείς, ενας άλλος χαρισματικός ηγεμόνας, ο Φίλιππος ΙΙ της Μακεδονίας αντιλαμβάνεται πως είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός αντίστοιχου σώματος μηχανικού, το οποίο επί Αλεξάνδρου εντυπωσιάζει σε τέτοιο βαθμό τους συγχρόνους του, που ακόμη και στην εποχή μας προκαλεί τον θαυμασμό με την συνεχή και αποτελεσματική παρουσία του ακόμη και στις πλέον δυσπρόσιτες περιοχές, επιχειρώντας συχνά σε αντίξοες συνθήκες.

Η μεγάλη και εντυπωσιακή καινοτομία του Αλεξάνδρου έγκειται στο γεγονός ότι το σώμα μηχανικού παύει να εμπλέκεται μόνον σε στατικές καταστάσεις πολιορκιών και ακολουθεί σταθερά μονάδες του στρατού παρέχοντας συνεχή τεχνική υποστήριξη και συμμετέχοντας αποφασιστικά σε πολλές επιχειρήσεις σε τακτικό επίπεδο, προκαλώντας τον θαυμασμό των νεώτερων ιστορικών και αναλυτών, για να αποτελέσει αναμφίβολα το πρότυπο των ανάλογων σωμάτων μηχανικού του ελληνιστικού και ελληνορωμαϊκού κόσμου.

Το σώμα διαθέτει πληθώρα μέσων, όπως βλητικές μηχανές, υπότροχους πύργους, κριοφόρους χελώνες, χελώνες χωστρίδες και ορυκτρίδες, πλωτές γέφυρες και διάφορα άλλα μηχανήματα, ενώ σύμφωνα με αρκετές ενδείξεις συνδέεται οργανικά και λειτουργικά με την γεωγραφική υπηρεσία και την υπηρεσία βηματιστών που εξυπηρετεί τους γεωγράφους και τοπογράφους του στρατού.

---

Περίπολος, Τεύχος 36

---

Πόλεμος & Ιστορία, Τεύχος 126

---

Cockpit, Τεύχος 80

---

Πολεμικές Μονογραφίες, Τεύχος 90

---

Στρατηγική, Τεύχος 175

---

Αμυντική επιθεώρηση, Τεύχος 77



Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ - AΠOKΛEIΣTIKH ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΩANNH ΜΑΖΗ
Ο «νεο-οθωμανισμός» και ο ρόλος του Νταβούτογλου - Οι σχέσεις με Ελλάδα, ΗΠΑ, Ισραήλ και Ρωσία
Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ
ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

---

Στρατιωτική Ιστορία, Τεύχος 152 Απρίλιος 2009



Η ΦAΛΑΓΓΑ ΤΩΝ ΔΟΡΥΦOΡΩΝ : Μια διαδρομή 4.000 χρόνων
ΙΤΑΛΟI ΑΛΠΙΝΙΣΤEΣ : Oι μαχητές των Αλπεων
ΚΙΡΧΟΛΜ 1605 : Το απόγειο της πολωνικής-λιθουανικής πολεμικής τακτικής
ΟΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «BAGRATION» : H ερυθρή αεροπορική «θύελλα» σαρώνει τη Wehrmacht (1944)
Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΜΠΑΡΙ : To χρονικό μιας απροσδόκητης τραγωδίας
ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΕΞΑΙΡΕΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ : Μια ηθική αμοιβή πολεμικής περιόδου
ΤΟ «ΣΚAΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔIΝΟΥ» και η κατασκευή πολεμικών σκαφών με τα δάνεια της ελληνικής επανάστασης
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "TOTALIZE" : Πικρά μαθήματα για τον Καναδικό Στρατό στη Νορμανδία
ΥΠΟΠΛΟIΑΡΧΟΣ ΓΟΥΩΝΚΛΙΝ : Ενας σταυρός της Βικτωρίας και μια υπέρτατη θυσία στη Μεσόγειο
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΡΚΑΔΙΟΥΠΟΛΗΣ : Η πρώτη νίκη των Βυζαντινών κατά των Ρως (970)
ΑΡΜΑ Μ-60 PATTON : O πιστός πολεμιστής του Ψυχρού Πολέμου

---

Πτήση και Διάστημα, Τεύχος 283 Απρίλιος 2009

F-16C/D Block 52+ Advanced Roll Out

Η «Π&Δ» βρέθηκε στο Fort Worth για να καλύψει - κατ' αποκλειστικότητα - την παράδοση του πρώτου F-16 Block 52+ Advanced που θα εξοπλίσουν την 116ΠΜ στον 'Αραξο.

Η Επανάσταση του Armement Air-Sol Modulaire

Με την εισαγωγή του συστήματος AASM, οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις έχουν στη διάθεσή τους ένα όπλο που επιτρέπει πλήγματα ακριβείας, από αποστάσεις ασφαλείας και με όλες τις καιρικές συνθήκες.

ΑΒ Moron. Στην Αρένα των Tifon

Ο τέταρτος πυλώνας του EF.2000 είναι η Ισπανία, με την Ejercito del Aire να αξιοποιεί και αυτή με την σειρά της το ευρωπαϊκό μαχητικό από τη βάση της Μορόν.

Aircrew Synthetic Training Aids (ASTA)

H αξιοποίηση του Eurofighter βασίζεται πάνω σε μια προηγμένη υποδομή εκπαιδευτικών βοηθημάτων που επιτρέπουν σημαντική εξοικονόμηση κόστους.

30 χρόνια USAF Fighting Falcon

Στις αρχές του χρόνου η USAF συμπλήρωσε τρεις δεκαετίες χρήσης του Fighting Falcon. Παραμένει πάντα ο μεγαλύτερος χρήστης του τύπου, αλλά με διαφορετικό πια στόλο.

Xian JH-7 «Flounder» Το μετέωρο βήμα της λεοπάρδαλης

Το κινέζικο μαχητικό θεωρείται άλμα στην αεροπορική βιομηχανία της ασιατικής χώρας, αν και πολλά στοιχεία του είναι ακόμα υπό διερεύνηση.

Η αγορά ελικοπτέρων σε αιώρηση

Η αγορά των ελικοπτέρων έχει την δική της δυναμική αλλά και τις αδυναμίες, υπό το πρίσμα μάλιστα της οικονομικής κρίσης.
Austrian Airlines. Στη σκιά του γερμανικού γίγαντα

Λίγο μετά τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων ζωής, η Austrian Airlines πέρασε στον έλεγχο της Lufthansa, στη σκιά της οποίας φαίνεται ότι βρισκόταν πάντα.

Synthetic Vs Real Flight Training

Η χρήση των εξομοιωτών στην αεροπορική εκπαίδευση έχει ιστορία πολλών δεκαετιών. Παρακολουθούμε την εξέλιξη των εφαρμογών τους μέχρι και την σημερινή πραγματικότητα.

Constellation Project. Τα πρώτα βήματα

Το «πρόγραμμα Constellation» αποτέλεσε το όραμα Μπους για την επαναβεβαίωση της αμερικανικής ισχύος στο Διάστημα και έχει κάνει ήδη σημαντικά βήματα στην πορεία για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή το 2014.

Παρατηρήστε δορυφόρους...στο Διαδίκτυο!

Αν νομίζατε ότι χρειάζεστε κιάλια ή τηλεσκόπιο για παρατηρήστε δορυφόρους, ανοίξτε απλά τον υπολογιστή σας και ακολουθήστε τα απλά βήματα που σας παραθέτουμε.

Οι επίγονοι του Il-2 Shturmovik

Το Il-2 Shturmovik κατατρόπωσε τα Γερμανικά Panzer στο Ανατολικό Μέτωπο και δημιούργησε ένα πρότυπο που θα επιχειρούσαν να αντιγράψουν οι Σοβιετικοί και στο μέλλον.

50 Χρόνια T-38 / F-5. Το δίδυμο της επιτυχίας

Στις 10 Απριλίου 1959 πρωτοπέταξε το εκπαιδευτικό YT-38A, που υπήρξε μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ ο οπλισμένος «αδελφός» του, το N-156F (F-5Α), ακολούθησε στον αέρα τον Ιούλιο.

Skoshi Tigers. Τα F-5 της USAF στο Βιετνάμ

Η USAF δεν υπήρξε πελάτης του F-5 στην πρώιμη περίοδο της καριέρας του. Χρησιμοποίησε όμως το μαχητικό και σε επιχειρησιακές συνθήκες στην νοτιοανατολική Ασία.

Υπερηχητικοί Θρύλοι. Που βρίσκονται τα Concorde;

Τα γαλλοβρετανικά υπερηχητικά μπορεί να μην υπάρχουν πλέον στους ουρανούς, αλλά σχεδόν όλα επιζούν και προσφέρουν ευκαιρίες επίσκεψης σε διάφορα σημεία του κόσμου.

---

Ισορροπία Δυνάμεων, Τεύχος Απριλίου 2009



Littoral Combat Ship Πολεμικό Plug 'n' fight

Το πρόγραμμα LCS, τρίτος πυλώνας της αναγέννησης του US Navy στον 21ο αιώνα, αντιμετώπιζε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων.

60 Χρόνια ΝΑΤΟ. Παρασκήνιο και προκλήσεις

Ο εκσυγχρονισμός του στρατηγικού νατοϊκού δόγματος, η ένταξη Κροατίας και Αλβανίας, η επιστροφή των Γάλλων και το έντονο παρασκήνιο για το διορισμό νέου γενικού γραμματέα χαρακτήρισαν τη διήμερη διάσκεψη κορυφής.

---

Άμυνα και Διπλωματία, Τεύχος 216 Απρίλιος 2009



Κλεψύδρα για την κρίσιμη ελληνική συναίνεση στην αντιπυραυλική άμυνα
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο
Οι μειονότητες στο επίκεντρο: Το παρασκήνιο της έκθεσης Μακ Ντούγκαλ
Ο Ομπάμα και οι νέες ισορροπίες στα ελληνοτουρκικά
Η νέα στρατηγική της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή
Τορπίλες “Made in Turkey” ονειρεύεται η Άγκυρα!
Ισραήλ και Ιράν: Δύο αντίπαλοι που έχουν ανάγκη πολιτιστικής διπλωματίας
Οι τοπικές εκλογές του Ιράκ: Άνοιγμα νέου κεφαλαίου δημοκρατίας;
Η Ουκρανία στα πρόθυρα πολιτικής και οικονομικής χρεοκοπίας
Οικογένεια αντιαρματικών βλημάτων SPIKE: Iσραηλινά «καρφιά»
Ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ-200ΗΝ
Heracles & Aster-15/-30: Η ευρωπαϊκή πρόταση για το ΠΝ
Το Eurofighter συμπλήρωσε 10.000 ώρες πτήσης
T-50 «Χρυσαετός». Εκπαιδευτικό αεροσκάφος

---

Ιστορικά Θέματα, Τεύχος 83 απρίλιος 2009



Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ : Οι απόψεις του Θουκυδίδη και του Αριστοτέλη
ΕΡΑΣΜΟΣ : Ο θεμελιωτής των Κλασικών Σπουδών στη Βόρεια Ευρώπη
ΣΤΡΑΤΑΡΧΗΣ ΧΑΡΝΤΙΝΓΚ : Το πολεμικό παρελθόν του «τυράννου» της Κύπρου
Η ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ Γ' ΡΑΪΧ : Η εξέλιξη μιας προβληματικής συμμαχίας
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ : Η «σκοτεινή όψη» της κρατικής εξουσίας
Ο ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ : Η πρόσβαση του κινεζικού εμπορίου στη Δύση
ΤΑ "ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ" : Η πιο «πειστική» πλαστογραφία της Ιστορίας
ΘΑΓΚ : Η ινδική «αδελφότητα των δολοφόνων»

http://enkripto.blogspot.com/2009/04/24.html

Για πρώτη φορά online, ολόκληρο το ιστορικό διάγγελμα του 2004.

Αξίζει να αφιερώσετε 10 λεπτά απο τον χρόνο σας για να το δείτε, πρόκειται για ένα ιστορικό ντοκουμέντο, μνημείο στην αξιοπρέπεια και στην φιλοπατρία.

Τι Αστυνομία θέλετε;
 
Με αφορμή την ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και της επανεμφάνισης σε πολύ πιο επικίνδυνη μορφή της τρομοκρατίας, πολιτικοί και τηλεοπτικοί «αναλυτές» έχουν αποδυθεί σε ένα κωμικοτραγικό σήριαλ, σχετικά τον εκσυγχρονισμό της Αστυνομίας, ώστε να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Η όλη ρητορική και ο προβληματισμός επικεντρώνεται στο «πως πρέπει να είναι η Αστυνομία», «τι Αστυνομία θέλουμε», κλπ. Ερωτήματα τα οποία έκαναν οι ανθρώπινες κοινωνίες στην αυγή του πολιτισμού, όταν προσπαθούσαν να επιβάλουν τάξη και νόμο στην ζούγκλα του πρωτογονισμού. Εμείς, εν έτει 2009, αρχίζουμε να συζητούμε αν καν πρέπει να υπάρχει η Αστυνομία!

Αυτή η διελκυστίνδα της βλακείας, που από την μια μεριά δεν θέλουμε να βλέπουμε την Αστυνομία και από την άλλη να απαιτούμε άκρα τάξη και ασφάλεια, έχει οδηγήσει στο εξής εξωφρενικό φαινόμενο: όταν η Αστυνομία ενεργεί και συλλαμβάνει, χαρακτηρίζεται «φασιστική», «δολοφονική», «υπερβολική», «προκλητική» κλπ. Όταν η Αστυνομία δεν επεμβαίνει, είναι «άχρηστη», «ανεκπαίδευτη», «ανοργάνωτη», «ανύπαρκτη» κλπ. Οι λύσεις που προτείνονται είναι αόριστες, ανέφικτες και έρχονται σε αντίθεση ακριβώς με την ρητορική περί υπερβολικής αστυνόμευσης και κινδύνου της δημοκρατίας.
Κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια, ότι το πρόβλημα της εγκληματικότητας και τρομοκρατίας δεν είναι μια «κακή» Αστυνομία, αλλά μια «κακή» πολιτεία, συμπεριλαμβανομένων των εκάστοτε κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων. Σίγουρα, μια ποιοτική αναβάθμιση της Αστυνομίας είναι απαραίτητη, αλλά δεν βρίσκεται εκεί, ή μόνον εκεί, η λύση του προβλήματος.

Άλλωστε και οι όποιες ελλείψεις της Αστυνομίας, στις κυβερνήσεις που την έφτιαξαν οφείλονται.

Το πρόβλημα είναι η ασύδοτη μεταναστευτική πολιτική και η ανοχή στον χώρο των αναρχικών-τρομοκρατών, από τις κυβερνήσεις και τα πολιτικά κόμματα, καθώς και η υποστήριξη που αυτοί χαίρουν από ύποπτες οργανώσεις με διασυνδέσεις με κέντρα του εξωτερικού. Σε οποιοδήποτε βαθμό εκσυγχρονισμού και να φτάσει η Αστυνομία, δεν θα υπάρξει λύση, αν οι αστυνομικές δυνάμεις δεν θα μπορούν να δράσουν όπως πρέπει ή αν καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα με διαστάσεις που υπερβαίνει τις αριθμητικές τους δυνατότητες.

Επομένως, αφενός, πρέπει να αποφασιστεί ότι θα τερματιστεί η αχαλίνωτη παρουσία και συνεχιζόμενη εισροή αλλοδαπών στην χώρα, και αφετέρου ότι οι κουκουλοφόροι είναι ανάγκη να εκλείψουν, ως ένα σκοτεινό παράκεντρο εξουσίας τοπικών και ξένων συμφερόντων. Αν αυτά δεν εξασφαλιστούν, τότε κάθε λύση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Σε περίπτωση που διατηρηθούν οι παρούσες συνθήκες, ένας «εκσυγχρονισμός» της Αστυνομίας δεν μπορεί παρά να απαιτήσει μια τεράστια αριθμητική επέκταση, ώστε να καλυφθούν όλες οι αστικές περιοχές. Αυτό όμως σημαίνει ανάγκη για μεγάλους αριθμούς κατάλληλου προσωπικού και, ως εκ τούτου, τεράστιο κόστος. Όμως, υπάρχει οικονομική κρίση, ενώ, ήδη, το υπάρχον προσωπικό έχει μεγάλα προβλήματα αξιοπιστίας. Αλλά και στην περίπτωση που εξασφαλιστούν οι οικονομικοί πόροι και το μέγεθος της αναγκαίας Αστυνομίας, είναι βέβαιο ότι η αντιπαράθεση με αδίστακτους ένοπλους εγκληματίες θα φέρει έναν πραγματικό πόλεμο μέσα σε πυκνοκατοικημένες συνοικίες, κάτι που ήδη βιώνουμε με έντονο ρυθμό.

Αντί αυτών, προτιμότερο θα ήταν να απελαθούν από την Ελλάδα οι λαθρομετανάστες, και να παραμείνουν οι νόμιμοι και όσοι χρειάζονται και μπορούν να εργαστούν. Αυτό αυτομάτως θα αυξήσει την ασφάλεια τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους νόμιμους αλλοδαπούς, ενώ θα αποσοβήσει και εθνικούς κινδύνους. Υπό αυτές τις συνθήκες, μια ποιοτικά αναβαθμισμένη Αστυνομία όχι μόνον θα επαρκεί αλλά και θα περισσεύει.

Από την άλλη μεριά, αντί να οχυρωνόμαστε κατά της τρομοκρατίας, θα ήταν προτιμότερο να επιτεθούμε στους τρομοκράτες. Αντί να είναι ακίνητοι στόχοι οι αστυνομικοί, να γίνουν στόχοι οι τρομοκράτες και οι υποστηρικτές τους. Η Αστυνομία έχει αποδείξει ότι, όταν της το επιτρέπουν, μπορεί σε ελάχιστο χρόνο να είναι άκρως αποτελεσματική. Την επιθετική στάση στην τρομοκρατία διδάσκουν πλείστες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, πολύ πιο δύσκολες από την ελληνική. Σε αυτές (όπως π.χ. Βόρειος Ιρλανδία) υπήρχε όντως πολιτικό πρόβλημα, και έπρεπε η αντιτρομοκρατική εκστρατεία να συνοδεύεται και από πολιτική λύση. Στην Ελλάδα η τρομοκρατία είναι «ξένο σώμα», που εκφράζει έναν ανθελληνικό περιθωριακό χώρο, ο οποίος διασυνδέεται με μυστικά κέντρα και υπηρετεί ξένα συμφέροντα. Επομένως, η εξάλειψη των τρομοκρατών θα οδηγήσει και στην εξάλειψη του προβλήματος.
 
Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/per/ka/ka013s05.html

Διαλύοντας την αστυνομία και το κράτος

Πρέπει να ήταν μία ή δύο ημέρες πριν τα Χριστούγεννα. Είχε βραδιάσει και περπατούσα στην Χρήστου Λαδά κατευθυνόμενος προς Σταδίου, όταν ένας τύπος πέρασε από εμπρός μου σαν σίφουνας. Δευτερόλεπτα μετά ακούστηκε κάπου στο βάθος μια ψιλή φωνή να φωνάζει «κλέφτης, πιάστε τον», αλλά ήταν τόσο αδύναμη που δεν έπειθε. Ο τύπος είχε εξαφανιστεί ήδη, όπως επιβεβαίωσα στρέφοντας το κεφάλι. Δεν είχα προλάβει να ξαναγυρίσω εμπρός, όταν ένας αστυνομικός πέρασε από εμπρός μου τρέχοντας ξοπίσω του. Ήταν νεαρός, δίχως το πηλήκιο και παρά το ακατάλληλο σκαρπίνι, έτρεχε σαν σφαίρα προς την κατεύθυνση που είχε χαθεί το κλεφτρόνι. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον πιάσει. Μού προξένησε όμως καλή εντύπωση η αποφασιστικότητα της κινήσεως του αστυνομικού, που αν μη τι άλλο τιμούσε την στολή του.

Τις ημέρες εκείνες, η Αθήνα ήταν βυθισμένη στις ταραχές που όλοι ζήσαμε. Τι διαφορά είχε αν ένα επιπλέον κλεφτρόνι βούτηξε κάποια τσάντα ή πορτοφόλι; Μερικές ημέρες αργότερα, κατέβαινα την Βασιλίσσσης Σοφίας, στο ύψος της Βουλής και παρατηρούσα μπροστά μου κάποια από αυτές τις πεζές περιπολίες. Όποτε βλέπω τέτοιο θέαμα, η εικόνα και οι εντυπώσεις είναι ίδιες. Παιδάκια, δίχως κάποιο κύρος η παρουσία τους, σουλατσάρουν σαν ξεβιδωμένα κουκλάκια, προκαλώντας αρνητικές εντυπώσεις. Η περίπολος συναντήθηκε πιο κάτω με άλλη, ερχομένη από την αντίθετη κατεύθυνση. Το ίδιο θέαμα. Τριμελής και αυτή, με μία κοπέλα αισθητά χοντρούλα, όπως και η συνάδελφός της από την άλλη περίπολο. Είναι από αυτές που τις κόβεις αμέσως: ανίκανες να προσφέρουν κάτι σε μια έκτακτη περίπτωση, αφού θεωρώ αδιανόητο ότι μπορούν να τρέξουν πάνω από 30 μέτρα. Κι όμως, φορούν στολή! Παρακάτω, κοντά στην Ομόνοια, δύο άλλες περίπολοι είχαν συναντηθεί και το ´χαν ρίξει στην κουβεντούλα. Τσιγαράκι στο χέρι, με τρόπο που να μην πολυφαίνεται όπως κάναν κάποιοι στον στρατό ή ακόμη και μια «φραπεδιά», για μεγαλύτερη ανακούφιση.

Η θλιβερή εικόνα, επανέφερε στην μνήμη μου την σκηνή του νεαρού αστυνόμου που είχε περάσει από εμπρός μου τρέχοντας στην Χρήστου Λαδά. Μετάνιωσα πραγματικά που άφησα τις θετικές εντυπώσεις για τον εαυτό μου. Μετάνιωσα που δεν πήγα στο Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως να συγχαρώ τον διοικητή για το άγνωστο παλληκάρι, που ίσως να έπαιρνε κάποια ηθική αμοιβή. Διότι καμμία σχέση δεν είχε με τα νωθρά τυπάκια που έχω βαρεθεί να βλέπω με στολή αστυνομικού.

Αλήθεια, τί αστυνομικούς παράγει το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα; Κακά τα ψέμματα. Η απαξίωση που έχει επέλθει, ιδίως την τελευταία δεκαπενταετία, είναι τρομακτική. Και απόδειξη τα περιστατικά παρανομίας που βλέπουμε σχεδόν καθημερινά και προκαλούν την γελοιοποίηση της Αστυνομίας, η οποία είναι προφανές ότι υφίσταται μέσα σε ένα ανύπαρκτο κράτος. Παρακολουθείς στα παραθυράκια τις κοκορομαχίες μεταξύ των γνωστών αναξιόπιστων παλιάτσων του πολιτικού συστήματος, με τον έναν να ρίχνει της ευθύνης στον άλλο. Και συγκεκριμένα, την αντιπολίτευση να το παίζει τιμητής των Σωμάτων Ασφαλείας, όταν είναι αυτή η ίδια η υπεύθυνη που πρωτοστάτησε στην διάλυση, εκεί πίσω στην δεκαετία του 1980. Ήταν τότε που το γνωστά κομπλεξικά σύνδρομα των αριστερών κυριάρχησαν, απλώνοντας από την μία τον ακατάσχετο λαϊκισμό στην κοινή γνώμη και από την άλλη ένα άνευ προηγουμένου μένος κατά του κρατικού μηχανισμού. Από το τελευταίο, δεν ξέφυγαν οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Τα επικίνδυνα ανίκανα στελέχη συγκεντρώθηκαν κάτω από την ομπρέλα της «Αλλαγής» με στόχο την επικράτηση. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό πλήγμα στις παραδοσιακές έννοιες της πειθαρχίας και της αξιοκρατίας.

Οι επικίνδυνοι πρωταγωνιστές της περιόδου, ξυπνούσαν κι έγερναν για ύπνο ονειρευόμενοι «κινδύνους» από ανύπαρκτα πραξικοπήματα για την ανατροπή της κυβερνήσεως. Και για να σιγουρευτούν, βρήκαν την λύση με την διάλυση των «επικίνδυνων» Ειδικών Δυνάμεων που τέθηκαν σε μόνιμη τροχιά παρακμής.

Στον τομέα των Σωμάτων Ασφαλείας, χαρακτηριστικότερο δείγμα δεν υπάρχει από την διάλυση της Χωροφυλακής. Και εδώ, τα κριτήρια ήταν. παραψυχολογικά. Αν λεχθεί ότι το κίνητρο δεν ήταν άλλο παρά η εκδίκηση για το σώμα που στα περίφημα «Δεκεμβριανά» κράτησε την πρωτεύουσα, δεν θα είναι καθόλου υπερβολή.

Και παρατηρείς σήμερα την αξιοθρήνητη κυβέρνηση της γιαλαντζί δεξιάς, να μην μπορεί να ανταποδώσει την κριτική που της ασκείται για την διάλυση των Σωμάτων Ασφαλείας. Να μην μπορούν να ψελλίσουν λέξη για τις ευθύνες τις περίφημης αριστερής, ψευτοπροοδευτικής διανοήσεως, η οποία σε τελική ανάλυση μόνο τροχοπέδη στην πρόοδο αυτής της χώρας έχει αποδειχθεί.

Όχι βεβαίως ότι οι άλλες πολιτικές παρατάξεις είναι πιο άξιες. Τα τελευταία χρόνια, ο πολίτης αυτής της χώρας έχει δεχθεί αρκετές αφορμές για να απομυθοποιήσει τους μεν και του δε. Η διαφθορά, η αναξιοπιστία και η ανικανότητα, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του μεταπολιτευτικού συστήματος που έφερε στην χώρα μία κατ' επίφαση δημοκρατία. Μία «δημοκρατία» όπου ο καθ' ένας μόνος του μπορεί να ισοπεδώνει τα πάντα. Άλλωστε, το παράδειγμα το δίνουν οι ίδιοι οι πολιτικοί με τις συμπεριφορές τους και την αλαζονεία εκείνη που όλο και περισσότερο δείχνει να τους χαρακτηρίζει.

Όταν ο πολιτικός δεν είναι παρά μόνο ένας στυγνός «παρτάκιας», αδιάφορος για το κοινωνικό σύνολο αλλά μόνο για τον μηχανισμό που τον έχει αναδείξει, το κόμμα, τότε είναι φυσικό να μην τον ενδιαφέρει οτιδήποτε άλλο. Εάν δε είναι από τους σκανδαλωδώς ευνοημένους της αρρωστημένης οικογενειοκρατίας, που μόνο σε αυτή την χώρα συναντάται σε αυτό τον βαθμό, τότε το. καλάμι και το ευρύτερο «γράψιμο», είναι ακόμη πιο εξηγήσιμα και αναμενόμενα.

Όταν λοιπόν ο ίδιος ο πολιτικός κόσμος ενεργεί ασυνείδητα, ενδιαφερόμενος μόνο για την ανά τετραετία καθιερωμένη διαδικασία νομής της εξουσίας, αδιαφορώντας για έννοιες όπως πατρίδα ή έθνος, τότε η διάλυση του κράτους είναι αναπόφευκτη. Προσοχή όμως. Κράτος δίχως Ένοπλες Δυνάμεις, μπορεί να υπάρξει. Κράτος δίχως αστυνομία, δεν μπορεί να υπάρξει. Αλλά αυτοί είναι προβληματισμοί για σοβαρούς λαούς με σοβαρούς εκπροσώπους.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/per/ka/ka013s04.html

http://www.amynanet.gr/isorropia_dunameon.html

Από τα πανάρχαια χρόνια, γεννήθηκε και μεγαλούργησε, στην νοτιοανατολική γωνιά της Ευρώπης το Ελληνικό 'Εθνος.

Ο ζωτικός του χώρος ήταν η χερσόνησος του Αίμου, της Ιταλίας και της Μικράς Ασίας και οι δρόμοι επικοινωνίας κυρίως θαλάσσιοι.

Η ανεπανάληπτη πνευματική ανάπτυξη των Ελλήνων η οποία δημιούργησε τον Ελληνικό πολιτισμό και τα ανεπανάληπτα τεχνικά του δημιουργήματα ήταν η αιτία ζηλοφθονίας των βαρβάρων.

Για την υπεράσπιση και διατήρηση της ανεξαρτησίας του χώρου αυτού, το Ελληνικό 'Εθνος αναγκάσθηκε να αγωνίζεται επί σειρά αιώνων, αναπτύσσοντας στο έπακρο όλες του τις δυνάμεις και δυνατότητες, ώστε με θάρρος, ανδρεία, επιδεξιότητα και ανώτερο τεχνικά οπλισμό, λίγοι άνδρες να κατανικούν πολυπληθέστατους αντιπάλους τόσο στην ξηρά όσο και στην θάλασσα.

Οι 'Ελληνες είναι οι πρώτοι διδάξαντες την θεωρία της πολεμικής τέχνης, τα βασικά στοιχεία της οποίας μένουν ακόμη αναλλοίωτα και πλήρως εφαρμόσιμα όπως εξάλλου και οι πνευματικές τους υποθήκες, παρά την εν τω μεταξύ διαφοροποίηση των υλικών μέσων και της τεχνολογίας.

Μ' αυτή την εργώδη επί χιλιετίες ζωή των Ελλήνων ήταν φυσικό να αναπτυχθούν οι κατά ξηρά κατά θάλασσα και αργότερα κατά αέρα, ένοπλες δυνάμεις ως εγγυήτριες της ελευθερίας και ανεξαρτησίας, ιδανικών διά τα οποία αγωνίσθηκαν γενεές Ελλήνων και χύθηκαν ποταμοί Ελληνικού αίματος.

Περισσότερα : http://www.hellasarmy.gr/

Ο Παύλος Μελάς, από τους πρωταγωνιστές του Αγώνα.

Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά, γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1870, μορφώθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε σ' ένα περιβάλλον με έντονο τον εθνικό παλμό.

Το 1886 μπήκε στη σχολή Ευελπίδων. Αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του πυροβολικού. Το 1892 πήρε γυναίκα του τη Ναταλία, κόρη του Maκεδόνα Στέφανου Δραγούμη, η οποία του στάθηκε εξαίρετη σύντροφος και συνεργάτιδα. Η εθνική περιπέτεια του 1897 τον πλήγωσε βαθιά. Πιστεύοντας όμως ότι η χώρα θα ξαναβρεί το δρόμο της, αντέδρασε μέσα στο κλίμα της απογοήτευσης που τότε κυριαρχούσε. Δημιουργεί στη Μακεδονία έναν μαχητικό εθνικό πυρήνα ενάντια των βουλγάρικων σχεδίων και γίνεται η ψυχή του κινήματος. Στις 24 Φεβρουαρίου 1904, με διαταγή της τότε ελληνικής κυβέρνησης, ήρθε στη Μακεδονία , μαζί με άλλους 4 αξιωματικούς γιa να συγκεντρώσει στοιχεία και να μελετήσει προσωπικά την κατάσταση. Στις 10 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, ξαναήρθε μόνος στη Μακεδονία σαν ζωέμπορος στην Κοζάνη και τη Σιάτιστα , όπου οργάνωσε το πρώτο σώμα του. Κυκλοφορούσε με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας. Ξαναγύρισε στην Αθήνα και κατόρθωσε να ιδρύσει το Μακεδονικό Κομιτάτο. Ξαναήρθε για τρίτη και τελευταία φορά στη Μακεδονία στις 18 Αυγούστου 1904.

Διοικούσε ένα σώμα 35 αντρών, όμως ουσιαστικά ήταν αρχηγός όλων των ανταρτικών ομάδων που δρούσαν στις περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς. Ο αγώνας ήταν σκληρός , γιατί ούτε δοκιμασμένους οδηγούς είχαν, ούτε εύκολα μπορούσαν να τροφοδοτηθούν. Τους δυσκόλευαν πολύ και οι αδιάκοπες βροχές. Εκτός αυτών οι τουρκικές αρχές είχαν πληροφορηθεί το πέρασμα από τα σύνορα αυτού του ελληνικού σώματος και το καταδίωκαν με ενισχυμένο στρατιωτικό απόσπασμα. Ο Μελάς άρχισε αμέσως να αντιδρά εναντίον των κομιτατζήδων για να ξεκαθαρίσει την περιοχή , αλλά και γιά να οργανώσει την τοπική άμυνα. Κέντρο των επιχειρήσεών του ήταν τα χωριά Νεγοβάνη και Λέχοβο. Στις 13 Οκτωβρίου βρίσκεται στο χωριό Στάτιστα για μια συνάντηση με τους οπλαρχηγούς Π. Κύρου και Καούδη. Η παρουσία του εκεί προδόθηκε στους Τούρκους από τον αρχικομιτατζή των Κορεστίων Μήτρο Βλάχο. Τουρκικό απόσπασμα έφτασε κι επακολούθησε μάχη. Σε μια παύση της , όταν άρχισε να νυχτώνει, ο Παύλος Μελάς βγήκε να βεβαιώσει ότι το τουρκικό απόσπασμα έφυγε. Τον πυροβόλησαν, η σφαίρα τον πέτυχε στην οσφυακή χώρα και σε λίγο πέθανε. Ο θάνατός του συγκλόνισε το Πανελλήνιο και το αφύπνισε. Ο Ίων Δραγούμης επιγραμματικά μας λέει. «Ο Μελάς…με τη σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί, που ήταν τυφλοί ως τότε, είδαν».

Η είδηση του ηρωικού θανάτου του συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ολόκληρη η Αθήνα πένθησε. Ο θάνατός του έγινε αφορμή να τρέξουν στη Μακεδονία πολλοί Έλληνες αξιωματικοί. Ο αγώνας για την απελευθέρωση της Μακεδονίας οργανώθηκε, απλώθηκε, γιγαντώθηκε για να καταλήξει στους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13. Ο Μελάς στάθηκε ο πρωτομάρτυρας γιά το ξαναγύρισμα της Μακεδονίας στους κόλπους της ελληνκής πατρίδας.

Η παιδική και η εφηβική ηλικία του Παύλου Μελά

Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1870 στη Μασσαλία της Γαλλίας. Πατέρας του ήταν Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897) και μητέρα του η Ελένη, το γένος Βουτσινά, κόρη γνωστού Κεφαλλονίτη εμπόρου από την Οδησσό. 

Ο Παύλος Μελάς κατάγεται από τη μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Μελάδων της Ηπείρου με ρίζες που φθάνουν ως την Κωνσταντινούπολη (πριν την Άλωση), ανάμεσα στις πιο ισχυρές στρατιωτικές και πολιτικές οικογένειες του Βυζαντίου, των "Κεφαλάδων" ή κατά άλλους των "Μελανιάδων" (λόγω του χαρακτηριστικού μελαμψού χρώματος του προσώπου τους), ενώ κατά άλλους των "Στρατηγόπουλων" . 

Ο πατέρας του Παύλου στη Μασαλία ασχολήθηκε με το εμπόριο και απόκτησε σημαντική περιουσία μεγάλο μέρος της οποίας, σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειάς του, διέθεσε για εθνικούς και για κοινωνικούς σκοπούς. Δραστήρια κοινωνικά και εθνικά είναι και η μητέρα του.

Το 1874 η οικογένεια Μελά έρχεται για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα και κατοικούν στο κτίριο της οδού Πανεπιστημίου όπου βρίσκεται η Αθηναϊκή Λέσχη. Εκεί μεγαλώνει ο Παύλος με τα έξι αδέλφια του, το όμορφο, ψηλό και μελαχρινό αγόρι. Τα καλοκαίρια τους τα περνούν πότε στην Οδησσό και πότε στο Φάληρο, αλλά πιο συχνά στην Κηφισιά όπου ο πατέρας του κτίζει το εξοχικό τους σπίτι. Η μητέρα του, μεριμνά για όλους και για όλα, επιβλέπει και κατευθύνει το υπηρετικό προσωπικό, ράβει και πλέκει η ίδια για τα παιδιά της, φροντίζει για τους φτωχούς και προσπαθεί να τους ικανοποιήσει όλους. Τα βράδια με τον σύζυγο της ομορφοντυμένη παραβρίσκεται στους χορούς της κοσμικής - τότε - Αθήνας. Πολλές φορές, με ένα "λαντώ" (αμαξίδιο της εποχής) παίρνει τα παιδιά της να παίξουν στις "εξοχές" της Κηφισιάς, του Φαλήρου, του Ελαιώνα ή του Βασιλικού - τότε, Εθνικού σήμερα - Κήπου.



"... Το περιβάλλον του σπιτιού του, η εθνική δράσις του πατέρα του, η παρακολούθηση των εθνικών εορτών και τελετών, ενασκούν τεράστια ψυχολογική επίδραση επ' αυτού [του νεαρού τότε Παύλου]. Το τυχαίον αντίκρυσμα πολλών όπλων φυλασσομένων κρυφά εις τα υπόγεια του σπιτιού του και προοριζομένων διά την Κρήτην, αι συζητήσεις περί των εθνικών θεμάτων που ήκουε συχνά εις το σπίτι του την εποχήν εκείνη, μετά τον Ρωσσοτουρκικόν Πόλεμον και την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878), του επροξένησαν μεγάλη εντύπωσιν. Έκτοτε ήδη ωνειροπόλει να καταταγή εις τον Στρατόν, όταν μεγαλώσει, ώστε και αυτός να αγωνισθή διά την επανόρθωσιν των αδικιών ..." .

Μεγαλώνοντας ο Παύλος αρχίζει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αδέρφια του για την προθυμία του, την υποχωρητικότητά του και κυρίως για την καλοσύνη του και το ενδιαφέρον του προς τα μικρότερα παιδιά ή τα ζώα και γενικότερα τους αδυνάτους. Στο σχολείο υποστηρίζει τα μικρότερα και τ' αδύνατα παιδιά όταν τα ενοχλούσαν τα μεγαλύτερα και αργότερα, παλικάρι πια, φροντίζει μια άρρωστη φτωχή δασκάλα, ενώ συνεισφέρει και ενισχύει πρόθυμα μυστικά κάθε εθνική και φιλανθρωπική δράση.
Ο Παύλος Μελάς αγαπά με πάθος οτιδήποτε έχει σχέση με την Ελλάδα. Στον πατέρα του οφείλεται το ότι δεν ξεχνάει την Γιαννιώτική του καταγωγή και ο μεγάλος πόθος του να ελευθερωθούν τα Γιάννενα. Ακούει με έντονο ενδιαφέρον τις ιστορίες που του λέει ο πατέρας του για τις οικογενειακές περιπέτειες του 1821 και η αγάπη του για την πατρίδα γίνεται όλο και πιο δυνατή. Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου για τον Παύλο είναι μεγάλη ημέρα και συμμετέχει με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση. 
Αυτή η εποχή που μεγαλώνει ο Παύλος, είναι μια εποχή ιδιαίτερης αναταραχής για τα Βαλκάνια και τους βαλκανικούς λαούς. Από την Κρήτη μέχρι την Βοσνία έχουν ξεσηκωθεί επαναστάσεις ενάντια στο  Σουλτάνο. Η Κρήτη, η Θεσσαλία, η Μακεδονία και η Ήπειρος βρίσκονται ξεσηκωμένες και επαναστατικά αντάρτικα σώματα ξεπηδούν από παντού ζητώντας ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό και την ένωση με την "Μητέρα Ελλάδα". Τα σώματα αυτά ενισχύονται διαρκώς από εθελοντές, λαϊκοί και κληρικοί, στρατιωτικοί, χωροφύλακες, φοιτητές, μέχρι παιδιά μαθητές και γέροι τρέχουν να προσφέρουν βοήθεια στους υπόδουλους αδελφούς τους. Εθελοντές και βοήθεια με την βοήθεια εράνων φθάνουν από την Κύπρο, από το εξωτερικό, από παντού! Ταυτόχρονα, μεγάλα συλλαλητήρια ξεσπούν στην Ελλάδα κι ο λαός απαιτεί να κηρύξει η Ελλάδα πόλεμο κατά της Τουρκίας στο πλευρό της Ρωσίας (έχει ήδη ξεσπάσει ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος). Και ενώ ξεκινάει η επιστράτευση, ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος τελειώνει και υπογράφεται ανακωχή μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας (1878). Ο ελληνικός Στρατός τελικά βρίσκεται συγκεντρωμένος στη Λαμία χωρίς να προλάβει να πάρει μέρος στον πόλεμο. Το όφελος της Ελλάδας από αυτά τα γεγονότα ήταν να επιτύχει αμνηστία για τους αγωνιστές της Κρήτης, Θεσσαλίας, Ηπείρου και Μακεδονίας και την αποστολή Χριστιανού Διοικητή στην Κρήτη, και κάποιες υποσχέσεις για το μέλλον...

Ο οκτάχρονος - τότε - Παύλος Μελάς πολύ λίγα καταλαβαίνει, ζει όμως μέσα σ' αυτή την ατμόσφαιρα κι ανυπομονεί να μεγαλώσει για να πολεμήσει κι αυτός. Κάποτε, ψάχνοντας να βρει τον πατέρα του κατέβηκε στο υπόγειο του σπιτιού τους και με έκπληξή του αντίκρισε ξύλινες κάσες γεμάτες με όπλα. Ο μικρός Παύλος διακατέχεται από έντονη επιθυμία να τα δει από κοντά, να τ' αγγίξει. Το ίδιο ξαφνιάστηκε και ο πατέρας του που τον βρήκε εκεί. Του εξήγησε ότι αυτά βρισκόταν εκεί για να συγκεντρωθούν και να σταλούν κρυφά στους επαναστάτες της Κρήτης και ότι δεν πρέπει να συζητήσει με κανέναν αυτό και να το κρατήσει μυστικό. Κι ο μικρός Παύλος φυλάει γερά το μυστικό βαθιά στην καρδιά του αλλά το μυαλό του γυρίζει διαρκώς εκεί, στον αγώνα για την λευτεριά της πατρίδας.

Το 1881 ελευθερώνονται και προσαρτώνται στο Ελληνικό Κράτος η Θεσσαλία και η Άρτα, ενώ το 1885, σαν τελειόφοιτος του Γυμνασίου, ζει έντονα τα γεγονότα της προσάρτησης της Ανατολικής Ρωμυλίας από την Βουλγαρία και την αναταραχή που τα ακολούθησε. Τα πατριωτικά του αισθήματα πληγώνονται και υποφέρει σε μεγάλο βαθμό. Σχεδιάζει να καταταγεί εθελοντής στο Στρατό ή να βγει "αντάρτης" στα ελληνοτουρκικά σύνορα, να πολεμήσει, αλλά ένα σπάσιμο του ποδιού του τον κρατά καθηλωμένο στην Αθήνα. Την επόμενη χρονιά (1886) του δίνεται η ευκαιρία να δώσει εξετάσεις για την εισαγωγή του στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων (ΣΣΕ).

Ένοπλη δράση



Ο Παύλος Μελάς ήταν αξιωματικός του πυροβολικού και γαμπρός επ' αδελφή του Ίωνα Δραγούμη. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897 και μπήκε μυστικά για πρώτη φορά στη Μακεδονία τον Φεβρουάριο του 1904, μαζί με τον Κοντούλη, τον Παπούλα και τον Κολοκοτρώνη. Για δεύτερη φορά επέστρεψε τον Ιούλιο, ως δήθεν ζωέμπορος με το όνομα Πέτρος Δέδες.

Για τρίτη και τελευταία φορά πέρασε τα σύνορα από τη μεριά της Κοζάνης στις 27 Αυγούστου του 1904 με σώμα 35 ανδρών από Μακεδόνες, Κρητικούς, Λάκωνες κλπ., ως αρχηγός των Σωμάτων Μοναστηρίου – Καστοριάς. Έδρασε με το ψευδώνυμο καπετάν Μίκης Ζέζας, σύνθεση των ονομάτων των παιδιών του. Ο θάνατός του από τουρκικό βόλι στη Στάτιστα Καστοριάς -το σημερινό Μελά- στις 13 Οκτωβρίου του 1904, συντάραξε τους Πανέλληνες και τον έκανε ήρωα και σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.

Ο Μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης έλεγε σε γνωστό του: «Όπου να ‘ναι φτάνουν από κάτω και Ελληνικά σώματα. Κρητικοί και Μανιάτες. Θα δεις κάθε κλαδί και παλικάρι». Και πραγματικά δεν διαψεύσθηκε ο μάρτυρας Ιεράρχης, μεγάλη επίσης μορφή του Μακεδονικού Αγώνα, αφού ακολούθησαν άλλα αντάρτικα σώματα, που η παρουσία τους και η δράση τους εμψύχωνε τους Έλληνες Μακεδόνες.

Αρχηγοί και οπλαρχηγοί των ελληνικών σωμάτων, στο μακροχρόνιο και σκληρό εκείνο αγώνα, ξεκίνησαν από όλα τα μέρη της ελεύθερης Ελλάδας και είναι αναρίθμητες οι πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας ενός αγώνα που παρατάθηκε ως το καλοκαίρι του 1908, οπότε θεσπίστηκε το νέο τουρκικό Σύνταγμα.

Η άκρη της πέννας / Παύλος Μελάς.
της Λίτσας Ι. Χατζηφώτη



Συμπληρώθηκαν εφέτος εκατό χρόνια από την απώλεια μιας ελληνικής μορφής που στέκει πέρα από το χρόνο και το χώρο, που συμπύκνωνε σε ένα πρόσωπο τη γενναιότητα του Διγενή, την αυταπάρνηση του Λεωνίδα, την ευγένεια του Αχιλλέα, την ποίηση του Σολομού, την τρυφερότητα του υπέροχου συζύγου και πατέρα, την αγάπη του Χριστού, μα πάνω από όλα την αφοσίωση στο όραμα της ενωμένης Ελλάδας και ιδιαίτερα της ελεύθερης Μακεδονίας, για την οποία χάρισε και αυτή τη ζωή του. Του Παύλου Μελά! Σ’ αυτόν τον ήρωα της νεότερης ελληνικής ιστορίας η Εκκλησία της Ελλάδος αφιέρωσε το 2004. Και δίκαια, αφού εκείνος πρόσφερε την αλκή της νιότης του με ενθουσιασμό και υπερηφάνεια σ’ αυτό που λέγεται πατρίδα.

Οι νέοι μεγάλοι δρόμοι που διαρκώς ανοίγονται στις ημέρες μας σε βουνά και σε φαράγγια, κάνουν προσιτές και τις πιο δύσβατες περιοχές. Οι αποστάσεις μηδενίζονται. Μα δεν πάνε πολλές δεκαετίες που σε όλη την ελληνική ύπαιθρο οι επικοινωνίες γίνονταν με ζώα και όχι με την ίδια ευκολία κάθε εποχή. Γι’ αυτό πολύ δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κάποιος τις δυσχέρειες που παρουσιάζονταν, τις κακουχίες που περνούσαν οι ταξιδιώτες, τα ανυπέρβλητα εμπόδια, που επιφύλασσαν οι επικοινωνίες εκατό χρόνια πριν. Το ίδιο δύσκολα μπορεί να αντιληφθεί την εποποιία που πραγματοποίησε ο νέος αυτός άνθρωπος στα βουνά της Μακεδονίας.

Το ημερολόγιο και οι επιστολές του Π. Μελά, ιστορικά κειμήλια πολύτιμα κι ανεπανάληπτα, περικλείουν λεπτομέρειες που κόβουν την ανάσα από αγωνία, συγκίνηση αλλά και γλαφυρότητα και ενάργεια. Γράφει στις 8 Μαρτίου 1904: «Όταν εξεκινήσαμεν ήτο σκότος βαθύ. οι οδηγοί αμφέβαλλαν και πάλιν περί του δυνατού της πορείας Αλλ’ επειδή επεμένομεν, υπήκουσαν. Μόλις όμως διήλθομεν εις το σκότος την επικίνδυνον τουρκικήν ζώνη αμέσως, ως δια μαγείας, τα πυκνά νέφη διελύθησαν και η σελήνη και τα άστρα μας εφώτισαν τον φοβερώτατον δρόμον, τον οποίον επί 3 ώρας ηκολουθήσαμεν δια μέσου παρθένων δασών, κρημνών, ανωφερειών και λοιπών. Ναι, Νάτα μου, επιστεύσαμεν όλοι, με όλην την ψυχήν μας, ότι ο Θεός εκείνην την στιγμήν ευλόγει το έργον μας και δια των αστέρων του εφώτιζε τον δρόμον μας. Η πεποίθησις αύτη μας έδωκε δυνάμεις υπερανθρώπους και, χωρίς να το εννοήσωμεν σχεδόν, εβαδίσαμεν επί 9 ώρας, έκαστος φέρων βάρος 15-20 οκάδων. Τας δυσκολίας τας οποίας υπερνικήσαμεν, δεν ημπορώ να σου τας περιγράψω. Εις κάθε βήμα εκινδυνεύσαμεν να πέσωμεν ή να χάσωμεν τα μάτια μας από τους κλάδους των δέντρων [..…..]. Το ψύχος είναι δριμύτατον. Τα πόδια μας παγωμένα, διότι η πυκνοτάτη δρόσος επάγωσε και περιπατούμεν επί πάγου. Πίπτομεν ημιθανείς σχεδόν, τυλισσόμενοι εις την κάπαν μας. Εν τούτοις είναι περίεργον ότι τα βασανιστήριά μας τώρα μόνον τα ενθυμούμεθα. Όταν τα υφιστάμεθα, ο νους μας όλων ήτο εις την Μακεδονίαν!».

Για τον πολύ κόσμο ο Παύλος Μελάς είναι μια φυσιογνωμία που την καλύπτει η αχλύ του παρελθόντος. Όμως δεν είναι μυθικό πρόσωπο. Οι απόγονοί του κυκλοφορούν ανάμεσά μας, σεμνοί, απλοί, φορτωμένοι με μια κληρονομιά πολύτιμη όσο και μοναδική. Κι ο ίδιος παραμένει φωτεινό παράδειγμα ενός ανθρώπου όπως ο καθένας από εμάς, που άκουσε τη φωνή της συνείδησής του και αγωνίσθηκε «για να μην καταστρέψουν οι Βούλγαροι τον τρόπο του σκέπτεσθαι και του αισθάνεσθαι που λέγεται Ελληνισμός».

Αυτός ο ήρωας που αλώνισε τη Μακεδονία ενισχύοντας ηθικά και υλικά τους κατατρεγμένους και καταπιεσμένους Έλληνες, οργανώνοντάς τους και διδάσκοντάς τους, με πληγές στα πόδια και την αγωνία στην ψυχή για την έκβαση της αποστολής του, αναρωτιέται: «Δεν φαντάζεσαι την κατάστασίν μου την ψυχικήν. Θέλω και πρέπει να μείνω εδώ αλλ’ ο πολυτάραχος και σχεδόν άγριος βίος μου με κάμνει να νοσταλγώ τον ήσυχον και γλυκύν οικογενειακόν βίον. Και εδώ έχω τας ικανοποιήσεις μου και εκεί την ευτυχίαν μου. Αλλ’ εδώ με κρατεί επί πλέον το καθήκον και προ πάντων αι υποχρεώσεις ας ανέλαβα. Αισθάνομαι ότι θυσιάζομαι, αλλά τουλάχιστον θα κατορθώσω τίποτε;» Σε άλλη περίπτωση φρικιά στη σκέψη των ζοφερών προοπτικών: «Τρέμω και συγκινούμε σκεπτόμενος ότι εγώ, ο οποίος ουδέ μύγαν εσκεμμένως εσκότωσα ποτέ, από αύριον θα φονεύσω, θα δολοφονήσω ίσως και ανθρώπους ακόμη. Τρέμω, αλλ’ ανυπομονώ να το κάμω». Δεν αλλοτριώνεται, γνωρίζει το καθήκον του, το επιτελεί αλλά το μυαλό του είναι και σε ένα άλλο επίπεδο στην οικογένειά του, στη Ναταλία, στα παιδιά του, την οικογένεια Δραγούμη: «Χαίρε, αγάπη μου, μη με σκέπτεσαι πλέον εμένα, αλλ’ ευχήσου δια την επιτυχίαν της αγίας αποστολής μας. Φίλησε την μητέρα μου και τους αδελφούς μου, ως επίσης όλην την αγίαν ελληνικήν και χριστιανικήν οικογένειάν σου…..Τα παιδιά φιλώ και ευλογώ».

Σε ένα χώρο, όπως αυτή η στήλη, δεν μπορεί ο σχολιαστής να κάνει ιστορική επισκόπηση, κι ούτε το θέλει άλλωστε. Αυτό που διακαώς όμως επιθυμεί είναι να ωθήσει όσους δεν γνωρίζουν το έργο και την προσωπικότητα του Π. Μελά να σκύψουν και να ψάξουν για τα ίχνη που άφησε στους χώρους από όπου πέρασε, τα γραφτά του, τις μαρτυρίες. συγγενών, φίλων, συνεργατών. Προσκύνημα και αναβάπτισμα εθνικό. Καιρός να ξεχωρίσουμε το εθνικό έργο από την εθνοκαπηλεία, την προσφορά από τον καιροσκοπισμό, τη θυσία από το υπολογισμό. Και το σπουδαιότερο: να μην το λησμονήσουν αλλά να το βιώσουν. Γιατί έργα και προσφορές του είδους αυτού είναι διαχρονικά, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή που συμβαίνουν.

Δεν είναι κραυγαλέο το έργο του Μελά αλλά σεμνό και τίμιο. Το διαποτίζει όμως απεριόριστο μεγαλείο, που συμπυκνώνεται σε μια τελευταία δραματική ενέργεια, παρακαταθήκη και κληρονομιά όχι μόνο στους δικούς του αλλά στο έθνος ολόκληρο. Λαβωμένος θανάσιμα σε σύγκρουση με Τούρκους στη Στάτιτσα, κάλεσε τον φίλο και συνεργάτη του Πύρζα και του είπε: «Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου και το τουφέκι, όπως σου είπα, του Μίκη (του γιου του). Και να τους πεις, ότι το καθήκον μου έκαμα».

Η τελευταία αυτή κουβέντα από χείλη παγωμένα από την πνοή του θανάτου τα λέει όλα, τα συμβολίζει όλα. Η επικαιρότητα το επιβεβαιώνει πανηγυρικά καθημερινώς.

Στίχοι και τραγούδια για τον ήρωα Παύλο Μελά
 
Για τον απλό κόσμο ο Παύλος Μελάς πέρασε στο θρύλο και κυριάρχησε στις καρδιές του ως ο κύριος εκφραστής του αγώνα. Η λαϊκή μούσα τον είδε σαν άλλο Κλέφτη κι Αρματολό κι έτσι, με τον ίδιο τρόπο, τον παρουσιάζει στα τραγούδια της. Παραθέτουμε κάποιους στίχους από αυτά.

Στο πρώτο ο ήρωας συναντάει κοπέλες και τις ρωτάει, καλύτερα αυτοσυστήνεται:

- Κορίτσια από την Καστοριά και τη Βλαχοκλεισούρα
Κάτι να σας ρωτήσουμε , κάτι να σας ειπούμε.
- Ποιος είσαι συ που μας ρωτάς και θέλεις να σου ειπούμε;
- Εγώ είμαι ο Παύλος ο Μελάς , της Καστοριάς Καμάρι
Της Καστοριάς της Ρούδιανης και της Βλαχοκλεισούρας.

Σε άλλο αναφέρεται η αποστολή του:

Λεβέντης εξεκίνησε ’πο μέσα απ’ την Αθήνα,
Τα παλικάρια σύναξε κι όλο το εικοσιένα.
Παιδιά μ’ μας κράζει η Καστοριά κι όλη η Μακεδονία
Μας προσκαλούν, Μελά, τα Γρεβενά για την ελευθερία.

Έκφραση συναισθημάτων κυρίως, αλλά και αποφάσεων είναι τα παρακάτω τραγούδια:

Μάνα μ’, δε θέλω κλάματα., δε θέλω μοιρολόγια.
Μένα με κλαίνε τα πουλιά, με κλαίν’ τα χελιδόνια,
Με κλαίει η γυναίκα μου και όλη η πατρίδα.

Πικρά μαντάτα ήρθανε απ’ τη Μακεδονία
Τον Παύλο τον εβάρεσαν στης Καστοριάς τα μέρη.
Δεν τον βαρέσαν με αντρειά , δεν τον βαρέσαν φόρα.
Μον’ τον βαρέσαν μ’ απιστιά , νύχτα με το φεγγάρι.
Κι άφησε διάτα στα παιδιά , διάτα στα παλικάρια:
Παιδιά να μη σκορπίσετε, παιδιά μη φοβηθείτε,
τους Τούρκους, τα παλιόσκυλα, να τους εκδικηθείτε

Και ποιος δε θυμάται εδώ στη Δ. Μακεδονία, ή δε σιγοτραγούδησε το παρακάτω τραγούδι, έκφραση του καημού του ετοιμοθάνατου, αλλά και της αγάπης του για την πατρίδα και της πίστης , του ίδιου αλλά και του κόσμου, για τον ερχομό της λευτεριάς:

Σαν τέτοια ώρα στο βουνό ο Παύλος πληγωμένος
Μες στο νερό του αυλακιού ήτανε ξαπλωμένος.
- Για σύρε, Δήμο μου πιστέ, στην ποθητή πηγή μου
και φέρε μου κρύο νερό να πλύνω την πληγή μου.
Δεν κλαίω τη λαβωματιά, δεν κλαίω και το βόλι,
Μον' κλαίω που με άφησε η συντροφιά μου όλη.
Σταλαματιά το αίμα μου για σε πατρίδα χύνω,
για να ’χεις δόξα και τιμή, να λάμπεις σαν το κρίνο
Παύλος Μελάς κι αν πέθανε τα παλικάρια ζούνε
Θα φέρουνε τη λευτεριά στη χώρα που ποθούμε.

Ο Παύλος Μελάς, βέβαια, δεν ήταν ο μόνος που πολέμησε στο Μακεδονικό Αγώνα, ήταν όμως κορυφαία μορφή. Ο συναγωνιστής τους Κ. Μαζαράκης έγραψε ότι ο Παύλος Μελάς αντιπροσωπεύει «όλην την ιδεολογικήν δύναμιν του αγώνος».
Και ο ιστορικός Διονύσιος Κόκκινος σημειώνει εύστοχα: «Ο Μακεδονικός αγών υπήρξεν υπόθεσις ολοκλήρου του ελληνικού λαού, αλλ’ όπως συμβαίνει πάντοτε, ανεδείχθησαν κατά την διάρκειάν του ηγετικαί μορφαί, αι οποίαι δια των ενεργειών των ή της θυσίας των έδωσαν βαθύτερον περιεχόμενον εις αυτόν. Μεταξύ των ηγετικών αυτών μορφών διακρίνονται ο Ίων Δραγούμης και ο Παύλος Μελάς».

Εμείς - στη μνήμη και όλων των άλλων- στο σημερινό μικρό μας αφιέρωμα παραθέτουμε από τον ίδιο ιστορικό, κατάλογο άλλων αξιωματικών και υπαξιωματικών, που πολέμησαν για τη Μακεδονία, ως έκφραση μνημοσύνου και χωρίς να θεωρούμε ότι εδώ σταματάει το χρέος μας.

Πηγή : http://dim-sapon.rod.sch.gr/diafora/Gegonota/makedon/p_melas.htm

http://www.cyprus.gov.cy/moi/PIO/PIO.nsf/all/0E014F5B6043799CC22572040027B427/$file/ΤΕΛΙΚΟ%20ΠΟΡΙΣΜΑ%205B-DBY.pdf

Με αγανάκτηση παρακολούθησα τις εκπομπές της 27ης και 31ης Μαρτίου «ΖΟΥΓΚΛΑ»  και « ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ», του κ.Τριανταφυλλόπουλου, σχετικά με τα θλιβερά γεγονότα των ΙΜΙΩΝ ,την νύκτα της 31ης Ιανουαρίου-1996.

Διερωτώμαι , ως σκεπτόμενος ¨Έλληνας:

- Tι οδήγησε τον τηλεπαρουσιαστή να   επαναφέρει στην επικαιρότητα - μετά από 12 χρόνια  και δύο μήνες- το θέμα αυτό, που στην κυριολεξία, τότε το 1996 είχε συγκλονίσει τον, απανταχού της γης, Ελληνισμό;

Προσωπικά πιστεύω, - όχι η « αγάπη  και το ενδιαφέρον του» για τα τρία ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΤΟΥ ΠΝ που έπεσαν υπέρ Πατρίδος εκείνη την –από πάσης πλευράς -ΘΛΙΒΕΡΗ νύκτα.

- Γιατί έπρεπε –και πάλι- να εξευτελιστεί η Πατρίδα μας, διεθνώς: Ξαναπαρουσιάζοντας, ένα Πολιτικό-Στρατιωτικό σύστημα άτολμο και ανίκανο να χειρισθεί μια Εθνική κρίση;

Μια πολιτική ηγεσία που αγνοούσε τι σημαίνει για την Πατρίδα και τις Ένοπλες Δυνάμεις το Εθνικό σύμβολο που λέγεται ΣΗΜΑΙΑ; Ένα Πρωθυπουργό που ΑΓΝΟΟΥΣΕ ,τι σημαίνουν ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ σε μια Εθνική κρίση; Και για τα όσα θλιβερά και απαράδεκτα  ακούστηκαν,στις εν λόγω εκπομπές, για άλλη μια φορά, από τους τότε Υ.ΕΘ.Α  και  Α/Γ.Ε.ΕΘ.Α;

- Γιατί έπρεπε –συνεπεία αυτών των απαράδεκτων εκπομπών- να υποστούμε ως Έλληνες και πάλι τα υποτιμητικά και χλευαστικά  σχόλια, του Τουρκικού τύπου;

- ΠΟΙΟΙ  απόκρυφοι λόγοι επέβαλλαν, την διατάραξη της μνήμης των τριών ΗΡΩΩΝ Αξιωματικών του πολεμικού Ναυτικού  οι οποίοι καίτοι γνώριζαν  ότι η πιθανότητα να επιστρέψουν, εκ της αποστολής των ,ήταν απειροελάχιστη, ανέλαβαν -ως ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ -να την εκτελέσουν; ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ. ΕΠΕΣΑΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

- ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ συνετελέσθη η ταυτόχρονη ευαισθητοποίηση όλων των εμπλακέντων ιατροδικαστών και ιατρών, μετά από 12 χρόνια και 2 μήνες να «σπάσουν» το ιατρικό απόρρητο και να«αποκαλύψουν»!!! Τις «βαρείες ασθένειες»,των δύο ΗΡΩΩΝ πιλότων(Kυβερνήτη και Συγκυβερνήτη ) του μοιραίου Ε/Π;  (Που ακούγοντάς τες, κάποιος, σχηματίζει  την εντύπωση ότι το Ε/Π πετούσε μόνο του- !!! ).

- ΠΟΥ ΗΣΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ και ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ οι ΤΟΤΕ εντεταλμένοι να αποφανθούν για τα αίτια της τραγωδίας; Γιατί δεν μίλησαν  TOTE και ομιλούν ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ;

- Γιατί σε όλες τις προσπάθειες  των τραγικών συγγενών, αλλά και λοιπών αμφισβητούντων τα «νέα στοιχεία» !!! δεν επιτρέπετο- παντοιοτρόπως- να  ολοκληρώσουν  τις διατυπώσεις των αντιρρήσεών τους;

- Πως είναι δυνατόν ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΑΙ  ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ  ΥΓΕΙΑΣ ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ  να εκτίθενται και διακωμωδούνται δημοσίως σε τηλεοπτικές παραστάσεις ; ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ, ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ, ΟΥΔΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ – εκ της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας της Χώρας μας - να έχει την συναίσθηση   των ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ ώστε να παρέμβει  και αντικρούσει τις εξευτελιστικές ύβρεις που ακούσθηκαν εναντίον των Ε.Δ, των υγειονομικών τους υπηρεσιών και όχι μόνο;

- ΠΟΥ ΗΤΑΝ η τόσο ευαίσθητη Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η οποία προστατεύει με τόσο πάθος τα προσωπικά δεδομένα και δικαιώματα όλων των πάσης φύσεως  εγκληματιών, αλλά άφησε απροστάτευτους τους ΗΡΩΙΚΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ της Πατρίδος  και τις οικογένειές τους;

- Πως είναι δυνατόν να εκτοξεύονται –κατά την διάρκεια των  εκπομπών-από  πιλότους τόσο σοβαρές καταγγελίες για εγκληματικές παραλήψεις υγειονομικών επιτροπών, εντεταλμένων για την εξονυχιστική  εξέταση της υγείας   των πιλότων,  και να μην παρεμβαίνει ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ προς διάψευση  ή ΚΑΝΕΙΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΥΣ προς εξέταση των καταγγελθέντων; Eίναι αληθείς οι καταγγελίες  ή δεν ενδιαφέρουν τους υπεύθυνους;

Πρέπει να δοθούν ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, διότι ενδιαφέρουν εμάς τους  σκεπτόμενους Έλληνες.

Θλίβομαι  ως Έλληνας, εα Αξιωματικός, ΔΙΟΤΙ:

α-Έγινε αυτή η Εθνικά ανεπίτρεπτη –κατά την γνώμη μου –εκπομπή.
β-Χρησιμοποιήθηκαν, για να γίνει η εκπομπή, οι ΤΡΕΙΣ ΗΡΩΕΣ ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΕΣ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ.
γ- Δέχθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτήν και  στην συζήτηση  2-3 εα Αξιωματικοί (Τους οποίους μάλιστα την επομένη διακωμώδησε και ο  Λαζόπουλος! ).
δ- Δεν επελήφθησαν ΠΑΡΑΥΤΑ -ως όφειλαν- το ΥΕΕΘΑ το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΝ για να προστατεύσουν : Αφ’ ενός μεν ,το κύρος των  Ε.Δ. από τα όσα αξιοθρήνητα  και υποτιμητικά ελέχθησαν εις βάρος των. Αφ’ ετέρου δε, την ΜΝΗΜΗ των ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΑΛΙΚΑΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ που με την θυσία τους ξέπλυναν το ΑΙΣΧΟΣ των αποφάσεων και ενεργειών των υπευθύνων εκείνης της θλιβερής  νύκτας.

Συντάχθηκε απο τον/την Κ. ΠΑΥΛΟΥ, υποστράτηγο ε.α.   

Πηγή : http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=74:2008-06-09-15-44-03&catid=45:2008-05-31-14-23-49&Itemid=72

Με την τελετή παράδοσης- παραλαβής στο Djibouti της Τακτικής Διοίκησης  της Ευρωπαϊκής Ναυτικής Δύναμης (EUNAVFOR) της Επιχείρησης «ΑΤΑΛΑΝΤΑ», στις 6 Απριλίου 2009 από την Ελλάδα στην Ισπανία, επισφραγίστηκε η σημαντική συμβολή της Ελλάδας στην πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για δράση ενάντια στην πειρατεία στη Σομαλία. 

Ο απολογισμός της επιχείρησης κατά το πρώτο τετράμηνο κρίνεται ιδιαίτερα επιτυχής, με αποτέλεσμα τη σαφή μείωση της πειρατείας στο ένα εικοστό (1/20) περίπου του αριθμού των κρουσμάτων που ήταν καταμετρημένα προγενέστερα της επιχείρησης.

Ο Έλληνας Διοικητής άλλωστε, απέσπασε τα συγχαρητήρια και τα εύσημα,http://www.geetha.mil.gr/media/atalanta/107124.pdf όχι μόνο του Ύπατου Αρμοστή της ΚΕΠΠΑ της ΕΕ Javier SOLANA, αλλά και των διεθνών ΜΜΕ.

1. Απολογισμός Έργου - Παράδοση της Διοίκησης  της EU NAVFOR ATALANTA από την Ελλάδα στην Ισπανία 6 April 2009
2. Χρονολογική Αναδρομή Επιχείρησης «ATALANTA»
3. Συγχαρητήριες Επιστολές - Έκφραση Ικανοποίησης
4. Νομικό Πλαίσιο Επιχείρησης με όλες τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και της ΕΕ (en-fr)
5. Χάρτης Περιοχής
6. Οπτικοακουστικό Υλικό  
7.   Πολεμικό Ναυτικό
8. Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Ένωσης

Πηγή : http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/04/atalanta-eu-navfor-somalia.html

http://koti.welho.com/msolanak/

http://www.insitu.gr/psoipa/

Βαλκάνια - Ανταρσία των σκιπετάρων SPIEGEL Nr. 46 /10.11.2003 Seite 156 Renate Flottau

(Μετάφραση από το Γερμανικό περιοδικό SPIEGEL, Χρήστος Φασούλας, Γερμανία)

Στην Βόρεια Ελλάδα οπλισμένοι Αλβανοί ετοιμάζουν την μάχη.
Ο δηλωμένος στόχος τους: «Η δημιουργία μιας μεγάλης Αλβανίας»

Ο 'Aχμετ φοβάται. Σπουδάζει στην Θεσσαλονίκη αλλά παράλληλα ασχολείται με κάτι που οι Έλληνες το ονομάζουν «τρομοκρατία». Ο ’χμετ πολέμησε για το UCK στο κόσσοβο και είναι μέλος σε ένα υπέδαφο (κρυφό) κίνημα. Στόχος τους είναι να οργανώσουν ένα οπλισμένο κύκλωμα στην Βόρεια Ελλάδα, μέχρι την άνοιξη του 2004, πριν την Ολυμπιάδα. Τότε, λέει ο 'Αχμετ, κάθε Αλβανός στα χωριά της Βόρειας Ελλάδας, θα μπορεί να οπλιστεί μέσα σε λίγα λεπτά.

Το ότι οι αρχιτέκτονες της μεγάλης Αλβανίας έχουν και την Ελλάδα στο στόχο τους, είναι πια γνωστό. Τα ελληνικά ΜΜΕ προειδοποιούν είδη. Αν γίνει το Κόσοβο ανεξάρτητο, λέει ο πρώην Πρόεδρος των Σκοπίων, τότε «είναι πιθανός ο πόλεμος στα Βαλκάνια».

Το 1878 ζήτησαν οι Σκιπετάριδες να ενσωματωθούν οι οθωμανικές περιοχές στην Αλβανία. Το συνέδριο του Βερολίνου το απέρριψε. Μετά από τον Βαλκανικό Πόλεμο του 1912/1913 πολλά μέρη των σκιπετάρων δόθηκαν στην Σερβία, Βουλγαρία και στην Ελλάδα. Η Αλβανική μειονότητα στην Βόρεια Ελλάδα είναι περίπου 500.000. Μάλλον είναι παραπάνω γιατί πολλοί Αλβανοί περνάνε τα σύνορα πολύ εύκολα προς την Ελλάδα. Πολλές φορές το χρόνο η Αθήνα δίνει εντολή να μάσουν τους Αλβανούς και να τους πάνε πίσω. Μια εβδομάδα αργότερα λέει ο Υπ. Εξ. Γ. Παπανδρέου «ήρθαν πάλι όλοι πίσω».

Τώρα δεν έρχονται πια μόνο για τη σοδιά. Κάθε Αλβανός ο οποίος βοηθάει για μισό χρόνο να στηθεί το κύκλωμα παίρνει 15.000 € από ένα κόμμα στην Αλβανία, λέει ο Ιλίρ. Ακόμα τους συμβουλεύουν να γραφτούνε στις κοινότητες για να είναι νόμιμοι εκεί. Δεν είναι όλοι οι Αλβανοί ενθουσιασμένοι από την ιδέα της μεγάλης Αλβανιάς. Από το δρόμο για Έδεσσα πάει ο δρόμος για την Φλαμουριά. Εδώ υπάρχουν Βίλες, φοίνικες και ωραίοι κήποι. Οι κάτοικοι φοβούνται: «Ούτε μέσα στα σπίτια μας δεν μιλάμε αλβανικά» λέει ένας παπούς. «Οι Έλληνες μας αφομοιώσανε, δεν έχουμε ούτε σχολεία. Αλλά μια επανάσταση;» Κουνάει το κεφάλι του και λέει: «Τότε θα τα χάσουμε όλα και θα μας διώξουν». Είναι «Δαβίδ ενάντια Γολλιάθ» ’λλωστε η Ελλάδα είναι στο ΝΑΤΟ.

Ο Ιλίρ, υπεύθυνος για τα όπλα για τους νέους επαναστάτες, περιμένει να πέσει η νύχτα. Τότε θα έρθει ένα φορτηγό γεμάτο όπλα.

Σπόνσορες υπάρχουν αρκετοί, λέει ο Ιλίρ με 5 πλαστά διαβατήρια στην τσέπη του. Τον Ιούνιο 2003 έγινε μια μεγάλη αγορά στην Κροατία. 2000 Καλάσνικοβ, αρκετές ρακέτες, 800 χειροβομβίδες, 12 αντι-τανκ ρακέτες και πολλές πανοπλίες.
Η κοινοτική δύναμη πίσω από το σχέδιο που έγινε το 1995 στόχος είναι η ΑΝΑ (Αλβανικός Εθνικός Στρατός).
Το πολιτικό κεφάλι ο οποίος κρυβότανε στο ιντερνετ με το ψευδώνυμο «Αλβαν Βγιόσα», είναι ο δικηγόρος Ιδαγιετ Βεκίρη, 52. Ιδρυτής του κόμματος Εθνική Ένωση Αλβανίας και φίλος του Φάτος Νάνο, πρόεδρος της Αλβανίας. Ήτανε μαζί στην φυλακή όταν δεν ήταν ακόμα στην εξουσία.

Εδώ και λίγο καιρό ψάχνει η Αλβανική κυβέρνηση για τον «Βεκίρη που ξεσηκώνει τον λαό» μέσω της Ιντερπολ. Αυτό δεν τον ενοχλεί να μιλάει ανοιχτά για τους στόχους του. ’λλωστε η ΑΝΑ αναγνώρισε 33 χτυπήματά της.
Με το μικρό του στρατό θέλει να μπει στ’ αχνάρια του UCK. Ο κόσμος πρέπει να δεχτεί την ΑΝΑ, δήλωσε ο Βεκίρι. Αν δεν τα βρούνε διπλωματικά θα καλέσει τους οπαδούς του σε ανταρτοπόλεμο. Κανένας Αλβανός στα Βαλκάνια δεν θα αρνηθεί τον πόλεμο, αν δοθεί η ευκαιρία για την ένωση.

Αυτά δεν είναι απλά φαντάσματα. Πολλές φορές προειδοποίησαν κυβερνήσεις των Βαλκανίων και την ΕΕ. Πιστεύουν πως θα υπάρχει πρόβλημα στα Βαλκάνια. Ο υπουργός Ε.Α. των Σκοπίων Βλάδο Μπουτσκοβσκι βλέπει στην ομάδα του Βεκίρι μια απειλή για την ειρήνη στα Βαλκάνια.

Και η Αθήνα είναι προβληματισμένη. Το δήλωσε ο Παπανδρέου στην τελευταία του επίσκεψη στα Σκόπια, λέει ο πρώην πρόεδρος Γλιγόροφ. Η ελπίδα για μια ειρηνική λύση σβήνει στα Σκόπια. Οι διαφορές μεταξύ Σλάβων και Αλβανών είναι μεγαλύτερες από ποτέ άλλοτε. Αν δεν πετύχει η Αλβανική κυβέρνηση μέχρι τέλος του χρόνου, τότε θα έρθει η ώρα της ΑΝΑ. Και αυτή τη φορά θα γίνει ο πόλεμος για έδαφος.

Οι Αλβανοί έχουν ελπίδες. Ένας από τους υποψήφιους προέδρους των ΗΠΑ, ο δημοκράτης Wesley Clark, επισκέφτηκε προ λίγο καιρό το Κόσοβο. Υποσχέθηκε στους Αλβανούς να τους βοηθήσει με όλη του την καρδιά, αν οι Αλβανοί στο Κογκρέσο των ΗΠΑ (Ελίτ) του δώσουνε τις ψήφους τους.

Αλλά η βοήθεια των ΗΠΑ ήδη κυλάει. Οι μυστικές υπηρεσίες λένε, πως στο Νεάπελ παραδόθηκαν 9 κονταινερ το 2001 στους Αλβανούς αντάρτες. Έτσι αυτοί έχουνε επαφή. Όλα αυτά οργανώνονται από την MPRI (Military Professional Resources Inc.). Πολλοί πρώην στρατιωτικοί των ΗΠΑ οργανώνουν παγκόσμιες ασκήσεις για στρατούς. Έτσι στείλανε 150 από τους καλύτερους Αλβανούς αντάρτες (Muschahidin) στην Τουρκία για ασκήσεις.

Όμως, μια επίθεση Αλβανών στην Ελλάδα θα φέρει της ΗΠΑ σε μια πολύ δύσκολη διπλωματική θέση. Γι’ αυτό συνιστάνε την ΑΝΑ να λύσει το πρόβλημα με διπλωματία.

Από την Αθήνα θα ζητήσουν προς το παρόν, μόνο την επανεγκατάσταση 200.000 Αλβανών, οι οποίοι διώχτηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο, είπε ο Βεκίρι.

Θα βοηθήσουνε την κατάσταση με μικρές προβοκάτσιες. Τα όπλα είναι ρεσέρβα.

«Όμως ξέρεται όλοι» προσθέτει ο Αλβανός και γελάει «ότι η όρεξη έρχεται στο φαγητό»

Επίλογος: Σκεφτήκαμε να μεταφράσουμε το άρθρο μόνο προς ενημέρωση για τους απανταχού συμπατριώτες μας, τα ΜΜΕ της Ελλάδας, τα Ομογενειακά και βεβαίως και την Ελληνική κυβέρνηση. Το θέμα, από χτες. 10.11.2003, εδώ στη Γερμανία πήρε διαστάσεις και σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως στα ΜΜΕ από διάφορους ειδήμονες και θετικά και αρνητικά σε ό,τι αφορά την ελληνική πολιτική ως προς τις μειονότητες στην Ελλάδα. Εμείς δε θα σχολιάσουμε, αλλά θα περιμένουμε την Ελληνική κυβέρνηση να δώσει κάποιες εξηγήσεις και στους απανταχού Έλληνες αλλά και στο Γερμανικό περιοδικό, διότι για αρκετούς Αλβανούς το όνειρο της «Μεγάλης» Αλβανίας έχει πλέον ωριμάσει.

Ε.Ε. - Γερμανία – Νοέμβριος 11 2003

Web: www.fasoulas.de * e-mail: vaios@fasoulas.de

Πηγή : http://www.sofiatimes.com/index.php?option=com_content&task=view&id=123&Itemid=95

 
Κύπριοι φονευθέντες ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης (κατὰ τῶν Ἄγγλων)

Γρηγόριος Αὐξεντίου - Μάρκος Δράκος - Ἀνδρέας Κάρυος - Γεώργιος Κάρυος - Στυλιανὸς Λένας - Κυριάκος Μάτσης - Χαράλαμπος Μοῦσκος - Ἠλίας Παπακυριακοὺ - Φώτιος Πίττας - Χρῆστος Σαμάρας καὶ ἄλλοι.


Κύπριοι ἀπαγχονισθέντες ὑπὸ τῶν Ἄγγλων

Μιχαὴλ Καραολὴς (ἐτῶν 23), Ἀνδρέας Δημητρίου (ἐτῶν 23),  Ἀνδρέας Ζάχος (ἐτῶν 24), Ἰάκωβος Πατάτσος (ἐτῶν 22), Χαρίλαος Μιχαὴλ (ἐτῶν 22), Μιχαὴλ Κουτσόφτας (ἐτῶν 22), Στέλιος Μαυρομμάτης  (ἐτῶν 20),  Ἀνδρέας Παναγίδης  (ἐτῶν 22),   Εὐαγόρας Παλλικαρίδης (ἐτῶν 19).


Τὸ πρῶτο θύμα τοῦ Κυπριακοῦ ἀγῶνος ὁ Παντελὴς Μοδέστος 1-4-55

Ἐπιστολαὶ τοῦ ἀπαγχονισθέντος τὴν 10ην Μαΐου 1956 ἀγωνιστοῦ τῆς Ε.Ο.Κ.Ἂ Μιχαὴλ Σάββα ΚΑΡΑΟΛΗ πρὸς τὸν ἀδελφόν του καὶ πρὸς τοὺς γονεῖς του.

Λευκωσία 8 Μαίου 1956

Ἀγαπητέ μου Ἀνδρέα

Χαῖρε. Ἐπῆρα τὰ συγκινητικὰ γράμματα τῆς 1ης καὶ 3ης Μαΐου καὶ χάρηκα πολὺ ποῦ εἶδα νὰ μοῦ γράφης ὅτι ἄρχισες νὰ βλέπης τὴ ζωὴ καὶ τὸν ἑαυτὸ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης σκοπιᾶς καὶ ὅτι ἀνεκάλυψες μία γλυκιᾶν καὶ θεϊκιᾶν δύναμη νὰ σὲ τραβᾶ καὶ νὰ σὲ δένει πρὸς τὰ θαυμάσια μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ σπρώχνη πρὸς τὸ δρόμο του. Εἴθε ὁ Πανάγαθος νὰ δώση νὰ μὴν παρεκκλίνης ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦτον, ὁ ὁποῖος, ἂν καὶ στενὸς καὶ δύσβατος, εἶναι ἐν τούτοις ὁ μόνος ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν αἰώνιαν μακαριότητα.
Εἶμαι, ἀγαπητέ μου ἀδελφέ, πολὺ στενοχωρημένος ποῦ θὰ σὲ λυπήσω μὲ τὰ νέα μου, ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ Θεός μου ἐπεφύλαξε τὸ πικρὸν τοῦτο ποτήριον, «οὐ μὴ πῖω αὐτό;»

Γεννηθήτω τὸ θέλημα τοῦ Παντοδυνάμου. Τὸ Ἐκτελεστικὸν Συμβούλιον ἀπεφάσισεν ὅτι θὰ ἐκτελεσθῶ. Μὲ πληροφόρησε ψὲς ὁ κ. Ἄϊρονς διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ Ἐκτελεστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ ἐκτέλεσις ὠρίσθη διὰ τὴν Πέμπτην, 10-5-1956. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐπηρεάζει καὶ τὸν Δημητρίου, εἶναι δὲ πολὺ βραχεία ἡ διορία πού μας ἀφήνει. Ἐὰν δὲ ὁ Παντοκράτωρ Κύριος δὲν ματαιώσει τὰ σχέδιά τους, τότε τὴν ἐρχομένην Πέμπτην τὴν αὐγὴν θὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ φονικὸν ἰκρίωμα διὰ νὰ ὑποστοῦμε τὸ μαρτύριον ποὺ ἀπὸ τόσους μῆνες δολίως ἐμελέτησαν ἄνδρες ἄδικοι καὶ πονηρότατοι παρὰ πάσαν τὴν γῆν. Ὁ Θεὸς ὅμως, «ὁ ἐτάζων νεφροὺς καὶ καρδίας», ἂς ἀποδώσει «ἐκάστω κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ». 

Ἐν ὄψει τῆς τροπῆς αὐτῆς τῶν πραγμάτων ἐζήτησα νὰ σοῦ ἐπιτραπῆ νὰ ἔλθης εἰς τᾶς φυλακὰς νὰ μὲ ἐπισκεφθῆς καὶ μοῦ τὸ ἀρνήθησαν. Ἐπίσης ἀρνήθησαν νὰ ἐπιτρέψουν εἰς θείους, θείας καὶ πρῶτα ἐξάδελφα νὰ μὲ ἐπισκεφθοῦν. Ἐὰν θελήση ὁ Κύριος νὰ ἐκτελεσθῶ καὶ δὲν μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ σὲ ἰδῶ καὶ νὰ σὲ ἀποχαιρετήσω καὶ ἐσὲ καὶ τοὺς ἄλλους στενοὺς συγγενεῖς, αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ συμπλήρωμα τῆς μεγάλης ἀδικίας ποὺ κάμνουν σὲ μένα καὶ στὴν οἰκογένειάν μου ἡ ὁποία ἀδικία θὰ τοὺς εἶναι εἰς αἰώνιαν καταφρόνησιν, αἰώνιον αἶσχος καὶ αἰώνιον στίγμα εἰς τὴν οὕτω καλουμένην δικαιοσύνην τῶν.

Σήμερον τὸ πρωὶ ἦλθαν νὰ μὲ ἐπισκεφθοῦν ἡ μητέρα μας, ἡ Μαρούλα καὶ ἡ Νίκη. Ἦταν ὁλωσδιόλου ἀνίδεες διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἀλλά, ἐπειδὴ τὰ ἐνταθέντα μέτρα ἀσφαλείας τοὺς ἔφεραν πολλὴν πικρίαν, ἤρχισαν νὰ μοῦ φωνάζουν συγκινητικὰ νὰ μὴν φοβοῦμαι κ.λ.π. Ἐγὼ δὲ νομίσας ὅτι εἶχαν προηγουμένως εἰδοποιηθεῖ ὑπὸ τῆς ἀστυνομίας διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν (διότι ὑπεσχέθη προηγουμένως ὁ κ. Ἄϊρονς νὰ τοὺς εἰδοποιήση), ὅταν ἦλθαν κοντά μου, τοὺς ἐμίλησα καθαρά. Δὲν περιγράφεται δὲ ἡ σκηνὴ τῆς φρίκης, τοῦ πόνου, τοῦ σπαραγμοῦ καὶ τῆς ἀπογνώσεως ποὺ ἐπηκολούθησε. Τὰ φτωχὰ καὶ ἀδύναμα πλάσματα μὲ γοερὲς κραυγὲς ἐθρήνουν καὶ ἐκτυπιῶντο καί, καθὼς ἤσαν ἄσπρες σὰν τὸ πανὶ καὶ ἐλυποθυμοῦσαν κάθε λίγο, μοῦ ἐπαρουσίαζαν ἕνα σπαραξικάρδιο θέαμα, ποὺ δὲν μπόρεσα νὰ κρατήσω τὴν συγκίνηση καὶ τὰ δάκρυά μου. Θλίβομαι, ἀγαπητέ μου ἀδελφούλη, θλίβομαι ἀφάνταστα ὄχι διὰ τὸν δικό μου τὸν χαμό, ἀλλὰ διὰ τὸν ἀβάστακτο πόνο ποὺ θὰ φορτώση ἡ ἐκτέλεσίς μου στοὺς ἀσθενεῖς καὶ γεροντικοὺς ὤμους τῶν γονέων μου καὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀδελφιῶν καὶ τῶν ἄλλων μου προσφιλῶν συγγενῶν. Θλίβομαι, διότι, ἐνῶ ἤλπιζον νὰ γίνω τὸ στήριγμα καὶ ὁ προστάτης εἰς τὲς ἀγαπημένες μου ἀδελφὲς καὶ νὰ ξεκουράσω μία μέρα τοὺς πολύμοχθούς μου προσφιλεστάτους γονεῖς, ἔρχεται τὸ ἄδικον χέρι τῆς οὕτω καλουμένης δικαιοσύνης νὰ μὲ ἀποχωρήση ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ ἐστήριζαν σὲ μένα τόσες ἐλπίδες, ἀκριβῶς εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκαρποφοροῦσαν οἱ ἐλπίδες τῶν. Θλίβομαι ἀκόμα, καλέ μου Ἀνδρέα, διότι οἱ εὐγενεῖς σου θυσίες γιὰ μένα δὲν ἐκαρποφόρησαν, ἐστερήθησαν δηλαδὴ τῆς εὐκαιρίας νὰ καρποφορήσουν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους λυποῦμαι πράγματι τόσον πολὺ καὶ ὄχι διὰ τὸν ἑαυτόν μου. Ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου τί νὰ λυπηθῶ; «Ὂν θεοὶ φιλούσι νέος ἀποθνήσκει», ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι. Ἐλπίζω νὰ μὲ καταλαβαίνης καὶ νὰ μὴ λυπᾶσαι γιὰ μένα, ἀλλὰ νὰ δίνης θάρρος καὶ παρηγοριὰ εἰς τοὺς ὀλιγόψυχους ἐκείνους συγγενεῖς καὶ εἰδικὰ εἰς τὴν φτωχή μας τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα, ποὺ ὁ πόνος καὶ ὁ σπαραγμὸς ἐνδέχεται νὰ ἔχη μεγάλας συνεπείας εἰς τὴν ὑγείαν τῶν. Παρηγόρησέ τους, χρυσέ μου Ἀνδρέα, δίνε τοὺς θάρρος καὶ προσπάθησε νὰ τοὺς κάνης νὰ ἐννοήσουν μὲ ποιὸν γαλήνιον τρόπον καὶ ποὶαν στωικὴν ἀνεκτικότητα ἀντιμετώπισα ὡς τώρα ὅλα τα κακὰ καὶ θὰ τὰ ἀντιμετωπίσω καὶ εἰς τὸ μέλλον. Δὲν πρέπει νὰ κλαίουν ἐκεῖνοι γιὰ μένα κι ἐγὼ γι’αὐτούς. Ἐὰν μὲ νοιώθουν καὶ καταλαβαίνουν τὴν ψυχικήν μου ἠρεμίαν, τότε θὰ πρέπη νὰ παύσουν νὰ θρηνοῦν καὶ νὰ σπαράζουν, καὶ ἂν παύσουν, ἂν κατανικήσουν τὸν πόνον τῶν καὶ τὰ δεχτοῦν ὅλα μὲ τὸ μέτωπο περήφανα σηκωμένο ψηλά, αὐτὸ θὰ εἶναι γιὰ μένα μία ἀπέραντος ὑστάτη εὐχαρίστησις. Ὅσο γιὰ σένα δὲν πιστεύω νὰ χρειάζεται νὰ σοῦ πῶ τὰ ἴδια πράγματα, οὔτε καὶ νὰ σοῦ συστήσω νὰ προσέχης καὶ νὰ αὐτοδυγκρατῆσαι (ξέρεις μόνος σου ὅτι εὑρίσκεσαι σὲ στρατόπεδο, καὶ δὲν θέλω ἄλλα κακὰ νὰ βροῦν κανένα ἀπό σας).Καὶ τώρα, χρυσέ μου ἀδελφέ, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σὲ σφίξω στὴ νοερή μου ἀγκαλιά, γιὰ νὰ σοῦ δώσω τὰ γλυκά μου φιλιὰ τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ, τὰ ὁποῖα μου ἀποστερεῖ ἡ ἄκαρδη χεὶρ τῆς ἐξουσίας, καὶ νὰ σοῦ μεταδώσω ἀπὸ μακριὰ τοὺς παλμοὺς τῆς ἀγάπης, τῆς λατρείας καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης, ποὺ ἡ καρδιά μου σοὺ στέλλει μαζὶ μὲ τᾶς πιὸ θερμᾶς εὐχᾶς τῆς διὰ τὴν καλυτέραν εὐτυχίαν καὶ τὴν πληρεστέραν ἐκλήρωσιν καὶ ἀπόλαυσιν κάθε σου πόθου καὶ ἰδανικοῦ.

Χαῖρε, γλυκέ μου Ἀνδρέα, καὶ ὁ Θεὸς ἂς εἶναι πάντοτε μαζί σου.

Σὲ φιλῶ καὶ πάλι

Μιχαλάκης 
 

---

Κεντρικαὶ φυλακαὶ Λευκωσίας

9 Μαΐου 1956

Μὲ ἀπόλυτον ψυχικὴν γαλήνην σας ἀπευθύνωτον ὕστατον χαιρετισμόν. Ἐλπίζω ὅτι ὄοι θὰ κρατήσουν τὴν ψυχραιμίαν τῶν καὶ ὅτι τὸ κουράγιο δὲν θὰ λείψη. Θὰ ἦτο πραγματικὴ ἱκανοποίησις γιὰ μένα, ἐὰν ὅλοι, καὶ ἰδίως ἡ μητέρα μου, τὰ καταφέρουν νὰ ἀποφύγουν τοὺς θρήνους καὶ τοὺς σπαραγμοὺς γιὰ μένα. Ἐμένα δὲν πρέπει νὰ μὲ λυπάστε, διότι καὶ ἐγὼ δὲν βλέπω νὰ εἶμαι τόσον ἀξιόκλαυστος καί, ἐφ’ὅσον ἐγὼ δὲν βρίσκω λόγο γιὰ νὰ κλαίω τὸν ἑαυτό μου, τότε οὔτε καὶ οἱ δικοί μου δὲν πρέπει νὰ κλαῖν. Ἂν εἶναι κάτι ποὺ μὲ στενοχωρεῖ, εἶναι ὅτι δὲν τὰ κατάφερα νὰ γίνω ἐκεῖνο ποὺ ἤθελα διὰ τοὺς γέρους γονεῖς μου καὶ τ’ἀδέλφια μου. Ἂς εἶναι ὅμως. Ὁ Θεὸς ἂς εἶναι γι’αὐτοὺς καὶ γιὰ ὅλους σας βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστῆς, κραταιὸς προστάτης καὶ πονετικὸς πατήρ. Παρηγορῆστε τὴν μητέρα μου καὶ πέστε σ’αὐτὴν ὅτι ὑστάτη μου καὶ μόνη ἐπιθυμία εἶναι νὰ μὴ θρηνεὴ καὶ νὰ μὴ ὀδύρεται γιὰ μένα, οὔτε καὶ ν’ἀφήση τὸν πόνο νὰ τῆς φαρμακώση τὴν καρδιά.Τὸ ἴδιο στοὺς ἄλλους συγγενεῖς. Στὸν Ἀνδρέα (ἀδελφό μου) ἔγραψα ἕνα ἀποχαιρετιστήριο γράμμα, ποὺ ἐκφράζω κι ἐδῶ, καθὼς καὶ σὲ σένα, τὶς βαθιές μου εὐχαριστίες καὶ τὴν ἀπέραντό μου εὐγνωμοσύνη διὰ τὴν πατρικὴν φροντίδα καὶ κηδεμονίαν σας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς εἰς σχολᾶς Μέσης Παιδείας φοιτήσεώς μου. Ἐπίσης εἰς τὴν θείαν μου Χρυστάλλαν διὰ τᾶς φροντίδας τῆς διὰ μένα.

Τοὺς σεβαστούς μου θείους Χριστόφορον, Μιχάλην, Βασίλην, Ἀγγελικήν, Κυπροῦν, Ἑλένην  καὶ ὅλους τους ἐκ πατρὸς θείους ἀποχαιρετῶ μὲ συγκίνησιν καὶ τοὺς ἐκφράζω ὅλην μου τὴν ἀγάπην καὶ τὸν σεβασμόν.

Στοὺς προσφιλεστάτους μου ἐξαδέλφους καὶ ἐξαδέλφας καὶ τοὺς ἄλλους στέλλω θερμᾶς ἀποχαιρετιστηρίους εὐχᾶς διὰ κάθε εὐτυχίαν, Εἰς ὅλους τους συγγενεῖς ἐκφράζω ὅλην μου τὴν ἐκτίμησιν καὶ ἀγάπην καὶ τοὺς ἀποχαιρετῶ θερμῶς. 

Τὸν ἀγαπητὸν πατέρα καὶ τὴν καλή μου μητέρα σφίγγω γιὰ στερνὴ φορά στὴν ἀγκαλιά μου (ἂς εἶναι καὶ νοερῶς) καὶ τοὺς στέλλω τὰ γλυκά μου ἀποχαιρετιστήρια φιλιά. Γνωρίζω τὸ βάθος τοῦ πόνου τῶν, ἀλλὰ ἂς ἔχουν κουράγιο καὶ ὁ μέγας παρηγορητὴς ὅλων τῶν πονεμένων θὰ χύση βάλσαμο παρηγοριᾶς εἰς τᾶς καρδίας τῶν.

Τὲς πονεμένες μου ἀδελφὲς φιλῶ μὲ συγκίνησιν κι ἀγάπη καὶ τοὺς εὔχομαι κάθε εὐτυχίαν καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν θείαν προστασία καὶ χάριν δι’αὐτᾶς.

Τὸ τελευταῖο φίλημα τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ κι ὄλας μου τᾶς θερμᾶς εὐχᾶς στέλλω εἰς ὅλους τους συγγενεῖς καθὼς καὶ τοὺς φίλους καὶ γείτονες μὲ τοὺς ὁποίους ἐπέρασα τὰ νεανικά μου χρόνια. 

Τᾶς εὐχαριστίας μου εἰς τοὺς δικηγόρους μου, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν σκληρῶς διὰ τὴν ὑπεράσπισίν μου (συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν κ.κ. Πρὶτ καὶ Γκράντ).

Οὔτε ὁ χρόνος, οὔτε καὶ ὁ χῶρος μου ἐπιτρέπουν νὰ ἐκφράσω ὄλας μου τᾶς σκέψεις καὶ τὰ συναισθήματα ἀγάπης ποὺ νοιώθω τώρα. Οὔτε τὸ θάρρος, οὔτε καὶ αἳ ἐλπίδες μας ἐγκαταλείπουν, ἡ δὲ ψυχική μου γαλήνη εἶναι ἀκμαιοτάτη.

Ἕνα θερμότατο χαιρετιστήριο φιλὶ στέλλω εἰς ὅλους τους προσφιλεῖς μου συγγενεῖς καὶ φίλους καὶ ἀπευθύνομαι εἰς πάντας νὰ μοῦ συγχωρέσουν ὅλα εἰς ὅσα ἔφταιξα πρὸς αὐτούς, ὅπως καὶ ἐγὼ συγχωρῶ ὅλους ὅσους μὲ ἠδίκησαν.

Χαίρετε λοιπὸν καὶ εἴθε ὁ πανάγαθος Θεὸς νὰ χαρίση εἰς ὅλους σας κάθε εὐτυχίαν.

Σᾶς φιλῶ καὶ πάλιν θερμὰ
                                                                  
 

---

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΞΕΝΟΥΣ

Πηγή : Γραφεῖον Τύπου πρεσβείας τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας & http://www.geocities.com/aeolis.geo/eoka.htm

Μὲ τὴ βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγώνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴ βοήθειαν τῶν Κυπρῖων.

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ. Μὲ σύνθημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μας κατέλιπαν οἱ πρόγονοί μας ὡς Ἱερὰν παρακαταθήκην "Ἢ τᾶν ἢ ἐπὶ τᾶς".

ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ,

Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων μάς ἀτενίζουν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν τὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν διὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἐλευθερίαν των, οἱ Μαραθωνομάχοι, οἱ Σαλαμινομάχοι, οἱ τριακόσιοί τοῦ Λεωνίδα καὶ οἱ νεώτεροί τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους. Μάς ἀτενίζουν οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ '21, οἱ ὁποῖοι μας ἐδίδαξαν, ὅτι ἡ ἀπελευθέρωσις ἀπὸ τὸν ζυγὸν δυνάστου ἀποκτᾶται μὲ ΑΙΜΑ. Μάς ἀτενίζει ἐπίσης σύμπας ὁ Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος μάς παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνίαν ἀλλὰ καὶ μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν.

Ἂς ἀπαντήσουμε μὲ ἔργα ὅτι θὰ γίνωμεν "πολλῶ κάρρονες" τούτων. Εἶναι καιρὸς νὰ δείξωμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ἐὰν ἡ διεθνὴς διπλωματία εἶναι ΑΔΙΚΟΣ καὶ ἐν πολλοὶς ΑΝΑΝΔΡΟΣ, ἡ κυπριακὴ ψυχὴ εἶναι γενναία. Ἐὰν οἱ δυνάσται μας δὲν θέλουν νὰ ἀποδώσουν τὴν λευτεριά μας, μποροῦμε νὰ τὴ δικεδικήσουμε μὲ τὰ ἴδια μας τὰ ΧΕΡΙΑ καὶ μὲ τὸ ΑΙΜΑ μας.

Ἂς δείξουμε εἰς τὸν κόσμον ἀκόμη μίαν φορᾶν ὅτι καὶ τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος "ὁ τράχηλος ζυγὸν δὲν ὑπομένει". Ὁ ἀγὼν θὰ εἶναι σκληρός, ὁ δυνάστης διαθέτει καὶ τὰ μέσα καὶ τὸν ἀριθμό. Ἠμεῖς διαθέτουμε τὴν ΨΥΧΗΝ. Ἔχομεν καὶ τὸ ΔΙΚΑΙΟΝ μὲ τὸ μέρος μας. Γι'αὐτὸ καὶ θὰ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑΙ,

Ἀτενίσατε τὸ ἔργον σας. Εἶναι αἶσχος ἐν εἰκοστῷ αἰώνι οἱ λαοὶ νὰ χύνουν τὸ αἷμα τῶν γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴ λευτεριὰ των, τὸ θεῖον αὐτὸ δῶρον γιὰ τὸ ὁποῖο καὶ ἐμεῖς ἐπολεμήσαμεν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν λαῶν σας καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο σεῖς,τουλάχιστον, διατείνεσθε ὅτι ἐπολεμήσατε ἐναντίον τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ.

ΕΛΛΗΝΕΣ,

Ὅπου κι ἂν εὐρίσκεσθε ἀκούσατε τὴν φωνή μας.
ΕΜΠΡΟΣ ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ...
ΕΟΚΑ

Γρίβας Γεώργιος (1899-1974). Ἀξιωματικός του ἑλληνικοῦ στρατοῦ, γεννημένος στὴν Κύπρο. Ἡγήθηκε τῆς ἀντικομμουνιστικῆς ὀργάνωσης «Χ» κατὰ τὴν κατοχὴ ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ κατόπιν. Τὸ 1955 ἐξαπέλυσε ἔνοπλο ἀγώνα ἐναντίον τῶν Βρετανῶν στὴν Κύπρο μὲ τὴν ὀργάνωση ΕΟΚΑ. Παρέμεινε ἡγέτης τῆς ὀργάνωσης ὡς τὸ 1959. Εἶχε σειρὰ συγκρούσεων μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Μακάριο. Ἀπὸ τὸ 1964 ὡς τὸ 1967 Ἦταν ἐπικεφαλῆς τῶν ἑλληνικῶν καὶ ἑλληνοκυπριακῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

"Ελλάδα 20ος αιώνας", τόμος α1, έκδοση εφημερίδος "Απογευματινή"

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/digenisright.htm

Συντάχθηκε απο τον ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Β. ΚΟΒΑΤΣΗΣ, Καθηγητής ΑΠΘ.

Όπως μαθαίνουμε από τα ΜΜΕ, ένα από τα επίμαχα σημεία τριβής Ελλάδος και Σκοπίων είναι η απαίτηση των Σκοπιανών να αναγνωρίσουμε τη ύπαρξη Μακεδονικής γλώσσας – ένα θέμα για το οποίο, αν και έχει απασχολήσει και αναλυθεί από πολλούς επιφανείς Έλληνες (τ.Υπουργοί Ν. Μάρτης και Στ. Παπαθεμελής, κ.κ. Ζουράρης και Μέρτζος, Κα Ζέλλιου, κ.ά.) θα ήθελα να προσθέσω μια πρόσφατη εμπειρία μου από ένα ταξίδι μας στην Ηράκλεια Λυγκιστίδος (πλησίον Μοναστηρίου Σκοπίων).
 
Έτσι, προ μηνών, μια παρέα (καθηγητής Μεν Μπατρίνος πατήρ και υιός, Α. Κοβάτσης, Δ. Σαραγιώτης) από την Καστοριά επήγαμε στην Ηράκλεια για να επισκεφθούμε τον αρχαιολογικό χώρο της, ο οποίος τώρα ανασκάπτεται  από την Ιταλική αρχαιολογική αποστολή.
 
Στην επίσκεψή μας αυτή, μας συνόδευε Σκοπιανός ξεναγός-αρχαιολόγος. Και όταν σταματήσαμε μπροστά από μια μαρμάρινη στήλη, όπου αναγράφονταν η ελληνικότατη λέξη «ΝΕΜΕΣΗΣ», τον ρώτησα αν υπάρχει καμιά αρχαία επιγραφή, που να είναι γραμμένη στη σύγχρονο (Βουλγαρική) γλώσσα τους. Η απάντηση ήταν απολύτως ΚΑΜΜΙΑ – και πουθενά στον σκοπιανό χώρο. Για ποια  λοιπόν γλώσσα «Μακεδονική» ομιλούν οι Σκοπιανοί; Εκεί, στα Σκόπια, ομιλούσαν και έγραφαν πάντα – από τα παλαιά χρόνια – Ελληνικά. Τι ζητούν λοιπόν;
 
Προκειμένου δε να εξασφαλίσω το γνήσιο της επιγραφής, από τη μια μεν μεριά, την φωτογράφισα, και, από την άλλη, αγόρασα από το εκεί τουριστικό περίπτερο μια επίσημη καρτ-ποστάλ με την ίδια επιγραφή στην αναθεματική στήλη, για να μη ισχυρισθεί κανείς ότι η φωτογραφία μου είναι πλαστή και σκηνοθετημένη. Φοβούμαι ωστόσο ότι η σε λίγο η επιγραφή αυτή δεν θα είναι εκεί και θα καταχωνιασθεί σε κάποια κρυφή αποθήκη για να μην την βλέπουν οι ξένοι. Τρέξτε λοιπόν να την δείτε και να την φωτογραφίσετε. Είναι το καλύτερο αποδεικτικό στοιχείο της γλώσσας που ομιλούσαν εκεί από αρχαιοτάτων χρόνων. Αυτό δεν αλλάζει ούτε παλαστογραφείται.
 
Δεν θα παραθέσω τη συζήτηση που είχαμε με τον ξεναγό για την ιστορία και τη γλώσσα των Σκοπίων. Μια επίσκεψη όμως του Κου Νίμιτς και άλλων στον χώρο αυτόν (Ηράκλεια Μοναστηρίου) με τη συνοδεία την Κας Μπακογιάννη θα ήταν μια καλή απάντηση για την γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων Μακεδόνων, που ταυτίζεται απολύτως με τη δική μας. Όταν δε ρώτησα τον ξεναγό με ποια λέξη ζητούσε ο Αριστοτέλης από τον Αλέξανδρο να του δώσει λίγο νερό, δεν τόλμησε να μου πει «βόντα». Διότι όλοι γνωρίζουν την λέξη «ύδωρ» που έχουμε από την εποχή του Ομήρου – και χρησιμοποιούσαν και οι Αριστοτέλης και Αλέξανδρος... Το μόνο που θρασύτατα μου είπε είναι ότι αυτά είναι «σπεκουλαδόρικα».
 
Μια επίσκεψη λοιπόν στην Ηράκλεια Μοναστηρίου και στην Πέλλα θα δώσει μια καλή απάντηση στον Κο Νίμιτς – αν τον αφήνουν οι πάτρωνές του να καταλάβει. Ότι δηλαδή Μακεδονική γλώσσα και έθνος δεν υπάρχουν. Όλα είναι Ελληνικά.
 
Με εκτίμηση,
 
Αναστάσιος Β. Κοβάτσης, Καθηγητής του ΑΠΘ.
Αλεξ. Μιχαηλίδη 15Α, Θεσσαλονίκη
Τηλ. +30 2310-831553

Πηγή : http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=381:2009-04-17-15-28-37&catid=35:2008-05-31-14-16-15&Itemid=59

Μακεδονικός Αγών - Παῦλος Μελὰς  (1870-1904)

"Σεβαστέ μου πατέρα,

... Προχθὲς ἔδωσα τὸν νενομισμένον ὅρκο [σημ: τοῦ μαθητὴ τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων]. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὠρκίσθην ἔχων πλήρη συνείδησιν τῶν ὑπὸ τοῦ ὅρκου ἐπιβαλλομένων καθηκόντων, σταθερὰν δὲ ἀπόφαση νὰ τὰ ἐκτελέσω. Διὰ τοῦτο καὶ ἐκ βάθους τῆς καρδίας μου ὠρκίσθην ὑπακοὴν εἰς τοὺς νόμους τῆς Πατρίδος, σέβας, πίστιν καὶ σφοσίωσιν εἰς τὸν βασιλέα μου, καὶ ὅτι θέλω ὑπερασπίσει μέχρι τελευταίας πνοῆς τὴν σημαίαν καὶ τὴν Πατρίδα...

Πρὶν τελειώσω τὴν ἐπιστολήν μου σᾶς παρακαλῶ, Σεβαστέ μου πατέρα, νὰ μ'εὐχηθῆτε, ὅπως ὁ Θεὸς μὲ βοηθήσει νὰ τηρήσω ἐντίμως τὸν ὅρκον μου, μέχρι τελευταίας στιγμῆς τῆς ζωῆς μου.

Πηγή : Περιοδικό "Ἱστορία Εἰκονογραφημένη", Δεκέμβριος 2004

---

Ὁ ὅρκος τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ε.Ο.Κ.Ἃ στὴν Κύπρο  (1955-1959)

«Ὁρκίζομαι εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος ὅτι:

1. - Θὰ ἀγωνισθῶ μὲ ὄλας μου τᾶς δυνάμεις διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸν Ἀγγλικὸν ζυγόν, θυσιάζων καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν μου.

2. - Δὲν θὰ ἐγκαταλείψω τὸν ἀγώνα ὑπὸ οἱονδήποτε πρόσχημα παρὰ μόνον ὅταν διαταχθῶ ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ὀργανώσεως καὶ ἀφοῦ ἐκπληρωθῆ ὁ σκοπὸς τοῦ ἀγῶνος.

3. - Θὰ πειθαρχήσω ἀπολύτως εἰς τᾶς διαταγᾶς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ὀργανώσεως καὶ μόνον τοὺτoυ.

4. - Συλλαμβανόμενος θὰ τηρήσω ἀπόλυτον ἐχεμύθειαν τόσον ἐπὶ τῶν μυστικῶν τῆς Ὀργανώσεως ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ὀνομάτων τῶν συμμαχητῶν μου, ἔστω καὶ ἐὰν βασανισθῶ διὰ νὰ ὁμολογήσω.

5 .- Δὲν θὰ ἀνακοινῶ εἰς οὐδένα διαταγὴν τῆς Ὀργανώσεως ἢ μυστικὸν τὸ ὁποῖον περιῆλθεν εἰς γνῶσιν μου παρὰ μόνον εἰς ἐκείνους δι’οὖς ἔχω ἐξουσιοδότησιν ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ὀργανώσεως.

6. - Τᾶς πράξεις μου θὰ κατευθύνη μόνον τὸ συμφέρον τοῦ ἀγῶνος καὶ θὰ εἶναι ἀπηλλαγμέναι πάσης ἰδιοτελείας ἢ κομματικοῦ συμφέροντος.

7. - Ἐὰν παραβῶ τὸν ὅρκον μου θὰ εἶμαι ΑΤΙΜΟΣ καὶ ἄξιος πάσης τιμωρίας»

---

Ὁ ὅρκος τῶν Φιλικῶν  (1814-1821)

"ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ἐνώπιόν του ἀληθινοῦ θεοῦ οἰκειοθελῶς, ὅτι θέλω εἶμαι ἐπὶ ζωῆς μου πιστὸς εἰς τὴν Ἑταιρείαν κατὰ πάντα. Νὰ μὴ φανερώσω τὸ παραμικρὸν ἀπὸ τὰ σημεῖα καὶ λόγους της, μήτε νὰ σταθῶ κατ’οὐδένα λόγον ἡ ἀφορμή του νὰ καταλάβωσιν ἄλλοι ποτέ, ὅτι γνωρίζω τί περὶ τούτων, μήτε εἰς συγγενεῖς μου, μήτε εἰς πνευματικὸν ἢ φίλον μου.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς δὲν θέλω ἔμβει εἰς καμίαν ἄλλην ἑταιρείαν, ὁποία καὶ ἂν εἶναι, μήτε εἰς κανένα δεσμὸν ὑποχρεωτικόν. Καὶ μάλιστα, ὁποιονδήποτε δεσμὸν ἂν εἶχα, καὶ τὸν πλέον ἀδιάφορον ὡς πρὸς τὴν Ἑταιρείαν, θέλω τὸν νομίζει ὡς οὐδέν. 

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ὅτι θέλω τρέφει εἰς τὴν καρδίαν μου ἀδιάλλακτον μίσος ἐναντίον τῶν τυράννων της πατρίδος μου, ὀπαδῶν καὶ τῶν ὁμοφρόνων μὲ τούτους. Θέλω ἐνεργεῖ κατὰ πάντα τρόπον πρὸς βλάβην καὶ αὐτὸν τὸν παντελῆ ὄλεθρον τῶν, ὅταν ἡ περίστασις τὸ συγχωρήση.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ ποτὲ βίαν διὰ νὰ συγγνωρισθῶ μὲ κανένα συνάδελφον, προσέχων ἐξ ἐναντίας μὲ τὴν μεγαλυτέραν ἐπιμέλειαν νὰ μὴ λανθασθῶ κατὰ τοῦτο, γινόμενος αἴτιος ἀκολούθου τινὸς συμβάντος.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νὰ συντρέχω, ὅπου εὕρω τινὰ συνάδελφον, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν καὶ τὴν κατάστασίν μου. Νὰ προσφέρω εἰς αὐτὸν σέβας καὶ ὑπακοήν, ἂν εἶναι μεγαλύτερος εἰς τὸν βαθμόν, καὶ ἂν ἔτυχε πρότερον ἐχθρός μου, τόσον περισσότερον νὰ τὸν ἀγαπῶ καὶ νὰ τὸν συντρέχω καθ’ὅσον ἡ ἔχθρα μου ἤθελε εἶναι μεγαλυτέρα.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, ὅτι, καθὼς ἐγὼ παρεδέχθην εἰς τὴν Ἑταιρείαν, νὰ δέχωμαι παρομοίως ἄλλον ἀδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον καὶ ὅλην τὴν κανονιζομένην ἄργητα, ἐωσοὺ τὸν γνωρίσω Ἕλληνα ἀληθῆ, θερμὸν ὑπερασπιστὴν τῆς πατρίδος, ἄνθρωπον ἐνάρετον καὶ ἄξιον ὄχι μόνον νὰ φυλάττη τὸ μυστικόν, ἀλλὰ νὰ κατηχήση καὶ ἄλλον ὀρθοῦ φρονήματος.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νὰ μὴν ὠφελῶμαι κατ’οὐδένα τρόπον ἀπὸ τὰ χρήματα τῆς Ἑταιρείας, θεωρῶν αὐτὰ ὡς ἱερὸν πράγμα καὶ ἐνέχυρον ἀνῆκον εἰς ὄλον τὸ ἔθνος μου. Νὰ προφυλάττωμαι παρομοίως καὶ εἰς τὰ λαμβανόμενα καὶ στελλόμενα ἐσφραγιαμένα γράμματα.

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νὰ μὴν ἐρωτῶ ποτὲ κανένα τῶν Φιλικῶν μὲ περιέργειαν, διὰ νὰ μάθω ὁποῖος τὸν ἐδέχθη εἰς τὴν Ἑταιρείαν. Κατὰ τοῦτο δὲ μήτε ἐγὼ νὰ φανερώσω, ἢ νὰ δώσω ἀφορμὴν εἰς τοῦτον νὰ καταλάβη, ποὶος μὲ παρεδέχθη. Νὰ ὑποκρίνωμαι μάλιστα ἄγνοιαν, ἂν γνωρίζω τὸ σημεῖον εἰς τὸ ἐφοδιαστικὸν τινὸς

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ νὰ προσέχω πάντοτε εἰς τὴν διαγωγήν μου, νὰ εἶμαι ἐνάρετος. Νὰ εὐλαβῶμαι τὴν θρησκείαν μου, χωρὶς νὰ καταφρονῶ τᾶς ξένας. Νὰ δίδω πάντοτε τὸ καλὸν παράδειγμα. Νὰ συμβουλεύω καὶ νὰ συντρέχω τὸν ἀσθενῆ, τὸν δυστυχῆ καὶ τὸν ἀδύνατον. Νὰ σέβωμαι τὴν διοίκησιν, τὰ ἔθιμα, τὰ κριτήρια καὶ τοὺς διοικητᾶς τοῦ τόπου, εἰς τὸν ὁποῖον διατρίβω.

---

ΤΕΛΟΣ  ΠΑΝΤΩΝ  ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ  ΕΙΣ  ΣΕ, Ω  ΙΕΡΑ ΠΛΗΝ  ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ  ΠΑΤΡΙΣ, ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εἰς τοὺς πολυχρονίους βασάνους Σου, ὁρκίζομαι εἰς τὰ πικρὰ δάκρυα, τὰ ὁποῖα τόσους αἰώνας ἔχυσαν καὶ χύνουν τὰ ταλαίπωρα τέκνα Σου, εἰς τὰ ἴδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατὰ ταύτην τὴν στιγμήν, καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ἐλευθερίαν τῶν ὁμογενῶν μου, ὅτι ἀφιερώνομαι ὅλως εἰς Σέ. Εἰς τὸ ἑξῆς Σὺ θέλεις εἶσαι ἡ αἰτία καὶ ὁ σκοπὸς τῶν διαλογισμῶν μου. Τὸ ὄνομά Σου ὁ ὁδηγὸς τῶν πράξεών μου καὶ ἡ εὐτυχία Σου ἡ ἀνταμοιβὴ τῶν κόπων μου. Ἡ θεία δικαιοσύνη ἂς ἐξαντλήση ἐπάνω εἰς τὴ κεφαλήν μου ὅλους τους κεραυνούς της, τὸ ὄνομά μου νὰ εἶναι εἰς ἀποστροφήν, καὶ τὸ ὑποκείμενόν μου τὸ ἀντικείμενον τῆς κατάρας καὶ τοῦ ἀναθέματος τῶν Ὁμογενῶν μου, ἂν ἴσως λησμονήσω εἰς μίαν στιγμὴν τᾶς δυστυχίας τῶν καὶ δὲν ἐκπληρώσω τὸ χρέος μου. Τέλος ὁ θάνατός μου ἂς εἶναι ἡ ἄφευκτος τιμωρία τοῦ ἁμαρτήματός μου, διὰ νὰ μὴ μολύνω τὴν ἁγνότητα τῆς Ἑταιρείας μὲ τὴν συμμετοχήν μου.»

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/orkosneo.htm

Κάθε λογὴς "βλήματα" λοιπόν, ἀποτυχημένοι τυχοδιῶκτες, κοινοὶ ἀπατεῶνες, ἀμόρφωτοι "ἐρευνητές", αὐτοδίδακτοι "οὐφολόγοι"-"ἐψιλονιστές", πρώην μέντιουμ, ἀστρολόγοι, ἄνθρωποι παγκοσμίως ἄγνωστοι, ξαφνικὰ ἔγιναν οἱ "ὑπερασπιστές" κάθετί του ἑλληνικοῦ ! (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά...).

Ἐμφανίστηκαν νὰ ἐκδίδουν βιβλία, πολυτελῆ περιοδικὰ μὲ βαρύγδουπους τίτλους (ποῦ οὔτε καὶ οἱ ἴδιοι εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζουν τί σημαίνουν), μὲ τετραχρωμία, ἰλουστρασιὸν χαρτί,  νὰ ὀργανώνουν συμπόσια καὶ νὰ γράφουν καὶ νὰ λένε ἕνα σωρὸ ἀσυναρτησίες καὶ βλακώδη πράγματα: Οὖφο, ὁμάδες ἔψιλον, 12θεο, ἀντιχριστιανισμός, Ὀρφέας, Ἐλευσίνια μυστήρια,  Διόνυσος καὶ  Ἀπόλλων Τυανεύς, ἀστρολογία, μετεμψύχωση, ὅλα ἔχουν γίνει ἕνα, στo ἀπύθμενο κενὸ τῆς ἐγκεφαλικῆς τους κοιλότητος.

Ἐκμεταλλεύτηκαν -καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ τὸ κάνουν- τὴν ἀνάγκη τοῦ κόσμου  νὰ ἔρθει κοντὰ στοὺς προγόνους του νὰ ἀντλήσει δύναμη ἀπὸ τὰ διδάγματά τους, νὰ βρεῖ καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὶς ἀξίες ἐκεῖνες ποὺ δημιούργησαν τὶς βάσεις γιὰ τὸν λαμπρότερο πολιτισμὸ ποὺ ὑπῆρξε ποτὲ : Τὸν ΕΛΛΗΝΙΚΟ !

Ὁ "ἐσωτερισμός", οἱ "συμπαντικὲς ἀναζητήσεις", οἱ "ἔψιλον", τὰ "οὖφο", οἱ προσφάτως "ἀνακαλυφθέντες" (ἴσως καὶ κατασκευασθέντες)  ὕμνοι πρὸς διαφόρους θεούς, ἡ μανία γιὰ τὰ κάθε λογὴς μυστήρια καὶ οἱ δῆθεν ἀποκαλύψεις γιὰ αὐτά, οὐδεμία σχέση ἔχουν μὲ ἕναν πολιτισμὸ διάφανο, κρυστάλλινο καὶ διαυγῆ ὅπως ὁ ἑλληνικός. Δὲν ὑπάρχει μυστήριο ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει φῶς. Ἀλλὰ αὐτὸ φαίνεται πὼς δὲν τὸ βλέπουν τὰ ἐξυπνοπούλια τῆς "ἔρευνας" καὶ τῆς συνεπαγόμενης "κονόμας".

Καὶ τὰ ἐρωτήματα ποὺ προκύπτουν εἶναι τρία :

α) ποὺ βρῆκαν τὰ λεφτὰ γιὰ νὰ ἐκδόσουν δεκάδες τίτλων βιβλίων καὶ περιοδικῶν ;

β) τί ἐπιδιώκουν μὲ τὴ διασπορὰ ἀντεπιστημονικῶν, ἀναληθῶν καὶ ἀνθελληνικῶν ἰδεῶν, ἂν ὄχι τὴν σύγχυση καὶ τὴν "κονόμα" ;

γ) γνωρίζουν τί εἶναι ὁ "παγανισμός" στὴν σύγχρονη ἔκφρασή του, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου φανατικὰ προπαγανδίζουν ;

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/opsimoi.htm

Κύριοι.

Ἔχω λογοκρισίαν καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς ὑποχρεώσω νὰ γράψετε μόνον ὅ,τι θέλω. Αὐτὴν τὴν ὥραν ὅμως δὲν θέλω μόνο τὴν πέννα σας. Θέλω καὶ τὴν ψυχή σας. Γι’αὐτό σας ἐκάλεσα σήμερα γιὰ νὰ σᾶς μιλήσω μὲ χαρτιὰ ἀνοιχτά. Θὰ σᾶς εἰπῶ τὰ πάντα. Θὰ σᾶς εἰπῶ ἀκόμη καὶ τὰ μεγάλα μου πολιτικὰ μυστικά. Θέλω νὰ ξέρετε καὶ σεῖς ὅλα τα σχετικὰ μὲ  τὴν ἐθνική μας περιπέτεια  ὥστε νὰ γράφετε, ὄχι συμμορφούμενοι πρὸς τᾶς ὁδηγίας μου, ἀλλὰ ἐμπνεόμενοι εἰς τὴν προσωπικὴν πίστιν ἀπὸ τὴν γνῶσιν τῶν πραγμάτων.

Σᾶς ἀπαγορεύω νὰ ἀνακοινώσετε σχετικὰ τὸ παραμικρὸν σ’ ὁποιονδήποτε ἀπολύτως καὶ γιὰ οἱονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αὐτῆς τῆς ἐντολῆς μου θὰ ἔχη διὰ τὸν ὑπεύθυνον – καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ εὑρεθῆ ὁ ὑπεύθυνος – τᾶς συνεπείας τᾶς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχη σὲ πόλεμο ζωῆς ἢ θανάτου τοῦ Ἔθνους ἡ προδοσία ἑνὸς μεγάλου μυστικοῦ, ἔστω καὶ αὐτὸ ἂν ἔγινεν ἀπὸ ἀφέλεια, χωρὶς τὴν παραμικρὴ κακὴ πρόθεση. Φυσικὰ ἔχω τὸ λόγο σας...

Μὴ νομίσετε ὅτι ἡ ἀπόφαση τοῦ «Ὄχι» πάρθηκε ἔτσι, σὲ μία στιγμή. Μὴ φαντασθῆτε ὅτι ἐμπήκαμε στὸν πόλεμο αἰφνιδιαστικά. Ἢ ὅτι δὲν ἔγινε πᾶν ὅ,τι ἐπετρέπετο καὶ μποροῦσε νὰ γίνη διὰ νὰ τὸν ἀποφύγωμεν. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς καταλήψεως τῆς Ἀλβανίας ,τὸ Πάσχα πέρυσι, τὸ πράγμα ἄρχισε νὰ φαίνεται. Ἀπὸ τὸν περασμένο Μάϊο εἶπα καθαρὰ στὸν κ. Γκράτσι ὅτι ἂν προσεβαλλόμεθα εἰς τὰ ἐθνικὰ κυριαρχικά μας δικαιώματα, θὰ ἀνθιστάμεθα ἀντὶ πάσης θυσίας καὶ δι’ ὅλων τῶν μέσων. Συγχρόνως ὅμως μου ἤρχοντο ἀπὸ τὴ Ρώμη, ἀπὸ τὴ Βουδαπέστη, ἀπὸ τὰ Τίρανα, ἀπὸ παντοῦ πληροφορίαι ἀντίθετοι.
Εἰς τᾶς 15 Αὐγούστου ἔγινεν ὁ τορπιλλισμὸς τῆς «Ἕλλης». Γνωρίζετε ὅτι ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν διεπιστώθη ὅτι τὸ ἔγκλημα ἦτο ἰταλικόν. Ἐν τούτοις ,δὲν ἐπετρέψαμεν νὰ γνωσθῆ ὅτι εἴχομεν καὶ τᾶς ὑλικᾶς πλέον ἀποδείξεις περὶ τῆς ἐθνικότητος τοῦ ἐγκληματίου. Συγχρόνως ὅμως διέταξα τὰ ἀντιτορπιλλικά, τὰ ὁποῖα συνώδευον τὰ πλοῖα ποὺ μετέφερον τοὺς προσκυνητᾶς ἀπὸ τὴν Τῆνον μετὰ τὸ ἔγκλημα, ἂν προσβληθοῦν ἀπὸ ἀεροπλάνα ἢ ὁπωσδήποτε ἄλλως νὰ κάμουν ἀμέσως χρῆσιν τῶν ὅπλων τῶν.

Θὰ σᾶς ἀποκαλύψω τώρα ὅτι τότε διέταξα νὰ βολιδοσκοπηθῆ καταλλήλως τὸ Βερολίνον. Μοῦ διεμηνύθη ἐκ μέρους τοῦ Χίτλερ ἡ σύστασις νὰ ἀποφύγω οἱονδήποτε μέτρον δυνάμενον νὰ θεωρηθῆ ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν πρόκλησις. Ἔκαμα τὸ πᾶν διὰ νὰ μὴ μποροῦν οἱ ἰταλοὶ νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς δυνάμενοι νὰ ἔχουν ὄχι ἀφορμᾶς εὐλόγους, ἀλλ’ οὔτε εὐλογοφανὲς παράπονον ἐκ μέρους μας, ἂν καὶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ἀντελήφθην  τί πράγματι ἐσήμαινεν ἡ ὅλως ἀόριστος σύστασις τοῦ Βερολίνου. Σεῖς καλύτερον παντὸς ἄλλου γνωρίζετε ὅτι ἔκαμα τὸ πᾶν διὰ νὰ μὴ δώσωμεν ἀφορμὴν ἐμφανίσεως τῆς Ἰταλίας ὡς δυναμένης νὰ ἔχη εὐλογοφανεῖς κὰν ἀφορμᾶς αἰτιάσεων. Λόγω τοῦ ἐπαγγέλματός σας ἔχετε παρακολουθήσει εἰς ὅλες τις λεπτομέρειες τὴν ἱστορίαν τῶν ἀτελειώτων ἰταλικῶν προκλήσεων, δημοσιογραφικῶν καὶ ἄλλων, ἀλλὰ καὶ τὴν χριστιανικὴν ὑπομονή, τὴν ὁποίαν ἐτηρήσαμεν προσποιούμενοι ὅτι δὲν τὶς καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σὲ δημοσιογραφικᾶς ἀνασκευᾶς τῶν ἰταλικῶν ἐναντίον μας κατηγοριῶν.

Ὁμολογὼ  ὅτι ἐμπρὸς εἰς τὴν φοβερὰν εὐθύνην τῆς ἀναμίξεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τέτοιον μάλιστα πόλεμον, ἔκρινα πὼς καθῆκον μου ἦτο νὰ δῶ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προφυλάξω τὸν τόπο ἀπὸ αὐτόν, ἔστω καὶ διὰ παντὸς τρόπου, ὁ ὁποῖος ὅμως θὰ συμβιβάζετο μὲ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Εἰς σχετικᾶς βολιδοσκοπήσεις πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ Ἄξονός μου ἐδόθη νὰ ἐννοήσω σαφῶς ὅτι μόνη λύσις θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι μία ἐκούσια προσχώρησις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν «Νέαν Τάξιν». Προσχώρησις ἡ ὁποία θὰ ἐγίνετο λίαν εὐχαρίστως δεκτὴ ἀπὸ τὸν Χίτλερ ὡς «ἐραστήν» τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος. Συγχρόνως ὅμως μου ἐδόθη νὰ ἐννοήσω ὅτι ἡ ἔνταξις εἰς τὴν Νέαν Τάξιν πρϋποθέτει προκαταρκτικὴν ἄρσιν ὅλων τῶν παλαιῶν διαφορῶν μὲ τοὺς γείτονάς μας. Καὶ ναὶ μὲν αὐτὸ θὰ συνεπήγετο φυσικὰ θυσίας τινὰς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ αι θυσίαι θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθοῦν ἀπολύτως «ἀσήμαντοι» ἐμπρὸς εἰς τὰ «οἰκονομικὰ καὶ ἄλλα πλεονεκτήματα» τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ Νέα Τάξις εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς τὴν Βαλκανικήν. Φυσικά, μὲ πάσαν περίσκεψιν καὶ ἀνεπισήμως, ἐπεδίωξα δι’ὅλων τῶν μέσων νὰ κατατοπισθῶ συγκεκριμένως ποῖαι θὰ ἤσαν αἳ θυσίαι αὐταί, μὲ τᾶς ὁποίας ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ πληρώση τὴν ἀτίμωσιν τῆς ἐξ ἰδῖας θελήσεως προσφορᾶς της νὰ ὑπαχθῆ ὑπὸ τὴν Νέα Τάξιν. Μὲ καταφανῆ προσπάθεια ἀποφυγῆς σαφοῦς καθορισμοῦ μου ἐδόθη νὰ καταλάβω ὅτι ἡ πρὸς τοὺς Ἕλληνας στοργὴ τοῦ Χίτλερ ἦτο ἡ ἐγγύησις ὅτι αἳ θυσίαι αὐταὶ θὰ περιωρίζοντο εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατόν.

Ὅταν ἐπέμεινα νὰ κατατοπισθῶ, πόσον ἐπὶ τέλους θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι αὐτὸ τὸ «ἐλάχιστον» τελικῶς μας ἐδόθη νὰ καταλάβωμεν ὅτι τοῦτο συνίστατο εἰς μερικᾶς ἱκανοποιήσεις πρὸς τὴν Ἰταλίαν δυτικῶς μέχρι Πρεβέζης, ἴσως καὶ πρὸς τὴν Βουλγαρίαν ἀνατολικῶς μέχρι Δεδεαγὰτς (Ἀλεξανδρουπόλεως).

Δηλαδὴ θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὸν πόλεμον, νὰ γίνωμεν ἐθελονταὶ δοῦλοι καὶ νὰ πληρώσωμεν αὐτὴν τὴν «τιμήν» μὲ τὸ ἅπλωμα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀκρωτηριασμὸν ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν καὶ τοῦ ἀριστεροῦ πρὸς ἀκρωτηριασμὸν ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν. Φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ προβλέψη κανεὶς ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οἱ Ἄγγλοι θὰ ἔκοβαν καὶ αὐτοὶ τὰ πόδια τῆς Ἑλλάδος. Καὶ μὲ τὸ δίκαιον των. Κυρίαρχοι πάντοτε τῆς θαλάσσης δὲν θὰ παρέλειπον ὑπερασπίζοντες πλέον τὸν ἑαυτὸν των, ἔπειτα ἀπὸ μίαν τοιαύτην αὐτοδούλωσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς ἐχθροὺς των, νὰ καταλάβουν τὴν Κρήτην καὶ τᾶς ἄλλας νήσους μας τουλάχιστον. Τὸ συμπέρασμα αὖτο δὲν προέκυπτεν μόνον ἀπὸ τὴν πλέον ἁπλὴν λογικήν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀσφαλεῖς καὶ βεβαίας πληροφορίας ἐξ Αἰγύπτου, καθ’ ἂς εἶχεν ἤδη προμελετηθῆ καὶ ἀντιμετωπισθῆ ἡ ἐνέργεια ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνη, ὡς φυσικὸν ἐπακόλουθον πάσης τυχὸν ἑκουσίας ἢ ἀκουσίας συνεργασίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸν Ἄξονα, εἰς τᾶς ἑλληνικᾶς νήσους καὶ πρὸς παρεμπόδισιν ἐν περιπτώσει τῆς δυνατότητος διὰ τὸν Ἄξονα νὰ τᾶς χρησιμοποιήση.
Δὲν δύναμαι, ἀφ’ἑτέρου, νὰ μὴ παραδεχθῶ ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν δὲν θὰ εὐρίσκετο μὲ τὸ μέρος τῆς κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διὰ νὰ προφυλάξη τὸν τόπον ἀπὸ τὸν πόλεμον θὰ τὸν κατεδίκαζε εἰς ἐθελουσίαν ὑποδούλωσιν μετ’ ἐθνικοῦ ἀκρωτηριασμοῦ.

Αὐτὴ ἡ δῆθεν προφύλαξις θὰ ἦτο διὰ τὴν τύχην τῆς εἰς τὸ μέλλον ἑλληνικῆς φυλῆς, πλέον ὀλέθρια καὶ ἀπὸ τᾶς χειροτέρας ἔστω συνεπείας ὁποιουδήποτε πολέμου. Τὸ δίκαιον, λοιπὸν δὲν θὰ ἦτο μὲ τὸ μέρος τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἀθηνῶν, ἐὰν ἡ τελευταῖα ἐνήργει κατὰ τᾶς ὑποδείξεις τοῦ Βερολίνου ποὺ ἀνέφερα. Τὸ δίκαιον θὰ ἦτο μὲ τὸ μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ κατεδίκαζεν καὶ τῶν Ἄγγλων, οἱ ὁποῖοι ὑπερασπίζοντες τὴν ὕπαρξιν των, ἐπίσης δικαίως, θὰ ἐλάμβανον τὰ μέτρα ποὺ ἐφέροντο ἔχοντες μελετήσει, εἰσακούοντες ἄλλωστε τᾶς δικαίας αἰτιάσεις τῶν Ἑλλήνων, οἶαι θὰ προέκυπτον ἐν καιρῷ ἂν ἐδίδετο ἡ εὔλογος αὐτὴ ἀφορμή.

Θὰ ἐδημιουργοῦντο ἔτσι ὄχι δυό, ὅπως τὸ 1916, ἀλλὰ τρεῖς αὐτὴν τὴν φορὰν Ἑλλάδες. Πρώτη θὰ ἦτο ἡ ἐπίσημος τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία θὰ εἶχε φθάσει εἰς τὴν πώρωσιν καὶ τὸ κατάντημα διὰ νὰ ἀποφύγη τὸν πόλεμον, νὰ δεχθῆ νὰ γίνη ἐθελοντὴς δοῦλος, πληρώνουσα μάλιστα τὴν τιμὴν αὐτὴν καὶ μὲ τὴν συγκατάθεσίν της νὰ αὐτοακρωτηριασθῆ τραγικώτατα, παραδίδουσα εἰς τὴν δουλείαν πληθυσμοὺς ἀμιγῶς ἑλληνικοὺς καὶ μάλιστα, δύναμαι νὰ εἴπω, τοὺς ἑλληνικώτερους τῶν ἑλληνικῶν τοιούτους. Δευτέρα θὰ ἦτο ἡ πραγματικὴ Ἑλλάς. Δηλαδὴ ἡ παμψηφία τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ Ἔθνους, τὸ ὁποῖον ποτὲ δὲν θὰ ἀπεδέχετο τὴν ἑκουσίαν του ὑποδούλωσιν πληρωμένην μάλιστα, μὲ ἐθνικὸν ἀκρωτηριασμὸν ἀφόρητον καὶ ἰσοδυναμοῦσαν μὲ ὁριστικὴν ἀτίμωσιν καὶ μελλοντικὴν βεβαίαν ἐκμηδένισιν τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὡς ἐννοίας καὶ ὀντότητος, ἐκμηδένισιν πρώτον ἠθικὴν καὶ δεύτερον ἐν συνέχειᾳ τῆς ἠθικῆς καὶ ὑλικήν. Τὸ Ἔθνος οὐδέποτε θὰ συνεχώρει εἰς τὸν Βασιλέα καὶ τὴν Ἐθνικὴν Κυβέρνησιν τῆς 4ης Αὐγούστου τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη, τέλος, θὰ προέκυπτε μία ἀκόμη Ἑλλάς, ἡ Ἑλλὰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ παρέλειπον νὰ δημιουργήσουν, φυσικὰ μὲ τὴν ἐπίκλισιν τοῦ δημοκρατισμοῦ, οἱ δημοκρατικοὶ Ἕλληνες ὑπὸ τὴν κάλυψιν τοῦ Βρεττανικοῦ στόλου εἰς τᾶς νήσους Κρήτην καὶ εἰς τᾶς ἄλλας. Ἡ τρίτη αὐτὴ Ἑλλάς, ἡ «Δημοκρατική» θὰ εἶχε μὲ τὸ μέρος τῆς ὄχι μόνον τὴν πρόθυμον ὑποστήριξιν τῆς Ἀγγλίας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ καλύψη τᾶς νήσους μας, καλυπτομένη καὶ ἡ ἴδια εἰς τὴν Βόρειον Ἀφρικήν, ἀλλὰ θὰ εἶχε μὲ τὸ μέρος της καὶ τὸ ἐθνικὸν δίκαιον. Ἡ ἠθική της δύναμις, λοιπὸν θὰ ἀπερρόφα μοιραίως τὴν ἐπίσημον Ἑλλάδα, διότι θὰ διέθετεν, ἡ τρίτη αὐτὴ Ἑλλάς, τὴν ἀνεπιφύλακτον ἔγκρισιν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς ἀνεπισήμου, τῆς «δευτέρας» Ἑλλάδος, τῆς ἐθνικῆς δημοσῖας γνώμης ἐν τὴ παμψηφία της.

Ἔζησα, κύριοι, τὴν περίοδον τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ, ποὺ ἐδημιουργήθη τὸ 1916 ὅταν ἀπὸ τὴν κατάστασιν ἐκείνην προέκυψαν δυὸ Ἑλλάδες, ἡ τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἡ τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸν κίνδυνον ἀπὸ μίαν διαίρεσιν τῆς Ἑλλάδος (προκύπτουσαν συνεπεία τοῦ δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ὅπως ἡ διαίρεσις τοῦ 1916 προέκυψε συνεπεία τοῦ πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου), μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολὺ τραγικωτέραν, διότι ὅπως τὴν ἐσκιαγράφησα δὲν θὰ εἶναι κὰν διχασμός, ἀλλὰ τριχοτομισμός, τὸν κίνδυνον αὐτὸν τὸν θεωρῶ, κύριοι, διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἀσυγκρίτως χειρότερον ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἔστω καὶ αὐτὸν τὸν πόλεμον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν καὶ δουλωμένη ἀκόμη νὰ βγῆ προσωρινῶς ἡ Ἑλλάς. Λέγω προσωρινῶς, διότι πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι τελικῶς ἡ νίκη θὰ εἶναι μὲ τὸ μέρος μας. Γιατί οἱ Γερμανοὶ δὲν θὰ νικήσουν. Δὲν μπορεῖ νὰ νικήσουν. Ὑπάρχουν πολλὰ ἐμπόδια..

Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀποφασισμένη νὰ μην  προκαλέση μέν, μὲ κανένα τρόπον κανένα, ἀλλὰ καὶ μὲ κανένα τρόπον νὰ μὴ ὑποκύψη. Πρὸ παντὸς εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ὑπερασπίση τὰ ἐδάφη της, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ πέση. Ἤδη δέ, ἡ ἀπόφασίς της αὐτὴ καὶ ἡ πολιτική της αὐτή, χάρις εἰς τὴν ὁποίαν ἀπρόκλητα προσεβλήθη, ἐχάρισαν εἰς τὸν τόπον καὶ εἰς τὸν λαόν μας τὸ πλέον ἀνεκτίμητον τῶν ἀγαθῶν καὶ τὸ μεγαλύτερον στοιχεῖον τῆς δυνάμεώς του. Αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ἔδωσεν εἰς τὸν λαὸν τὴν ἀπόλυτον ψυχικὴν καὶ πανεθνικὴν ἕνωσίν του.

Σήμερα ὅμως,  ἐπὶ πλέον, ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ ἄλλοι παράγοντες ποὺ προδικάζουν τὴν τελικήν μας νίκην. Ἡ Τουρκία δὲν εἶναι ὅπως τὸ 1916 σύμμαχος τῶν Γερμανῶν. Εἶναι σύμμαχος τῶν Ἄγγλων. Ἡ Βουλγαρία βέβαια ἐνεδρεύει καὶ τώρα ὅπως καὶ τότε, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν ἐποχὴν τουλάχιστον πρὸς τὸ παρὸν δὲν τολμᾶ. Ὁ καιρὸς ὅμως δὲν δουλεύει διὰ τὸν Ἄξονα. Δουλεύει διὰ τοὺς ἀντιπάλους του. Τέλος, διὰ τὴν Γερμανίαν ἡ νίκη θὰ ἦτο ἐν πάσῃ περιπτώσει δυνατὴ μόνον μὲ κοσμοκρατορίαν. Ἀλλ’ἡ κοσμοκρατορία διὰ τὴν Γερμανίαν κατέστη ὁριστικὰ ἀδύνατος εἰς τὴν Δουγκέρκην. Ὁ πόλεμος διὰ τὸν Ἄξονα ἔχει χαθῆ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ἡ Ἀγγλία διεκήρυξε. «Θὰ πολεμήσωμεν ἔστω καὶ μόνοι εἰς τὸ νησί μας καὶ πέραν τῶν θαλασσῶν. Θὰ πολεμήσωμεν μέχρι τῆς νίκης».

Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον καὶ ἠμεῖς οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι δὲν πολεμοῦμεν μόνον διὰ τὴν νίκην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν δόξαν.

Δὲν ξέρω ἂν κανεὶς ἀντιβενιζελικὸς ἀπό σας εἶναι πάντοτε καὶ ἀδιάλλακτος. (Εἶμαι ἐγώ, κύριε πρόεδρε, ἀπήντησε παριστάμενος ἀρθρογράφος τοῦ ἀντιβενιζελικοῦ τύπου). Λοιπόν, ἀκοῦτε διὰ νὰ συνεννοηθοῦμε. Ἐγώ, κύριοι, ὅπως ἐπαρκῶς σας ἐξήγησα, ἐτήρησα μέχρι σήμερον τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδὴ τὴν πολιτικὴν τῆς αὐστηρᾶς οὐδετερότητος. Ἔκαμα τὸ πᾶν διὰ νὰ κρατήσω τὴν Ἑλλάδα μακρὰν τῆς συγκρούσεως τῶν μεγάλων κολοσσῶν. Ἤδη, μετὰ τὴν ἄδικον ἐπίθεσιν τῆς Ἰταλίας ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθὼ  εἶναι ἡ πολιτική του ἀειμνήστου     Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Διότι εἶναι ἡ πολιτική του συνταυτισμοῦ τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν τύχην τῆς δυνάμεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ θάλασσα εἶναι ἀνέκαθεν ὅπως εἶναι καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὄχι τὸ ἐμπόδιον ποὺ χωρίζει, ἀλλὰ ἡ ὑγρὰ λεωφόρος ποὺ συνδέει. Βέβαια εἰς τὴν ἱστορίαν μας τὴν νεωτέραν δὲν εἴχομεν μόνον εὐγνωμοσύνης λόγους καὶ ἀφορμᾶς διὰ τὴν Ἀγγλίαν, τῆς ὁποίας ἄλλωστε ἡ μεταπολεμικὴ πολιτική, τῶν τελευταίων ἐτῶν, εἶναι πολιτικὴ μεγίστων καὶ ἱστορικῶν εὐθυνῶν. Ἀλλὰ τᾶς εὐθύνας της αὐτᾶς ἡ Ἀγγλία τᾶς ἀποδίδει σήμερον μὲ τὴν ὑπερήφανον ἀποφασιστικότητα λαοῦ μεγάλου, σώζοντος τὴν ἐλευθερίαν τοῦ κόσμου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ.

Διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ Ἀγγλία εἶναι ἡ φυσικὴ φίλη καὶ ἐπανειλημμένως ἐδείχθη προστάτρια ἐνίοτε δὲ ἡ μόνη προστάτρια.  Ἡ νίκη θὰ εἶναι καὶ δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι δική μας. Θὰ εἶναι νίκη τοῦ Ἀγγλοσαξονικοῦ κόσμου, ἀπέναντι τοῦ ὁποίου ἡ Γερμανία, ἡ ὁποία ἀφοῦ ἕως τώρα δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιτύχη ὁριστικὸν ἀποτέλεσμα, εἶναι καταδικασμένη νὰ συντριβή. Διότι ἀπὸ τώρα καὶ πέρα ὁ ὁρίζων δὲν πρέπει νὰ θεωρῆται διὰ τὸν Ἄξονα ἀνέφελος οὔτε πρὸς ἀνατολᾶς καὶ ἡ Ἀνατολὴ εἶναι πάντοτε μυστηριώδης. Πάντοτε ἦτο, ἀλλὰ σήμερον εἰπέρποτε εἶναι γεμάτη ἀπρόοπτα καὶ μυστήριο. Τελικῶς, λοιπόν, θὰ νικήσωμεν. Καὶ θέλω, φεύγοντες ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ πάρετε μαζί σας ὅλην τὴν δική μου ἀπόλυτη βεβαιότητα ὅτι θὰ νικήσωμεν. Ἐν τούτοις, πρέπει νὰ σᾶς ἐπαναλάβω ὅ,τι ἐπισημότερον  διεκήρυξα ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν : Ἡ Ἑλλὰς δὲν πολεμᾶ διὰ τὴν νίκην. Πολεμᾶ διὰ τὴν δόξαν. Καὶ διὰ τὴν τιμήν της. Ἔχει ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν ἑαυτόν της νὰ μείνη ἀξία τῆς ἱστορίας της.
Ἡ Ἰταλία εἶναι μεγάλη δύναμις, ὅταν δὲ προχθὲς ἔγινεν ἡ πρώτη ἀεροπορικὴ ἐπιδρομή, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἔκπληξιν ἤκουσα εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὰ ἐπιδραμόντα ἀεροπλάνα ἤσαν μόνον ἰταλικά. Αὐτὸ φθάνει νὰ σᾶς δώση νὰ καταλάβετε μὲ ποιὲς ἰδέες μπῆκα στὸν πόλεμο. Ἀλλὰ ὑπάρχουν στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ἕνας λαὸς ὀφείλει, ἂν θέλει νὰ μείνη μεγάλος, νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ πολεμήση, ἔστω καὶ χωρὶς καμίαν ἐλπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ δεχθῆ ἄλλο τί αὐτὴν τὴν στιγμήν. Διότι εἶναι ἐλεύθερος καὶ ἀπερίσπαστος εἰς τὴν φυσικὴν εὐθυκρισίαν καὶ ὑπερηφάνειαν, ἐφ’ὅσον δὲν ἐδόθη εὐκαιρία νὰ θολωθῆ ἡ κρίσις τοῦ δι’ἀγοραίων θορύβων καὶ παραπλανητικῶν ἐκστρατειῶν. Ἐκάμαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατόν  διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν τὸ παραμικρὸν ἄδικον. Καὶ θὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν ἰδὶαν τακτικὴν μέχρι τέλους. Σᾶς ἔχω στὸ τραπέζι μερικὰ ἔγγραφα. Εἶναι ὅλα οἱ ἀποδείξεις τῆς ἰταλικῆς ἐνέδρας ἐκ προμελέτης. Ὅταν τελειώσω μπορεῖτε νὰ τὰ δῆτε. Περιτὸν νὰ πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὴν Λευκὴν Βίβλον, ἡ ὁποία διέταξα νὰ ἐκδοθῆ τὸ ταχύτερον.

Δὲν σᾶς κρύβω, κύριοι, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολη. Μᾶς περιμένουν μάλιστα δικιμασίαι μεγάλαι. Διὰ νὰ μὴ δώσω εὐκαιρίαν πρὸς τὴν ἐπιζητουμένην διὰ παντὸς τρόπου ἀφορμὴν κατασυκοφαντήσεώς μας εὑρέθην ὑποχρεωμένος νὰ πάρω μίαν ἀπόφασιν ἐξόχως σοβαρᾶν. Νὰ μὴ κάμω τὴν ἐπιστράτευσιν ὅταν ἀπὸ καιροῦ τὴν ἐζήτησε καὶ ἐξηκολούθησεν ἐπανειλημμένως νὰ μοῦ τὸ ζητὰ τὸ Ἐπιτελεῖον. Ὁ ἰταλικὸς ὄγκος, λοιπόν, εὐρῆκε ἀπέναντί του δυνάμεις πάρα πολὺ ἀσθενεῖς, τουλάχιστον διὰ τὴν κροῦσιν τῶν πρώτων ἡμερῶν. Ὁ ρόλος σας εἶναι σήμερον μεγάλος καὶ ἐπισημότατος. Μὴ χάνετε τὸ θάρρος σας, ὄ,τιδηποτε καὶ ἂν γίνη, διότι ἄλλως ἀδύνατον νὰ φανῆτε ἄξιοί του λαοῦ σας καὶ τοῦ καθήκοντός σας, τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ συντηρήσετε τὴν ἱερὴ φλόγα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ βοηθήσετε τὸν μαχόμενον στρατόν, νὰ ὑπάρξετε συνεργᾶται τῆς Κυβερνήσεως, ὅ,τι καὶ ἂν αἰσθάνεσθε δι’αὐτήν. Πρέπει νὰ πιστεύσετε σεῖς γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ μεταδώσετε τὴν πίστιν εἰς τὸ κοινόν σας, μολονότι αὐτὴν τὴν φορὰν ἔχομεν ὅλοι μας νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἀπὸ τὸ ἀπερίγραπτον θάρρος του καὶ ὄχι νὰ τοῦ δώσωμεν.

Θέλω ἀκόμη νὰ σᾶς εἴπω κάτι. Ξέρω μὲ βεβαιότητα ὅτι ἀπὸ τὴν φοβερὰν αὐτὴν δοκιμασίαν ἡ Ἑλλὰς θὰ ὑποφέρη. Ξέρω ὅμως ἐπίσης μὲ βεβαιότητα ὅτι τελικῶς θὰ ἐξέλθη ὄχι μόνον ἔνδοξος, ἀλλὰ καὶ μεγαλύτερη. Θὰ προσέξατε τὸ τηλεγράφημα τοῦ κ. Τσώρτσιλ, τὸ ὁποῖον δημοσιεύθη σήμερον στᾶς ἐφημερίδας, ἀνακοινωθὲν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Λοιπὸν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς τονίσω τοῦτο. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ τηλεγράφημα αὐτὸ δὲν βλέπουν γραπτὴν τὴν ἐπιβεβαίωσιν ἐγγράφου συμφωνίας διὰ τὰ Δωδεκάνησα, δὲν ξέρουν νὰ διαβάζουν μέσα ἀπὸ τὶς γραμμές. Καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη. «Τὰ Δωδεκάνησα προδικάζουν….».

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/metaxas.htm

"Κάποιοι ἐπιλέγουν τὸν δύσκολο δρόμο..."

Οἱ καλύμνιοι ψαράδες παρατάχτηκαν χειροκροτώντας στὴν προκυμαία τοῦ νησιοῦ,μὲ τὰ δάκρυά τους νὰ κρύβονται κάτω ἀπὸ τὴ βροχή,καθὼς μετέφεραν τὸ φέρετρο τοῦ παληκαριού, τοῦ ὑποπλοιάρχου Χριστόδουλου Καραθανάση, λιτὰ καὶ στέρεα, ὅπως κάποτε πρέπει νὰ μετέφεραν τοὺς νεκροὺς σπαρτιάτες πολεμιστὲς πάνω στὴν ἀσπίδα τους ... [Το Βήμα, 4-2-1996, σελ Α10]

27 Ἀπριλίου 1941, πρωὶ Κυριακῆς. Γερμανοὶ στρατιῶτες, ὡς δύναμη κατοχῆς, μπαίνουν στὴν Ἀθήνα. Πρώτη δουλειὰ τοῦ γερμανικοῦ στρατοῦ νὰ ὑπογραμμίσει πανηγυρικὰ τὴν παρουσία του στὴν Ἑλλάδα μὲ ἐπίσημη ἔπαρση τῆς σημαίας του στὸν Ἱερὸ Βράχο τῆς Ἀκροπόλεως. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ ἀποσπᾶται ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη δύναμη ἕνα τιμητικὸ ἄγημα ποὺ ἀνεβαίνει στὴν Ἀκρόπολη. 8:40.

Τιμητικὴ φρουρὰ τῆς γαλανόλευκης ποῦ κυμάτιζε στὴν Ἀκρόπολη ἐκείνη τὴν Κυριακή, Ἦταν ὁ εὔζων (;) Κωνσταντῖνος Κουκκίδης. Τὸν διατάσσουν νὰ ὑποστείλει τὴν ἑλληνικὴ σημαία γιὰ νὰ γίνει ἡ ἔπαρση τῆς γερμανικῆς. Ὁ τσολιὰς δὲν ἀντιστέκεται. Ποιὸς ξέρει πόσες σκέψεις πέρασαν ἀπὸ τὸ μυαλό του, στὰ λίγα δευτερόλεπτα ποὺ χρειάστηκαν γιὰ τὴν ὑποστολή…

Τὴν ἀπόφασή του ὅμως τὴν εἶχε πάρει ! ξεμπλέκει τὴν ἑλληνικὴ σημαία τὴ σφίγγει στὸ στῆθος του καὶ πέφτει στὸ κενὸ ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ Ἱεροῦ Βράχου, μπροστὰ στοὺς ἔκπληκτους κατακτητὲς -ποῦ κατέκτησαν ποιοὺς;

Οἱ ἴδιοι αὐτοὶ γερμανοί, ποὺ τώρα γίνονται μάρτυρες μίας ἀκόμη ἡρωικῆς ἑλληνικῆς πράξης, πρὶν ἀπὸ εἴκοσιημερες εἶχαν ἀκούσει τοὺς ὑπερασπιστὲς τῶν Ὀχυρῶν στὴ Μακεδονία νὰ τοὺς φωνάζουν πὼς : "Τὰ Ὀχυρὰ δὲν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται !"

Ὁ Κουκκίδης σήμερα, τοὺς ἔδειξε πὼς ἡ ἑλληνικὴ Σημαία δὲν παραδίδεται σιδερωμένη καὶ καθαρὴ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐτάχθησαν νὰ τὴ φρουροῦν, ἀλλὰ ἀποσπᾶται μὲ τὴ βία, σκονισμένη, τρύπια καὶ ματωμένη ἀπὸ τὸν κόρφο τῶν Ὑπερασπιστῶν της.

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/Imiaright.htm

Ἀγρότης ποὺ ἄφησε τὸ καρποφόρο ἀλέτρι του γιὰ νὰ ἀδράξει τὸ ὑπερήφανο καρυοφίλι, μὲ τὸ ξέσπασμα τῆς Ἐπαναστάσεως. Ἀγωνίζεται γιὰ μία ἐλεύθερη Ἑλλάδα χωρὶς ἀγάδες καὶ τίθεται ἐπικεφαλῆς σώματος 30 συγχωριανῶν του. Τὸ χωριὸ Γλόγοβα (σήμερα Δρακοβούνι) Γορτυνίας τοῦ νομοῦ Ἀρκαδίας, σύσσωμο συμμετέχει στὸν Ἀπελευθερωτικὸ Ἀγώνα. Ὁ Λάμπρος καὶ οἱ συμπολεμιστὲς τοῦ λαμβάνουν μέρος στὶς νικηφόρες μάχες Βαλτετσίου, Τρικόρφων, Δερβενακίων, πολιορκίας Ἀθηνῶν καὶ στὸν πόλεμο κατὰ τοῦ Ἰμπραήμ, καὶ ὅπως βεβαιώνουν ἐνυπογράφως οἱ Νικηταρᾶς, Γ.Κολοκοτρώνης, Δ.Πλαπούτας, Καν.Δεληγιάννης καὶ Ν.Πετιμεζᾶς "πολέμησε μὲ διακεκριμένη γενναιότητα, φερόμενος πάντοτε μὲ εὐπρέπεια στοὺς ἀνωτέρους του ἀρχηγούς...".

Μὲ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ζυγοῦ ἀποσύρεται στὸ -κατεστραμένο (πυρπολημένο) ἀπὸ τὸν Ἰμπραήμ- χωριό του. Δὲ διεκδικεῖ τίποτα, οὔτε δέχεται τὴν προσφορὰ κτημάτων ἀπὸ ἕνα τσιφλίκι ποὺ τοῦ προσφέρονται στὴν Ἠλεία, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἐκδουλεύσεων καὶ Θυσιῶν τοῦ Ἀγώνα. Μένει στὸν τόπο του καὶ δημιουργεῖ οἰκογένεια μὲ 4 παιδιά. Ἡ χορήγηση μίας φοράδας ἀπὸ τὴν ἀνασυγκροτημένη Πολιτεία καλύπτει ἀπόλυτα τὶς ἀνάγκες του γιὰ τὴν ὀκταετῆ ἐπαναστατικὴ συνδρομή του. Ἡ Πολιτεία ἀναγνωρίζουσα τὴν προσφορὰ τοῦ τοῦ ἀπονέμει τιμητικὰ τὸν βαθμὸ τοῦ "Ἐπίτιμου Ἀνθυπολοχαγοῦ τῆς Φάλαγγος". Ὁ Λάμπρος Σταθόπουλος ἢ Γλογοβίτης Ἦταν ἕνας γενναῖος στὸν Ἀγώνα καὶ ἀνιδιοτελὴς στὴν ζωὴ...

Ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὴν ἔναρξη τῆς ἐπαναστατικῆς του δράσης, ὁ ἐγγονὸς του Πάν. Θ. Λαμπρόπουλος (Καντρής), καὶ οἱ δισέγγονοί του: Κων.Γ.Πετρόπουλος (Πόταγας) τραυματίας τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, Κων.Π.Πετρόπουλος (Μάστορας), Δημ.Χ.Χρονόπουλος (τοῦ Κρίκου),  ὁ Κωνσταντὴς Ν. Χρονόπουλος (Κουτάλας) καὶ Κων.Χ.Χρονόπουλος, πολεμοῦν τοὺς ἴδιους ἐχθροὺς μ' ἐκεῖνον, στὸν τιτάνιο Ἀγώνα τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἰωνίας.

Τέλος, οἱ δισέγγονοί του : Πᾶν. Β.Λαμπρόπουλος ἐτραυματίσθη στὸν ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸν Δέκ.1940 καὶ δυστυχῶς ἐφονεύθη τὸ 1944 ἀπὸ ἀντίπαλες ἀνταρτικὲς ὀργανώσεις (οὗτος ἀνῆκε στὴν ὀργάνωση 5/42 τοῦ συνταγματάρχου Δήμ. Ψαρρού), ὁ Νίκ.Γεωρ.Πετρόπουλος πολέμησε στὰ Ὀχυρὰ Ροῦπελ τὸ 1941, ἐνῶ ὁ Θεόδωρος Π.Λαμπρόπουλος ποὺ ὑπηρετοῦσε στὸν Ἐθνικὸ Στρατό, ἐτραυματίσθη στὸ Γράμμο τὸ 1948.

Eὐχαριστίες στὸν ἀπόγονό του ἀγωνιστῆ, Νίκο Κ. Χρονόπουλο, γιὰ τὸ κείμενο.

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/Lambrosright.htm

Τὰ στίφη τῶν ἀλβανῶν ποὺ ἔφεραν στὸν Μωριὰ οἱ Τοῦρκοι γιὰ τὴν καταστολὴ τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1769-70 (γατὶ ἤσαν καὶ εἶναι καλοὶ φονιάδες καὶ πλιατσικολόγοι), ἐν τέλει κατήντησαν πληγὴ καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους τους Τούρκους ! Ἐννέα χρόνια μετά, ὁ Σουλτάνος ἀποφάσισε τὴν ἐκκαθάριση τῆς Πελοποννήσου ἀπὸ τοὺς βδελυροὺς Ἀλβανούς, γι' αὐτὸ καὶ ἔστειλε στρατὸ ἐναντίον τους. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς στρατιᾶς Γαζῆ Χασᾶν Πασάς, κάλεσε σὲ βοήθειά του καὶ τοὺς Ἕλληνες κλεφταρματολοὺς οἱ ὁποῖοι ἀνταποκρίθηκαν θετικὰ στὸ κάλεσμα.
Σὰν τὸ 'μαθαν οἱ Ἀλβανοί, ἔγραψαν στοὺς Ἕλληνες :

"Κλεφτοκαπεταναῖοι Μωραϊτες,
δὲν ἐκάματε καλὰ νὰ σμίξετε μὲ τοὺς Τούρκους καὶ νὰ 'ρθήτε νὰ μᾶς βαρέσετε. Ναῖσκε ὀρέ, δὲν τὸ παντέχομε ἐτοῦτο τὸ πράμα καὶ σὰν ἐσεῖς εἴχατε αἰτίγια μαζί μας, τότενες νὰ 'ρχούσασταν παλληκαρίσια νὰ τὰ βάζαμε ὀρὲ τὰ πράματα στὴν καλὴ τὴν στράτα. Μὰ  τὸ Θεό, δέ σας λέμε ψέμματα, ἀκοῦστε ταὶς γραφαὶς καὶ ταὶς ὀρμήνειές μας, γιατί τὸ ταχὺ οἱ Τοῦρκοι θὲ νὰ βαρέσουνε καὶ σᾶς ὅλους, καὶ θὰ σᾶς σκοτώσουνε. Ἐλᾶτε σὰν καλὰ παλληκάρια ποὺ εἴσαστε νὰ τὰ συμφωνήσουμε, μὴν καρτερεῖτε.

Τριπολιτζὰ στὴ 8 Ἰουλίου 1779
οἱ γενικοὶ ἀρχηγοί,
Ἀλὴ Χατζὴ Ὀσμᾶν Μπέης καὶ Σουλεϊμᾶν Μπέης

Ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν μυστικῶν σημειωμάτων συνεχίστηκε μὲ τὴν ἀπάντηση τῶν Ἑλλήνων :

"Ἀρβανίτες,
τὸ γράμμα σας τὸ ἐλάβαμε καὶ σᾶς γράφομεν καὶ ἠμεῖς ὅτι ποτὲ δὲν εἴχαμεν σκοπὸ γιὰ νὰ ἀνταμωθῶμεν μὲ τοὺς Τούρκους, διότι καὶ αὐτοὺς τοὺς θεωροῦμεν κακοὺς ἐχθρούς μας, καὶ νάρθουμε νὰ σᾶς χτυπήσουμε. Τὰ θέλατε ἐσεῖς, γιατί ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ γίνηκε τὸ σεφέρι [σήμ: ἡ ἐπανάσταση] τὸ Μάρτι τὸ ἔτος 1769 καὶ ἐμβήκατε στὸ Μωριὰ γιὰ νὰ βοηθήσετε τοὺς Τούρκους καὶ νὰ χτυπήσετε ἐμᾶς τοὺς Μωραϊτες, δέκα χρόνια γένουνται ἀπὸ καιρὸ ἐκεῖνον ἕως σήμερα, πού μας ἐτυρρανίσατε, μᾶς ἐγδύσατε ἐσκοτώσατε τοὺς πατέρες μας, τὶς μητέρες μας, τὰ ἀδέρφια μας, τὶς γυναῖκες μας, τὰ παιδιά μας, τοὺς συγγενεῖς καὶ τοὺς πατριῶτες μας. Καὶ μᾶς κάματε τέτοια πολλὰ κακὰ ποὺ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε πλιὰ νὰ σᾶς χωνεύουμε καὶ οὔτε νὰ σᾶς συγχωρήσωμεν, γιὰ δαυτὸ μαζωχθήκαμε οὖλοι δῶ πέρα νὰ σᾶς χτυπήσωμε καὶ μὲ τὴ δύναμη τοῦ θεοῦ -ἂν μπορέσωμε- νὰ σᾶς διώξωμε πλιὰ ἀπ' τὸ Μωριά. Ἂν ἐσεῖς θέλετε γιὰ νὰ πολεμήσουμε καὶ νὰ σκοτωθοῦμε, ἐμεῖς σας συγχωροῦμε γιὰ ὅλα τα χάλια πού μας ἐκάματε, καὶ ἐλᾶτε μερικοὶ  ἀπὸ ὅλους σας νὰ μᾶς φέρτε τὰ ἅρματά σας, καὶ νὰ μᾶς δώσετε ὅσα χρήματα ἔχετε στὰ κιμέρια σας ποὺ τὰ μαζώξατε ἀπὸ τοὺς πατριῶτες μας, καὶ ὕστερα νὰ σᾶς στείλουμε μὲ μεγάλο σιγουρητὸ στὴν πατρίδα σας. Ἐλᾶτε καὶ σᾶς καρτεροῦμε, γιατί πάν' κεῖνα ποὺ ξέρατε. Ἐλᾶτε τὸ ταχύ, ἀλλοιῶς θὰ τὸ μετανοήσετε.

Ἀπὸ Τρίκορφα 10 Ἰουλίου ἔτος 1779
Μὲ τὴν συμφωνία ἀπὸ ὅλους τους κλέφτες καὶ τοὺς ἁρματολοὺς τοῦ Μωριά, ὑπογράφουμε ἐμεῖς οἱ πρῶτοι ἀρχηγοί, 
Κωνσταντῖνος Κολοκοτρώνης καὶ Ἀλέξης Δάρας "

Στὴν σφοδρὴ μάχη ποὺ ἀκολούθησε (Τρίκορφα 12/7/1779) οἱ ἕλληνες, χωρὶς τὴν συμμετοχὴ Τούρκων, κατενίκησαν τοὺς Ἀλβανούς. Κατὰ διαταγὴ τῶν Τούρκων στήθηκε πυραμίδα λίγο ἔξω ἀπὸ τὴν Τρίπολη μὲ τὰ κεφάλια τῶν φονευθέντων Ἀλβανῶν ἡ ὁποία διατηρήθηκε ἕως τὸ 1808.

Βιβλιογραφικὴ ἀναφορὰ :
- Ἀθανασίου Γρηγοριάδου," Ἰστορικαὶ Ἀλήθειαι - ἀγῶνες ἀπὸ τοῦ ἔτους 1479-1834 τοῦ νομοῦ Μεσσηνίας", Ἀθήνα 1934, ἀνατύπωση Ἐλεύθερη Σκέψις, Ἰούλιος 1994
- Σαράντου Καργάκου, "Ἀλβανοί, Ἀρβανίτες, Ἕλληνες", 1999, Ι.Σιδέρης

Πηγή : http://www.geocities.com/aeolis.geo/alvright.htm

Ευρωπαίος ποιητής του περασμένου αιώνα απεκάλεσε καταραμένους τους Έλληνες της παλιάς εποχής, διότι, κατ' αυτόν, τα είπαν όλα και δεν άφησαν για τους επόμενους να πούνε κάτι κι αυτοί. Ασφαλώς πρόκειται για μια υπερβολική εκτίμησι. Όμως υπάρχει πράγματι μια αληθής "κατάρα" την οποία κληροδότησαν εσαεί στην οικουμένη των ανθρώπων οι Έλληνες. Η "κατάρα" αυτή έχει να κάνει με την αλήθεια που δηλώνει ότι οι Έλληνες κατεσκεύασαν και δημιούργησαν την γλώσσα τους με τέτοια δομή, έτσι ώστε οι λοιπές θέλοντας ή μη αναγκάστηκαν να προγραμματιστούν με βάσι την δική της φιλοσοφία και παιδεία.

"Αρχή παιδείας ονομάτων επίσκεψις". Ποιών ονομάτων; κατ εξοχήν των Ελληνικών. Υπάρχουν και εξαιρέσεις βεβαιώτατα. Πώς λέγεται παγκοσμίως η φύλαξι των πόλεων; λέγεται POLICE.

Όμως όσον αφορά στην Ελληνική γλώσσα και στα περί της "κατάρας" των Ελλήνων επί της οικουμένης των ανθρώπων, δεν νομίζω ότι πρόκειται ούτε περί κατάρας ούτε περί ευχής. Μάλλον πρόκειται περί πολιτισμού. Δηλαδή περί ενός μακροχρονίου και επιτυχημένου πολέμου. Ο Ελληνικός πολιτισμός είναι γέννημα θρέμμα του πολέμου. Ή πόλις της πόλε-ως. Πόλε-μος. Η κατάληξι -μος σημαίνει εδώ την ενεργητικότητα της ρίζας: όπως παιδεμός, σκοτωμός.

Πρώτον η υπεράσπισι της πόλεως. Πολίτης, οπλίτης, πολεμιστής, παλαιστής, πελταστής. Ο Πάλμυς Ζεύς, η πολιούχος Παλ-λάς: ο λαός ο παλόμενος ο πολεμών.

Δεύτερον ο πόλεμος της πόλεως προς πνευματική άνοδο προς την εξανθρώπισι, προς τον πολιτισμό. Οι πελασγοί οι διαπλέοντες τα πελάγη με τα πλοία οδηγούμενοι υπό του πολικού αστέρος και παρατηρούντες τους πλανήτες. Οι δια των παλαμών πλάθοντες πλαστικόν πηλόν και πλίνθους. Διατρεφόμενοι με πολτούς και πλακούντες. Οι σεβόμενοι τα πλάσματα της πλάσεως. Οι αποφασίζοντες δια παλών. Οι διαθέτοντες μύριες λέξεις παραγόμενες εκ του πολε-.

"Πόλεμος πάντων πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς, και τους μεν θεούς έδειξε τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευθέρους "Ηράκλειτος". Και στο σημείο αυτό παρακαλείται θερμώς όποιος ανακαλύψει παράγωγα της λέξεως ειρήνη να μας τα κοινοποιήσει με οποιονδήποτε τρόπο.

Το ¨Ειρήνη υμίν¨ απευθύνεται προς το ποίμνιο. Όμως οι άνθρωποι πρέπει να πολεμούν ακόμη και σε καιρούς ειρήνης για να μη καταστούν πρόβατα. Και φυσικά αυτός ο πόλεμος δεν έχει καμμιά σχέσι με σκοτωμούς. Οι "λύκοι", πλάσματα της φύσεως κι αυτά, παραμονεύουν παντού και πάντοτε. Η πόλις δεν είναι μαντρί. Απαιτεί την ελευθερία της. Όποιος δέ την επιβουλεύεται πρέπει να πολεμηθεί. Οι ειρηνιστές και οι ειρηνόφιλοι δεν πολεμούν. Παραδίδουν τις πόλεις στους βαρβάρους.

Η πραγματική και αληθινή ειρήνη είναι προνόμιο των πολεμιστών. Οι πολεμιστές δεν σκοτώνουν παρά για να αμυνθούν. Ενίοτε η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεσι. Εκτός και αν το δικαίωμα της επιθέσεως το διαθέτουν μόνο οι βάρβαροι. Το ξακουστό τέκνο του Φιλίππου επετέθη για την άμυνα των Ελλήνων. Έτσι τουλάχιστον έκρινε. Έτσι τουλάχιστον νόμιζε. Δεν θα ήταν ανόητο για έναν πολεμιστή να περιμένει για τρίτη φορά τους βαρβάρους να του επιτεθούν;

Ποιοί λησμονήσαν τους Πέρσες; Ποιοί αποκάλεσαν και αποκαλούν τον Αλέξανδρο σφαγέα των λαών; Μα οι ειρηνόφιλοι. Αυτοί για τους οποίους άλλοι πρέπει να πολεμήσουν όταν θα κινδυνεύσουν. Όπως οι καλόγεροι της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι όταν ο ´Ελλην Παλαιολόγος πολεμούσε στις επάλξεις των τειχών της πόλεως αυτοί πολεμούσαν να ανακαλύψουν ποιά γλώσσα ομιλείται στον παράδεισο. ’ραγες είχε άδικο ο Γεώργιος Πλήθων ο οποίος τους αποκαλούσε σμήνοι κηφήνων.

Πόλεμος δεν είναι το μακελλειό! Οι σκοτωμοί. Ό Αλάριχος δεν ήταν πολεμιστής ήταν φονιάς, μακελλάρης, καταστροφέας πολιτισμού. Και ρήμαξε τους Έλληνες μες τις ευλογίες των Βυζαντινών οι οποίοι έψαλλαν το "ειρήνη υμίν" Τί θα πράξετε κύριοι ειρηνιστές εάν σας επιτεθούν βάρβαροι; Θα μείνετε με σταυρωμένα χέρια ή θα πολεμήσετε; Θα καταστείτε δούλοι ή θα παραμείνετε ελεύθεροι; Θα αφήσετε να σας βιάσουν τις μητέρες τις αδελφές και τις κόρες σας ή θα τις προστατεύσετε; Θα αφήσετε να βεβηλώσουν οι βάρβαροι τα πάτρια και τα μήτριά σας ή θα τους κόψετε τα χέρια; Και αν προτιμήσετε την υπεράσπισι όλων αυτών πώς θα το κατορθώσετε εάν δεν ξέρετε να πολεμάτε; Μήπως μόνον με ευχές ή κατάρες ή φανταστικούς προστάτες; Μήπως η Παναγία έσωσε την πόλι και τους άδοντες το "τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια";

Αλλά και σε καιρούς ειρήνης εάν οι άνθρωποι δεν πολεμούν πώς θα προοδεύσουν; Μήπως οι γιατροί δεν πολεμούν τις αρρώστιες; Οι κοσμολόγοι δεν πολεμούν να εξηγήσουν την γέννησι του σύμπαντος; Οι δάσκαλοι δεν πολεμούν να μορφώσουν τους ανθρώπους; Οι ναυτικοί δεν πολεμούν με τα κύματα; Οι πυροσβέστες με τις φωτιές και οι οδοκαθαριστές με τα βρωμοσκουπίδια μας;

Τί εννοούσε ο Νίτσε όταν έλεγε ότι ο πολεμοχαρής άνθρωπος σε καιρούς ειρήνης τα βάζει με τον εαυτό του; ’ραγες εννοούσε τίποτε άλλο πλην της πνευματικής ανόδου;

Πόλεμος υμίν λοιπόν κύριοι ειρηνιστές. Πόλεμος για τον πολιτισμό μας. Πόλεμος για την πρόοδο. Πόλεμος για την αποποιμνιοποίησι. Ακόμη τέλος πόλεμος και για το "της πόλεως" και όχι για το "της πόλης". Διότι πολε-οδομία λέγεται και όχι ποληοδομία κύριοι φιλόλογοι της δημοτικιάς.

Tο  -421... η Σπάρτη και η Αθήνα διακόπτουν τις εχθροπραξίες κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, υπογράφοντας τη "Νίκιο Ειρήνη". Θα διαρκέσει μόνο έξι χρόνια.

Tο 1950... ορκίζεται η νέα Κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα.

Tο 1970... στη Γαλλία, 15 δυτικοευρωπαϊκά κράτη κατηγορούν την χουντική κυβέρνηση της Ελλάδας ότι, βασανίζει κρατούμενους.

Πηγή : http://www.ert.gr/almanak/

Μέχρι τον Ιούνιο του 2009 αναμένεται να ολοκληρωθεί η παραλαβή των 12 επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64DHA της Αεροπορίας Στρατού. (Γραφείο Τύπου ΓΕΣ)

 Η κατασκευάστρια εταιρεία Boeing των ΗΠΑ υπέγραψε στις 26 Μαρτίου την 4η Τροποποίηση της σύμβασης προμήθειας των 12 επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64DHA, ενώ θέμα ημερών ήταν η υπογραφή της από τον Γενικό Διευθυντή Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Πρόκειται για τυπική διαδικασία, καθώς η υπογραφή της 4ης Τροποποίησης εγκρίθηκε στις 20 Μαρτίου από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Ευ. Μεϊμαράκη. Ακολουθεί σε διάστημα 60-90 ημερών η παραλαβή των ελικοπτέρων, επιτρέποντας την έναρξη μιας περιόδου εντατικής εκπαίδευσης των χειριστών και του λοιπού προσωπικού της Αεροπορίας Στρατού.

Παράλληλα όμως η διετής καθυστέρηση της παραλαβής συνεπάγεται προβλήματα επέκτασης εγγυήσεων διαφόρων συστημάτων, ή και αντικατάστασης υλικών των ελικοπτέρων, τα οποία θα πρέπει να επιλυθούν. Τέλος αναμένεται να ενεργοποιηθούν ποινικές ρήτρες για την καθυστέρηση.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090402b.html

Ανοιχτή Επιστολή των Παμμακεδονικών Ενώσεων προς τον Ειδικό επιστημονικό σύμβουλο σε Βαλκανικά θέματα του ΕΛΙΑΜΕΠ, Δρ. Ευάγγελο Κωφό

Την έντονη διαφωνία τους στην πρόταση που καταθέτει για το Μακεδονικό ζήτημα ο Δρ. Ευάγγελος Κωφός, Σύμβουλος του Ελληνικού Ίδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) σε Βαλκανικά θέματα και πρώην Συμβούλος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο «Το Μακεδονικό ζήτημα μεταξύ της Αθήνας και των Σκοπίων: Υπάρχει επιλογή διεξόδου;» με σχετική επιστολή τους οι Παμμακεδονικές Ενώσεις ανά τον κόσμο. Συγκεκριμένα η διαφωνία των Παμμακεδονικών Ενώσεων αφορά στην προτεινόμενη χρήση του ουσιαστικού – Makedonci - Makedontsi και του επιθέτου Μakedonski τα οποία θα προσδιορίζουν την εθνότητα και τη γλώσσα των κατοίκων της γείτονος «Vardar Macedonia ή Vardar Makedonija», όπως αναφέρει στο σχετικό του άρθρο ο καθηγητής.

Οι πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο  στη σχετική επιστολή επισημαίνουν ότι ο όρος "Makedonci" είναι ακριβώς ο προσδιορισμός ο οποίος στη γλώσσα των κατοίκων της π.Γ.Δ.Μ. μεταφράζεται "Μακεδόνες". «Δηλαδή με τη δική μας υπογραφή οι βόρειοι γείτονές μας θα ονομαστούν διεθνώς "Μακεδόνες"» επισημαίνουν οι Πρόεδροι, «γεγονός που θα ενθαρρύνει τον αλυτρωτισμό και την προπαγάνδά τους». Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις ανά τον κόσμο θεωρούν εθνικά επιζήμιο την οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για να αναγνωρισθούν οι κάτοικοι της π.Γ.Δ.Μ. με οποιαδήποτε λέξη έστω και παρομοιάζουσα με τη λέξη «Μακεδόνες».

Ολόκληρη η επιστολή που εστάλη στον Δρ. Κωφό στις 9 Απριλίου 2009 έχει ως ακολούθως:

-/-
Απρίλιος 2009
Προς Δρ. Ευάγγελο Κωφό
Senior Advisor-Balkan Area-ELIAMEP

Αξιότιμε Δρ. Κωφέ,

Διαβάσαμε με ενδιαφέρον την θέση σας μέσω ΕΛΙΑΜΕΠ στο άρθρο The Current Macedonian Issue between Athens and Skopje. Ομολογουμένως συμφωνούμε σε πολλά σημεία της διατριβής σας, αλλά διαφωνούμε παντελώς στη χρήση του ουσιαστικού – Makedonci-Makedontsi και του επιθέτου makedonski τα οποία θα προσδιορίζουν την εθνότητα και τη γλώσσα των κατοίκων της γείτονος «Vardar Macedonia ή Vardar Makedonija», όπως αναφέρεστε στην έκθεσή σας.

Ονομάζοντας τους κατοίκους της πΓΔΜ “Makedonci” είναι ακριβώς ο προσδιορισμός ο οποίος στη γλώσσα τους μεταφράζεται σε «Μακεδόνες». Δηλαδή με τη δική μας υπογραφή οι βόρειοι γείτονές μας θα ονομαστούν διεθνώς «Μακεδόνες». Αν αυτοί καθιερωθούν, έστω και στην Κυριλλική, ως «οι Μακεδόνες», (διότι αυτοί είναι οι κάτοικοι της χώρας που φέρει τον όρο «Μακεδονία», ενώ η Μακεδονία είναι μόνον μια περιοχή της Ελλάδας) ποιος μας διαβεβαιώνει πως θα σταματήσουν τον αλυτρωτισμό τους και την προπαγάνδα τους; Μάλλον θα έχουν περισσότερους λόγους να μην σταματήσουν, καθότι έχουν γαλουχηθεί να θεωρούν τους εαυτούς τους «Makedonci» και τη γλώσσα τους «Makedonski».

Αυτό που παρατηρείται στην περίπτωση Ελλάδας και Σκοπίων είναι το γεγονός πως πραγματοποιείται κλοπή σε παγκόσμιο επίπεδο, παραβίαση διεθνών συμφωνιών με τη συμβολή  του πολιτικού και διπλωματικού κόσμου, αλλά και της Ελληνικής Ακαδημίας. Δηλαδή βιάζεται και λεηλατείται η ίδια η ιστορία και οι γνώστες της ιστορικής αλήθειας παραμένουν αδιάφοροι εμπρός στο έγκλημα αυτό.

Δρ. Κωφέ, η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει τα δικά της δικαιώματα, να προστατέψει τα δικά της συμφέροντα και να διασφαλίσει τη δική της εδαφική ακεραιότητα. Η εθνικότητα των βορείων γειτόνων είναι Σλαβική, όπως Σλαβική είναι η γλώσσα, η κληρονομιά και ο πολιτισμός τους, στοιχεία για τα οποία πρέπει οι ίδιοι να είναι υπερήφανοι. Ενόσω  η Ελλάδα διαιωνίζει το «Μακεδονισμό» τους τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά για τους βόρειους γείτονές μας, αλλά και για μας.

Εάν οι Σλάβοι πάρουν επισήμως ως εθνική ονομασία τους το ουσιαστικό «Makedonci» και το παράγωγο «Makedonski», γνωρίζοντας τους Σλάβους οι προσδιορισμοί αυτοί θα αλλάξουν  σε «Macedonian» σε ελάχιστο χρόνο, σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι διαδοχικές Ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν δείξει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη τόλμη και πυγμή για την υπεράσπιση των ελληνικών δικαίων και συμφερόντων. Λόγω των προαναφερθέντων οτιδήποτε Μακεδονικό θα εξαφανισθεί από την Ελλάδα σ’ ένα ημερονύχτιο.

Η ενδιάμεση συμφωνία αφορά αποκλειστικά την εξεύρεση ενός ονόματος για την πΓΔΜ, για το οποίο όπως ξέρετε, οι θέσεις μας παραμένουν σταθερές και σε πλήρη συμφωνία με την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και της ομογένειας. Επομένως απορρίπτουμε τον όρο «Μακεδονία» για το όνομα τους κράτους αυτού.

Θεωρούμε εθνικά επιζήμιο την οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για να αναγνωρισθούν οι κάτοικοι της πΓΔΜ με οποιαδήποτε λέξη έστω και παρομοιάζουσα με τη λέξη «Μακεδόνες».

Θεωρούμε πως η πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα της Μακεδονίας ανήκει μόνον στον Ελληνισμό. Το απαιτούν οι πρόγονοί μας και το αναμένουν οι απόγονοί μας Η Ελλάδα πρέπει να διακηρύξει επίσημα και σε όλα τα διεθνή φόρα ότι αναγνωρίζει ως Μακεδονική ταυτότητα αποκλειστικά και μόνον του Ελληνισμού της Μακεδονίας.

Με εκτίμηση,

Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής-Νίνα Γκατζούλη, Ύπατη Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Δημήτριος Βουγιουκλής, πρώην Πρόεδρος
Κοινοποίηση: Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στον Ελληνικό τύπο

Πηγή : http://www.sofiatimes.com/index.php?option=com_content&task=view&id=13400&Itemid=85

Η ζεύξη δεδομένων Link-16 χρησιμοποιεί αρχιτεκτονική Διαίρεσης Χρόνου Πολλαπλής Πρόσβασης (TDMA). Σε κάθε μονάδα ανατίθενται προκαθορισμένες θυρίδες χρόνου (time slots) για να εκπέμπει και να λαμβάνει δεδομένα από τις υπόλοιπες. Τα συστήματα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με ικανότητα Link-16 περιορίζονται στα 4 Erieye EMB-145H και στα 6 Patriot PAC-3 της ΠΑ, ενώ εντός του 2009 θα προστεθούν 30 μαχητικά F-16 Προηγμένου Block 52+. («EA&A», © 2009 Αμυντική Γραμμή)

Πολυσέλιδο αφιέρωμα στις ψηφιακές ζεύξεις δεδομένων του ΝΑΤΟ και στην Ικανότητα Συνεργατικής Εμπλοκής (Cooperative Engagement Capability: CEC) του Ναυτικού των ΗΠΑ (USN) περιέχει το τεύχος Απριλίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια», με λεπτομερείς απαντήσεις σε πλήθος σχετικών ερωτημάτων. Από τις παρουσιάσεις προηγμένων μαχητικών σπάνια απουσιάζει η διαφάνεια ενός αεροσκάφους ή ολιγομελούς σχηματισμού σε σιγή ραντάρ, να εκτελεί βολή βλημάτων αέρος-αέρος Πέραν της Ακτίνας Ορατότητας (BVR) με βάση δεδομένα στόχων, τα οποία μεταβιβάζονται δια της ζεύξης Link-16 από φιλικό μαχητικό ή σχηματισμό με ραντάρ σε λειτουργία. Με γόνιμη φαντασία η δυνατότητα αυτή επιτρέπει την υπόθεση, πως η απεικόνιση της τακτικής κατάστασης αεράμυνας -«εικόνα αέρος»- την οποία διανέμει με Link-16 κάποιο Αερομεταφερόμενο Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) -όπως τα Erieye EMB-145H της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας- μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εμπλοκή εναέριων στόχων από... φρεγάτες, των οποίων επομένως ο εξοπλισμός με επαρκή ραντάρ αποτελεί... σπατάλη! Πρόκειται για πλάνη, καθώς η συγκεκριμένη λειτουργία της Link-16 περιορίζεται αποκλειστικά μεταξύ μαχητικών αεροσκαφών, ενώ μεταξύ πλοίων μάχης απαιτείται τεχνολογία επιπέδου Ικανότητας Συνεργατικής Εμπλοκής (CEC). Οι λόγοι αναλύονται στο τεύχος Απριλίου της «ΕΑ&Α», παραπέμποντας στις απαιτήσεις του ναυτικού Αντι-Αεροπορικού Πολέμου (AAW) γενικά και της δικτυοκεντρικής εκδοχής του ειδικότερα.

Παράλληλα περιγράφονται λεπτομερώς οι ζεύξεις Link-1, Link-11, Link-11B, Link-16 και Link-22, παρέχοντας απαντήσεις σε ερωτήματα όπως:
• Τι είδους δεδομένα ανταλλάσσονται.
• Ποιος είναι ο ρυθμός δεδομένων κατά περίπτωση.
• Ποιο είναι το πρωτόκολλο ανταλλαγής δεδομένων, ενδεικτικά Κυκλικής Πρόσκλησης (Roll Call) ή Διαίρεσης Χρόνου Πολλαπλής Πρόσβασης (TDMA).
• Ποιες ζεύξεις επιτρέπουν επικοινωνία Οπτικής Γραμμής (Line-Of-Sight: LOS) και ποιες Πέραν Του Ορίζοντα (Over-The-Horizon: OTH) σε πόση μέγιστη εμβέλεια.
• Ποια είναι τα χαρακτηριστικά Ηλεκτρονικών Αντι-Αντι-Μέτρων (ECM) και πόση η συνεπαγόμενη αντοχή σε παρεμβολές.
• Ποια είναι η ακρίβεια των μεταδιδόμενων ιχνών στόχων και η αναλυτικότητα (granularity) των σχετικών δεδομένων.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090331a.html

Μετά την υπογραφή της 4ης τροποποίησης, δρομολογείται η παραλαβή των 12 ελικοπτέρων AH-64DHA. (Γραφείο Τύπου ΓΕΣ)

Υπεγράφη τελικά στις 20 Μαρτίου 2009 από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η 4η τροποποίηση της σύμβασης προμήθειας 12 AH-64DHA Apache και Longbow Apache -εκκρεμούσε από το Νοέμβριο του 2006- επιτρέποντας να δρομολογηθεί η παραλαβή των 12 επιθετικών ελικοπτέρων. Σχετικά με το ιστορικό του προγράμματος, είναι χρήσιμη η παράθεση απάντησης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στις 6 Μαρτίου 2009 σε ερώτηση κοινοβουλευτικού ελέγχου:

«Σε απάντηση της υπ' αριθμ. 14077/10-02-2009 Ερώτησης της Βουλής των Ελλήνων, που κατέθεσε ο Βουλευτής κ. Νάσος Αλευράς, με θέμα την παραλαβή επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64DHA, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

Στις 28 Αυγούστου 2003 υπεγράφη μεταξύ του ΥΠ.ΕΘ.Α/ΓΓΟΣΑΕ/ΓΔΑΕ και της εταιρείας McDonnell Douglas Helicopter η Σύμβαση 035Α/03, μέσω της οποίας υλοποιείται κυρίως η προμήθεια δώδεκα (12) επιθετικών ελικοπτέρων ΑΗ-64D APACHE. Το κόστος προμήθειας ανερχόταν στο ποσό των $600.000.000 δολαρίων Η.Π.Α περίπου, στο οποίο προστέθηκε ποσό $70.000.000 δολαρίων ΗΠΑ ως χρηματοοικονομικό κόστος (SWAP). Η σύμβαση ενεργοποιήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2003.

Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, η παράδοση των ανταλλακτικών προβλεπόταν να πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2006, του 1ου ελικοπτέρου το Μάρτιο του 2007 και των υπολοίπων το Μάιο του 2007.

Τα ελικόπτερα έφτασαν στην Ελλάδα κατά το χρονικό διάστημα 24 Φεβρουαρίου 2007 - 4 Μαΐου 2007. Η παραλαβή τους, ωστόσο, δεν κατέστη δυνατή, καθώς η διαμόρφωση του ελικοπτέρου διέφερε από τις προβλέψεις της σύμβασης, με συνέπεια να απαιτείται ανάλογη τροποποίησή της. Η διαδικασία αποδοχής της τροποποιημένης σύμβασης από τον Έχοντα την Οικονομική Εξουσία βρίσκεται σε εξέλιξη.

Μετά το πέρας των ενεργειών που προβλέπονται από το ισχύον νομικό πλαίσιο, θα ολοκληρωθεί η διαδικασία παραλαβής των ελικοπτέρων, ώστε να βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Τέλος, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, τα ελικόπτερα συντηρούνται από προσωπικό της κατασκευάστριας εταιρείας, το οποίο παραμένει στην Ελλάδα ειδικά γι' αυτόν τον σκοπό.»

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090327b.html

Οι αισθητήρες της Thales Nederland περιλαμβάνουν το ραντάρ ελέγχου βολής Sting EO Mk2 στην οροφή της γέφυρας, το ραντάρ έρευνας επιφανείας Scout -η κεραία δεξιά είναι κοινή με το ραντάρ ναυτιλίας Bridgemaster- και το ραντάρ επιτήρησης μέσης εμβέλειας MW08 στον ιστό. Στην κορυφή του ιστού βρίσκονται οι κεραίες του συστήματος ESM DR3000, ενώ στο βάθος αριστερά μόλις διακρίνεται το ηλεκτροπτικό σύστημα ελέγχου βολής Mirador. (Αρχείο «ΕΑ&Α»/Β. Α. Παγώτσης)

Η Thales ανακοίνωσε στις 23 Μαρτίου πως η ολλανδική θυγατρική της Thales Nederland και η BVT Surface Fleet International Ltd υπέγραψαν σύμβαση για την προμήθεια συστημάτων του έκτου και έβδομου Ταχέος Περιπολικού Κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ) κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ, τα οποία θα ναυπηγηθούν για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Προηγήθηκαν οι συμβάσεις συστημάτων των τριών αρχικών ΤΠΚ το 2000 και των δύο επόμενων το 2003. Όπως στις προηγούμενες συμβάσεις, τα δύο σκάφη κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ θα κατασκευασθούν από τις Ναυπηγικές και Βιομηχανικές Επιχειρήσεις Ελευσίνας (ΝΒΕΕ) σε συνεργασία με την BVT Surface Fleet International Ltd. Πρόκειται για την εξαγωγική θυγατρική της βρετανικής BVT, εταιρείας κοινού επιχειρηματικού κινδύνου (joint venture) όπου συγχωνεύθηκαν οι δραστηριότητες ναυπήγησης πλοίων επιφανείας της Vosper Thornycroft και της BAE Systems, η οποία αναμένεται να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο την 1η Ιουλίου 2009. Τα δύο σκάφη προβλέπεται να παραδοθούν στο ΠΝ στα τέλη του 2012 και του 2013 αντίστοιχα, ενώ η έναρξη παραδόσεων της Thales αναμένεται στις αρχές του 2011.

Όπως στα προηγούμενα 5 σκάφη, ο εξοπλισμός θα περιλάβει ραντάρ επιτήρησης μέσης εμβέλειας MW08, ραντάρ ελέγχου βολής Sting EO Mk2, δύο Σκοπευτικά Σήμανσης Στόχων (TDS), ηλεκτροπτικό σύστημα ελέγχου βολής Mirador, Σύστημα Διαχείρισης Μάχης (CMS) Tacticos με Κονσόλες Χειριστών Πολλαπλής λειτουργίας (MOC) Mk3, Τακτική Ζεύξη Δεδομένων Link-11, σύστημα Μέτρων Ηλεκτρονικής Υποστήριξης (ESM) DR3000, ραντάρ έρευνας επιφανείας/ ναυτιλίας Scout/Bridgemaster με κοινή κεραία, καθώς και σύστημα επικοινωνίας. Η Thales ανέλαβε επίσης την ολοκλήρωση συστήματος όλων των αισθητήρων και όπλων με το Σύστημα Διαχείρισης Μάχης. Η ανακοίνωση της Thales αναφέρει πως πρόσθετα προγράμματα της εταιρείας για το ΠΝ είναι ο Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής τεσσάρων ΤΠΚ τύπου Combattante III και 6 φρεγατών τύπου "S" κλάσης ΕΛΛΗ, καθώς και «...η αναβάθμιση των φρεγατών κλάσης ΥΔΡΑ με ικανότητες ESSM.»

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090327a.html

Το σύστημα IRST ενσωματωμένο στο ρύγχος της κεντρικής εξωτερικής δεξαμενής ενός F/A-18F Super Hornet. (Boeing)

Η Boeing ανακοίνωσε στις 11 Μαρτίου πως το Ναυτικό των ΗΠΑ (USN) ολοκλήρωσε 10 δοκιμαστικές πτήσεις μείωσης τεχνολογικού κινδύνου, για την ενσωμάτωση συστήματος Υπέρυθρης Έρευνας και Ιχνηλάτησης (IRST) στο μαχητικό αεροσκάφος F/A-18E/F Super Hornet. Ο παθητικός αισθητήρας μακράς εμβέλειας μπορεί να εκτελέσει ταυτόχρονη ιχνηλάτηση πολλαπλών στόχων και να εξασφαλίσει αποτελεσματική στοχοποίηση αέρος-αέρος, ακόμη και απέναντι σε προηγμένες απειλές με υψηλής τεχνολογίας ικανότητα παρεμβολής ραντάρ.

Η Boeing, το τμήμα Βλημάτων και Ελέγχου Βολής (MFC) της Lockheed Martin και η General Electric ανέπτυξαν πρωτότυπο αισθητήρα IRST, ο οποίος τοποθετήθηκε στο πρόσθιο τμήμα τροποποιημένης εξωτερικής δεξαμενής καυσίμου των 480 USgal. Η ανακοίνωση προσθέτει πως η Boeing επέδειξε την ενσωμάτωση του συστήματος στους αλγόριθμους ολοκλήρωσης πολλαπλών πηγών του μαχητικού, επιτρέποντας σύντηξη (fusion) των δεδομένων ιχνηλάτησης του IRST με εκείνα των υπόλοιπων αισθητήρων. Το IRST είναι τμήμα του Σχεδίου Πτήσης F/A-18E/F Super Hornet, το οποίο προβλέπει σειρά βελτιώσεων ικανοτήτων απέναντι σε αναδυόμενες απειλές στις επόμενες δεκαετίες.

Η εξέλιξη αυτή ακολούθησε την επομένη της συνέντευξης Τύπου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, όπου η Boeing ανακοίνωσε επίσημα την πρόθεση διεκδίκησης του προγράμματος Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με το Super Hornet. Ο κ. Μαρκ Κρόνενμπεργκ, Αντιπρόεδρος Επιχειρηματικής Ανάπτυξης της Boeing Ολοκληρωμένα Συστήματα Άμυνας (IDS) τόνισε πως το μαχητικό αντιπροσωπεύει χαμηλό κίνδυνο, μιας και οι παραγγελίες του USN φθάνουν τα 506 αεροσκάφη περιλαμβανόμενης της έκδοσης ηλεκτρονικής επίθεσης EA-18G, ενώ ακόμη 24 F/A-18F κατασκευάζονται για την Αυστραλία, εξασφαλίζοντας πως το Super Hornet θα βρίσκεται σε παραγωγή και την επόμενη δεκαετία.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε επίσης στο προβλέψιμο Κόστος Κύκλου Ζωής (LCC) καθώς το μαχητικό δεν απαιτεί προγραμματισμένη συντήρηση εργοστασιακού επιπέδου στις 6.000 ώρες πτήσης της δομικής ζωής του, η οποία επεκτείνεται κατά πολύ όταν δεν χρησιμοποιείται από αεροπλανοφόρα. Τέλος ο κ. Κρόνενμπεργκ αναφέρθηκε στην προσφορά 100% Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων, η οποία περιλαμβάνει συνεργασία στον εμπορικό τομέα και ανάδειξη των συνεργαζόμενων εγχώριων εταιρειών σε μόνιμους προμηθευτές.

Περιγράφοντας αναλυτικότερα το Super Hornet, ο επικεφαλής της υποψηφιότητας για την Ελλάδα κ. Μαρκ Γκάμον τόνισε πως προσφέρεται η έκδοση Block II με ραντάρ Ενεργής Διάταξης Ηλεκτρονικής Σάρωσης (AESA) APG-79, το οποίο συμπληρώνει ήδη 60.000 ώρες πτήσης στο USN. Υπογράμμισε επίσης πως το F/A-18E/F είναι σχεδιασμένο για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα, οπότε είναι ιδανικό για το διαβρωτικό ελληνικό θαλάσσιο περιβάλλον, με αισθητήρες βελτιστοποιημένους για ανάλογες συνθήκες λειτουργίας και με περιορισμένες απαιτήσεις τεχνικής υποστήριξης από προωθημένες βάσεις.

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην ισορροπημένη προσέγγιση της επιβιωσημότητας, η οποία δυσχεραίνει τον εντοπισμό, την προσβολή και την κατάρριψη του αεροσκάφους. Αναλυτικότερα η δυσκολία εντοπισμού στηρίζεται στην ενσωμάτωση χαρακτηριστικών χαμηλής Διατομής Ραντάρ (RCS) από το στάδιο της σχεδίασης, στην ολοκλήρωση αισθητήρων προειδοποίησης μεγάλης εμβέλειας και στην ικανότητα του ραντάρ AESA να κατευθύνει με ακρίβεια βλήματα μεγάλης ακτίνας εμπλοκής. Η δυσκολία προσβολής του F/A-18E/F στηρίζεται στην υψηλού επιπέδου Επίγνωση Κατάστασης (Situational Awareness), στο εσωτερικό σύστημα παρεμβολών περιλαμβανόμενης ρυμουλκούμενης μονάδας παραπλάνησης (towed decoy) και στα εξελιγμένα συστήματα αεροφύλλων/ θερμοβολίδων.

Ο κ. Γκάμον επέμεινε μάλιστα πως η στενή ολοκλήρωση του ραντάρ ΑESA και του εξοπλισμού Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW) αποτελεί τεράστια τεχνολογική πρόκληση, στην οποία το USN ανταποκρίθηκε με πολυετείς επενδύσεις, έρευνες και δοκιμές. Τέλος, η δυσκολία κατάρριψης στηρίζεται στους δύο κινητήρες, στην ανθεκτική κατασκευή, στην προστασία κρίσιμων συστημάτων επιβίωσης του αεροσκάφους, στα εφεδρικά συστήματα και στην καταστολή πυρκαγιών. Το στέλεχος της Boeing ανέφερε πως οι πιστοποιημένες διαμορφώσεις φορτίου υπερβαίνουν τις 300, περιλαμβάνοντας το σύνολο του οπλοστασίου του ΠΑ. Μετά από ερώτηση του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια», διευκρίνισε πως για το βλήμα αερομαχίας IRIS-T θα απαιτηθεί διαδικασία ολοκλήρωσης και πιστοποίησης.

Σχετικά με τις παραδόσεις, οι ομιλητές εξήγησαν πως το 98% των 378 αεροσκαφών μέχρι τον Δεκέμβριο του 2008 παραδόθηκε πρόωρα, ενώ το υπόλοιπο 2% εντός της προθεσμίας. Μάλιστα για το 57% των μαχητικών, η παράδοση προηγήθηκε της προθεσμίας κατά περισσότερους των τριών μηνών. Τέλος σχετικά με την τιμή μονάδας, διευκρίνισαν πως είναι συνάρτηση της ακριβούς διαμόρφωσης και ανέφεραν ενδεικτικά εκείνη της Πολυετούς Προμήθειας ΙΙ (ΜΥΡ ΙΙ) 213 αεροσκαφών για το USN, έναντι $53,8 εκατ. το καθένα.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090312a.html

Επιχειρησιακή ανάπτυξη ενός ραντάρ ARTHUR στο πλαίσιο της άσκησης. Το περιορισμένο του μέγεθος διευκολύνει θεαματικά την απόκρυψη από την εχθρική παρατήρηση. (Αρχείο «ΕΑ&Α»/Θ. Η. Γραμματικός)

Στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια» περιγράφεται η πρώτη δοκιμή πεδίου των ραντάρ εντοπισμού πυροβολικού ARTHUR του Ελληνικού Στρατού, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων βολών μονάδων πυροβολικού της ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού μεταξύ 16 και 20 Φεβρουαρίου, στο Πεδίο Ασκήσεων-Βολών «ΑΕΤΟΥ» στην Αλεξανδρούπολη.

Σε αυτές συμμετείχαν όλες οι μονάδες πυροβολικού -5 Μοίρες- της Μεραρχίας με μεγάλο αριθμό πυροβόλων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν αυτοκινούμενα PzH-2000GR, Μ109Α2 και Μ109Α5 των 155 mm, καθώς και ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα Μ101Α1 των 105 mm. Οι μονάδες αναπτύχθηκαν στους χώρους της άσκησης στις 16 Φεβρουαρίου υπό σφοδρό κύμα κακοκαιρίας, η οποία επιδεινώθηκε στις 19 και 20 του μηνός όταν πραγματοποιήθηκαν οι βολές.

Μαζί με τα πυροβόλα στην περιοχή είχαν αναπτυχθεί και δύο ραντάρ εντοπισμού όπλων ARTHUR, επανδρωμένα με ελληνικά πληρώματα που μόλις είχαν ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο εκπαίδευσης και υπό την επίβλεψη Σουηδών τεχνικών και εκπαιδευτών. Τα δύο συστήματα πραγματοποιούσαν εναλλάξ αποστολές εντοπισμού όπλων και διόρθωσης φίλιων πυρών, εναλλάσσοντας συχνά θέση τάξης.

Το ARTHUR έχει αφήσει μέχρι στιγμής άριστες εντυπώσεις σε ότι αφορά την ικανότητα αλλά και την ακρίβεια εντοπισμού κάθε τύπου όπλου σε ποσοστό που προσεγγίζει το 100%, τη μεγάλη ευκινησία και ευελιξία του φορέα αλλά και τις ελάχιστες απαιτήσεις επάνδρωσης και συντήρησης. Όπως δήλωσαν χειριστές με εμπειρία σε αμφότερα τα συστήματα, η υπεροχή των ARTHUR είναι συντριπτική απέναντι στα TPQ-37, τα οποία ο ΕΣ προμηθεύτηκε με σκανδαλώδεις διαδικασίες.

Σε κάθε περίπτωση, οι δυνατότητες εντοπισμού όπλων από το Πυροβολικό με τα νέα συστήματα αναβαθμίζονται κατακόρυφα, ενώ η ευκολία στρατηγικής και τακτικής μεταφοράς τους οπουδήποτε χρειαστεί ανά την ελληνική επικράτεια -και όχι μόνο- παρέχει ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090303b.html

http://www.inarcadia.gr/news/arthra/istorika/arist-stergiadis.pdf

Το υποβρύχιο ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) στο Sinchrolift των ΕΝΑΕ, με την κάθοδο σε εξέλιξη. Οι εξωτερικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν το εξόγκωμα περιμετρικά της τρόπιδας για την εγκατάσταση των κυλίνδρων μεταλλικού υδριδίου αποθήκευσης υδρογόνου για το σύστημα ΑΙΡ, το Σόναρ Πλευρικής Διάταξης (FAS) στο όριο του προαναφερόμενου εξογκώματος, καθώς και η αντικατάσταση του περιβλήματος καταστρώματος. (ΕΝΑΕ)

Πραγματοποιήθηκε χθες 26 Φεβρουαρίου η καθέλκυση του υποβρυχίου ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) Τύπου 209/1200 κλάσης ΠΟΣΕΙΔΩΝ, μετά την υποβολή του στο πρόγραμμα αναβάθμισης και επισκευής Neptune II στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (ΕΝΑΕ) του Σκαραμαγκά. Η ανακοίνωση της ΕΝΑΕ επισημαίνει πως βασικοί στόχοι του προγράμματος είναι η αναβάθμιση των επιχειρησιακών ικανοτήτων με την εγκατάσταση συστήματος Αναερόβιας Πρόωσης (ΑΙΡ) και συστήματος διοίκησης και ελέγχου βολής ISUS 90-46, την προσθήκη δυνατότητας υποβρύχιας εκτόξευσης βλημάτων εναντίον πλοίων Sub-Harpoon, την αναβάθμιση του εξοπλισμού επικοινωνιών και την τροποποίηση ή γενική επισκευή των συστημάτων σκάφους. Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα Neptune II, βλ. προηγούμενη είδηση στις 18 Φεβρουαρίου 2009.

Στην υλοποίηση του προγράμματος μετείχαν πρόσθετες ελληνικές εταιρείες, όπως η ΜΕΤΚΑ για τη χαλυβοκατασκευή του νέου τμήματος σκάφους όπου εγκαταστάθηκε το σύστημα ΑΙΡ, καθώς και η Sunlight για την κατασκευή της συστοιχίας συσσωρευτή. Ενεργή ήταν επίσης η συμμετοχή του Πολεμικού Ναυτικού μέσω των Ναυτικών Κλιμακίων Κιέλου και Σκαραμαγκά, στις προβλεπόμενες διαδικασίες ελέγχων και δοκιμών αποδοχής.

Ο κ. Ράινχαρντ Κούλμαν, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΝΑΕ, δήλωσε: «Η εκτέλεση εκτεταμένων εργασιών επισκευής επί του συνόλου των εγκαταστάσεων και συστημάτων του υποβρυχίου και η παράλληλη εγκατάσταση και διασύνδεση νέων συσκευών και συστημάτων τεχνολογίας αιχμής αποτέλεσε μία σημαντική πρόκληση για τα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ. Eίναι η πρώτη φορά, παγκοσμίως, που ένα τόσο πολύπλοκο έργο εκτελείται στα Υ/Β τ. 209 και εκτελείται εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Τα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ, με τις δυνατότητες και τις προοπτικές που τους παρέχει η συμμετοχή τους στην ΤhyssenΚrupp Μarine Systems, τον μεγαλύτερο όμιλο ναυπηγείων της Ευρώπης, και με βάση το μέχρι σήμερα κατασκευαστικό τους έργο, τις αυξημένες δυνατότητες που τους παρέχουν οι αναβαθμισμένες εγκαταστάσεις τους και την αξιοποίηση της αποκτηθείσης τεχνογνωσίας και της εμπειρίας των εργαζομένων τους, αποτελούν σήμερα ένα αξιόπιστο παράγοντα στην περιοχή της Μεσογείου στον ιδιαίτερα απαιτητικό και συνεχώς εξελισσόμενο τομέα της κατασκευής και επισκευής Πολεμικών Πλοίων.»

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090227a.html

Η INTRACOM Defense Electronics απέκτησε τεχνογνωσία και τεχνολογική υποδομή στα συστήματα Patriot, λόγω της συμμετοχής της στην προμήθεια εκείνων της ελληνικής ΠΑ, για τα οποία κατασκεύασε και ολοκλήρωσε την πλειονότητα των ηλεκτρονικών επίγειων συστημάτων τους. (Αρχείο «ΕΑ&Α»/21η ΜΚΒ)

Η INTRACOM Defense Electronics ανακοίνωσε χθες 17 Φεβρουαρίου πως ανανεώθηκε για δύο ακόμη έτη η σύμβαση της εταιρείας με την Υπηρεσία Συντήρησης και Εφοδιασμού του ΝΑΤΟ (NAMSA) για την υποστήριξη των συστημάτων αεράμυνας μακράς ακτίνας Patriot στην Ευρώπη, στα οποία περιλαμβάνονται εκείνα της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας και των ΗΠΑ.

Η ανακοίνωση επισημαίνει πως INTRACOM Defense Electronics απέκτησε εκτεταμένη τεχνογνωσία και τεχνολογική υποδομή στα συστήματα Patriot, λόγω της συμμετοχής της στην προμήθεια εκείνων της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, για τα οποία η εταιρεία κατασκεύασε και ολοκλήρωσε την πλειονότητα των ηλεκτρονικών επίγειων συστημάτων τους. Παράλληλα, η εταιρία κατάφερε να επεκτείνει τη συνεργασία της με τη NAMSA, αναλαμβάνοντας σημαντικό έργο στους σταθμούς εκτόξευσης των Patriot. Η αρχική σύμβαση υποστήριξης των Patriot στην Ευρώπη, διάρκειας τριών ετών, ανατέθηκε στην INTRACOM Defense Εlectronics μέσω διεθνούς διαγωνισμού και η επιλογή της για την επέκταση της σύμβασης γίνεται περίπου ένα έτος πριν τη λήξη της ανάθεσης. Η ανανέωση της ανάθεσης με τη NAMSA ενδυναμώνει τη συνεργασία της INTRACOM Defense Electronics με τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και διευρύνει τη λίστα των διεθνών πελατών της εταιρίας. Η NAMSA έχει την ευθύνη οργάνωσης κοινών προμηθειών, προμήθειας ανταλλακτικών και επισκευών που είναι αναγκαίες για την υποστήριξη των διαφόρων οπλικών συστημάτων των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090218a.html

Η σύσκεψη της ΓΔΑΕΕ για την ελληνική βιομηχανική συμμετοχή στο πρόγραμμα ΒΜΡ-3, θύμιζε καφενείο σε λιμάνι του 1930!

Μάρτυρες μιας ανεκδιήγητης διαδικασίας, εκτός του ισχύοντος νομικού πλαισίου για τις προμήθειες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, κατέστησαν χθες 22 Ιανουαρίου περί τα 100 στελέχη από 43 εταιρείες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, τα οποία προσκλήθηκαν σε διαβαθμισμένη σύσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο υπό τον Γενικό Διευθυντή Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων κ. Ευάγγελο Βασιλάκο και τους επιτελείς του, με αντικείμενο το πρόγραμμα ΒΜΡ-3. Οι εταιρείες κλήθηκαν να συναινέσουν και να νομιμοποιήσουν με επιστολή την εκτός νόμου διαδικασία, για να «συμμετάσχουν» στο πρόγραμμα! Συγκεκριμένα η ΓΔΑΕΕ παρουσίασε πίνακα της Επιτροπής Διαπραγματεύσεων με 58 κύρια συστήματα/ υποσυγκροτήματα για το ΒΜΡ-3 -όπως ενδεικτικά ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ, ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΙΣΧΥΟΣ, ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΙΚΕΣ ΚΑΤΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΘΩΡΑΚΙΣΗ, ΑΣΥΡΜΑΤΟΙ, ΕΝΔΟΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ- Στα οποία είχαν δηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής ελληνικές εταιρείες.

Σε πολλές κατηγορίες συστημάτων αντιστοιχούσαν περισσότερες της μίας ελληνικές εταιρείες, τις οποίες πατερναλιστικά (!) παρότρυνε ο κ. Γενικός Διευθυντής να συναντηθούν, να διαπραγματευθούν και να συμφωνήσουν μεταξύ τους όρους συνεργασίας και ενιαίας αντιπροσώπευσης για διαπραγμάτευση με τη ρωσική πλευρά. Όταν εκπρόσωποι των ενδιαφερομένων εταιρειών παρατήρησαν πως για να συμβούν αυτά πρέπει να γνωρίζουν το ακριβές αντικείμενο των εργασιών, απάντησε πως «αυτά είναι διαβαθμισμένα» και «αποτελούν αντικείμενο ευαίσθητων και σκληρών διαπραγματεύσεων»! Αυτή ήταν επίσης η στερεότυπη απάντηση σε κάθε ουσιαστική και κρίσιμη ερώτηση, όπως: σε ποιον θα υποβάλλουν προσφορές οι εταιρείες, με ποιον θα διαπραγματευθούν, με ποιον θα υπογράψουν σύμβαση, από πού θα πληρωθούν, πότε θα αρχίσει το πρόγραμμα και πότε θα ολοκληρωθεί, πόση θα είναι η ελληνική Εγχώρια

Προστιθέμενη Αξία (ΕΠΑ). Ακόμη και η χώρα στην οποία θα πραγματοποιηθεί η τελική συναρμολόγηση του οχήματος, αποτελεί απόρρητο!

Στην πραγματικότητα τους καλούσε να συζητήσουν και να συμφωνήσουν οικονομικές συμφωνίες επί αγνώστων κατασκευαστικών δεδομένων και επί αγνώστων όρων! Στην παρατήρηση ορισμένων εκπροσώπων εταιρειών πως τα προτεινόμενα υλικά τους είναι διαβαθμισμένα από το ΝΑΤΟ, επομένως δεν μπορούν να μεταφερθούν για εγκατάσταση στο όχημα στη Ρωσία, και τι θα γίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, η απάντηση ήταν «όλα είναι υπό διαπραγμάτευση»!
Ορισμένοι συμμετέχοντες παρατήρησαν πως ελληνικές εταιρείες ανταποκρίθηκαν με επιτυχία σε κρίσιμα έργα στο άρμα τεχνολογίας αιχμής Leopard 2HEL -όπως η κατασκευή του πύργου και η τελική συναρμολόγηση και δοκιμή- αλλά θεωρούνται ανίκανες να αναλάβουν συγκριτικά στοιχειώδεις εργασίες στο ΒΜΡ-3! Υπογράμμισαν πως στις αντίστοιχες διαδικασίες για το άρμα, οι ανάδοχοι του εξωτερικού εφοδίασαν τις ελληνικές εταιρείες με πλήρη Σύνολα Τεχνικών Δεδομένων (TDP) για να διερευνήσουν τις δυνατότητες συμμετοχής τους και να υποβάλλουν τις προσφορές τους, ενώ στην προκειμένη περίπτωση τα πάντα εξελίσσονται χωρίς κανόνες και αρχές.

Οι απαντήσεις του κ. Βασιλάκου ήταν απαξιωτικές, αλαζονικές και διαρκώς τόνιζαν την... αγέρωχη στάση του έναντι των ξένων εταιρειών και του Τύπου. Κορώνες όπως «οι διαπραγματεύσεις είναι πάρα πολύ δύσκολες», πως ο ίδιος «δεν φοβάται τις επιθέσεις του Τύπου» και θα πράξει το καθήκον του «προς την Πατρίδα και τις Ένοπλες Δυνάμεις», καθώς και οι διαρκείς αγοραίες εκφράσεις του δοκίμασαν τα νεύρα όλων των παρευρισκομένων, οι περισσότεροι των οποίων είναι καταξιωμένα στελέχη εταιρειών με επαγγελματικές και επιστημονικές περγαμηνές. Είναι βέβαιο ότι τα στελέχη της βιομηχανίας αποχώρησαν με την ακλόνητη πεποίθηση πως η ΓΔΑΕΕ στερείται τόσο της ικανότητας όσο και της βούλησης να διεξάγει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις και να διευθύνει το πρόγραμμα, καθώς όπως τόνισε ο κ. Γενικός τα πάντα τίθενται στη «διακριτική» αποδοχή και από τη ρωσική πλευρά! με αποτέλεσμα η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή στην παραγωγή του ΒΜΡ-3 να βρίσκεται σε πλήρη αβεβαιότητα και στο απόλυτο χάος.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090123b.html

Τα συστατικά του συστήματος WISPR στο περίπτερο της INTRACOM Defense Electronics, στην έκθεση Defendory 2008. (Αρχείο «ΕΑ&Α»/Θ. Η. Γραμματικός)

 

Η INTRACOM Defense Electronics, θυγατρική της Intracom Holdings, ανακοίνωσε χθες 19 Ιανουαρίου πως υπέγραψε σύμβαση ύψους €6,7 εκατ. με την GENERAL DYNAMICS UK, για την προμήθεια συστημάτων ενδοεπικοινωνίας WISPR και ασφαλών ασύρματων τοπικών δικτύων WISPR-WLAN. Η σύμβαση υπεγράφη στο πλαίσιο διεθνούς προγράμματος εκσυγχρονισμού στρατιωτικών οχημάτων και του αντίστοιχου τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού τους. Η INTRACOM Defense Electronics επελέγη μεταξύ μεγάλων αντίστοιχων διεθνών αμυντικών οίκων, ενώ το σύστημα WiSPR έχει ήδη καθιερωθεί και είναι σε χρήση από τις ένοπλες δυνάμεις διαφόρων χωρών.

Τα συστήματα WiSPR θα εγκατασταθούν σε διαφόρους τύπους ερπυστριοφόρων και τροχοφόρων οχημάτων, εξασφαλίζοντας την ενδοεπικοινωνία των πληρωμάτων και τον έλεγχο άλλων μέσων επικοινωνίας. Επιπλέον, τα συστήματα WISPR-WLAN θα αποτελέσουν το κύριο μέσο ασύρματης τοπικής επικοινωνίας για τα Συστήματα Διοίκησης Ελέγχου και Πληροφοριών, προσφέροντας την ασφαλή ευρυζωνική μεταφορά φωνής και δεδομένων που απαιτούνται για την αντίληψη της επιχειρησιακής κατάστασης (situational awareness).

Η GENERAL DYNAMICS UK είναι κορυφαία εταιρεία κατασκευής σύνθετων ολοκληρωμένων συστημάτων με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας, παρέχοντας προηγμένα συστήματα C4ISTAR, και ολοκληρωμένα συστήματα ασφάλειας και επιβιωσιμότητας στο υπουργείο 'Aμυνας της Βρετανίας καθώς και σε διεθνείς αγορές. Η GENERAL DYNAMICS UK είναι μέλος του ομίλου GENERAL DYNAMICS, μία από τις κορυφαίες εταιρείες παγκοσμίως στο πεδίο των αμυντικών συστημάτων με περισσότερους από 85.000 εργαζόμενους.

«Με ιδιαίτερη τιμή και ευχαρίστηση εγκαινιάζουμε τη συνεργασία μας με την GENERAL DYNAMICS UK. Τα προϊόντα της INTRACOM Defense Electronics επελέγησαν για την τεχνολογική υπεροχή και τα πλεονεκτήματά τους, μεταξύ κορυφαίων αντιστοίχων ανταγωνιστικών συστημάτων παγκοσμίως, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική μας απόφαση να ενισχύσουμε τη διεθνή παρουσία μας στις επικοινωνίες του αμυντικού τομέα. Αποτελεί δέσμευση μας να παραδώσουμε συστήματα υψηλής τεχνολογίας και ποιότητας στην GENERAL DYNAMICS UK και προσδοκούμε σε μία μακροχρόνια και εποικοδομητική συνεργασία, η οποία θα φέρει περισσότερες επιτυχίες στο μέλλον» δήλωσε ο κ. Γεώργιος Τρουλλινός Διευθύνων Σύμβουλος της INTRACOM Defense Electronics.

Η τεχνογνωσία και εμπειρία της INTRACOM Defense Electronics στο χώρο των αμυντικών επικοινωνιών είναι αποτέλεσμα πολυετούς επένδυσης στην έρευνα και ανάπτυξη συστημάτων για στρατιωτικές ασύρματες επικοινωνίες υψηλών ταχυτήτων. Το WiSPR είναι διεθνώς γνωστό για τις εξαιρετικές επιδόσεις στη δυναμική αποθορυβοποίηση (DNR) που προσφέρει στα πληρώματα που επιχειρούν σε περιβάλλοντα υψηλού θορύβου, συνεισφέροντας σημαντικά στην ασφάλεια και στην αντοχή των χρηστών κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Επιπρόσθετα το WiSPR είναι το μοναδικό σύστημα που διαθέτει ασφαλές ασύρματο τοπικό δίκτυο πλήρως ενσωματωμένο και διαλειτουργικό με τις υπηρεσίες της ενδοεπικοινωνίας, προσφέροντας έτσι μια ολοκληρωμένη επικοινωνιακή λύση για μεταφορά φωνής, δεδομένων και εικόνας για τα οχήματα και το προσωπικό που επιχειρούν σε τοπικό επίπεδο.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090120a.html

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Μεϊμαράκης «κόβει την πίτα των εξοπλισμών», πάντα με αδιαφάνεια και απευθείας αναθέσεις, χωρίς διαγωνισμούς. (ΥΠΕΘΑ)

Μετά την πενταετή άπνοια η οποία επιβλήθηκε επί κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή, «έτος εξοπλισμών» εξήγγειλε για το 2009 ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Μεϊμαράκης στην πρώτη του συνάντηση με τους διαπιστευμένους συντάκτες στο ΥΠΕΘΑ, στις 22 Ιανουαρίου για την κοπή της πίτας. Ιδιαίτερα ευδιάθετος ο κ. Υπουργός έδωσε ένα γενικό περίγραμμα για τον τρόπο με τον οποίο θα κινηθούν τα κυριότερα εξοπλιστικά προγράμματα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μαχητικά αεροσκάφη: Ο κ. Υπουργός αναμένει την ανάθεση σύμβασης εντός του 2009, λαμβάνοντας υπόψη πως απαιτείται η παρέλευση τριετίας μέχρι την έναρξη παραλαβής των αεροσκαφών. Όπως άλλωστε δήλωσε ο κ. Μεϊμαράκης, ο προγραμματισμός της ΠΑ προβλέπει να αποσυρθούν οριστικά τα A-7E Corsair το 2010, με αποτέλεσμα να δημιουργείται αυτόματα η απαίτηση κάλυψης του κενού.

Φρεγάτες: Ο κ. Υπουργός αποκάλυψε πως κατά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ στις 12 Ιανουαρίου, εξουσιοδοτήθηκε το ΥΠΕΘΑ να αρχίσει απευθείας διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία για το πρόγραμμα προμήθειας 6 φρεγατών του ΠΝ. Ο κ. Μεϊμαράκης προσδιόρισε το πρόσχημα της αδιαφανούς απευθείας ανάθεσης, επικαλούμενος την προδιαγραφή του ΠΝ για ικανότητα χερσαίου πλήγματος σε βάθος, την οποία υποτίθεται πως μόνον η γαλλική πλευρά μπορεί να καλύψει.

Ελικόπτερα Έρευνας & Διάσωσης: Απευθείας διαπραγματεύσεις με τη γαλλική πλευρά άρχισαν επίσης για το πρόγραμμα των 15 ελικοπτέρων Έρευνας & Διάσωσης (SAR). Αυτό σημαίνει πως τα υπάρχοντα Super Puma θα συμπληρωθούν από νεότερης κατασκευής ελικόπτερα του τύπου, τα οποία θα αντικαταστήσουν οριστικώς τα πεπαλαιωμένα AB205.

Όπως αφέθηκε να εννοηθεί ο κ. Υπουργός, αποφασιστικής σημασίας παράγων για την προτίμηση γαλλικών εταιρειών, τουλάχιστον σε αυτά τα δύο μείζονα εξοπλιστικά προγράμματα, ήταν η επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζί στην Αθήνα το 2008. Σε συνδυασμό με τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια για την υπογραφή σύμβασης μαχητικών, αλλά και με τα προηγούμενα των αποφάσεων προμήθειας Προηγμένων F-16 Block 52+ το 2005 και BMP-3 το 2007, η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην επιλογή των απευθείας αναθέσεων με προσχήματα και χωρίς διαγωνισμούς, σε βάρος της μεγιστοποίησης των επιχειρησιακών, οικονομικών και βιομηχανικών ωφελημάτων.

Αναφερόμενος στα ελληνοτουρκικά και την ένταση που προκάλεσαν οι τελευταίες τουρκικές προκλήσεις, ο κ. Μεϊμαράκης δήλωσε απαισιόδοξος για το εγγύς μέλλον. Όπως είπε, η Ελλάδα έπραξε ό,τι μπορούσε από την πλευρά της, δίχως να συναντήσει απολύτως καμία ανταπόκριση από την άλλη πλευρά. Κατά συνέπεια, παρόλο που κατεύθυνση της ελληνικής κυβέρνησης παραμένει η βελτίωση των διμερών σχέσεων, η αναξιοπιστία του γείτονα επιβάλλει στη χώρα να συνεχίσει την ενίσχυση της αμύνης της.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090123a.html

Είχε περάσει στα ψιλά και δυσκολεύτηκαμε πολύ να εντοπίσω στο διαδίκτυο το ντοκιμαντέρ του Τέλλογλου για τους διωγμούς των Ελλήνων (και Ποντίων) από τον Στάλιν.

Τα στρατόπεδα εργασίας του Στάλιν και ο αφανισμός των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης

2/1/2007

Μέχρι τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953, 18 εκατομμύρια άνθρωποι πέρασαν από τις φυλακές και τα στρατόπεδα εργασίας των διαβόητων "γκούλαγκ". Οι κρατούμενοι χρησιμοποιήθηκαν σαν πηγή άμισθης εργασίας για να χτίσουν τις σημαντικότερες υποδομές της χώρας όπως το σιδηροδρομικό σύστημα, τα ορυχεία χρυσού και τις βιομηχανίες ξυλείας. Εκατομμύρια άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή στη Σιβηρία, εξαντλημένοι από το κρύο, την πείνα και την εξοντωτική εργασία. Οι περισσότεροι ήταν αθώοι.

Το 1937 ο Στάλιν εξαπολύει τις λεγόμενες "εθνικές επιχειρήσεις", με τις οποίες στρέφεται ενάντια στις μικρές εθνότητες που κατοικούν στη Σοβιετική Ένωση. Η "ελληνική επιχείρηση" ξεκινά στις 17 Δεκεμβρίου του 1937. Στα πλαίσιά της, ο Στάλιν ξεριζώνει από τις εστίες τους 200,000 Πόντιους, εκτελεί 21 χιλιάδες και στέλνει στα στρατόπεδα εργασίας τρεις χιλιάδες ανθρώπους ελληνικής καταγωγής που ζουν στη Σοβιετική Ένωση. Οι καταδικασμένοι είναι όλοι προστάτες οικογενειών. Οι ελληνικές κοινότητες γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα αφανίζονται.

Με αφορμή την επέτειο των 70 χρόνων από την έναρξη της "ελληνικής επιχείρησης", ο Τάσος Τέλλογλου ταξιδεύει στη Σιβηρία, στους τόπους όπου λειτούργησε η «μηχανή εξόντωσης των ανθρώπων» του σοβιετικού καθεστώτος, με οδηγό τον Ιβάν Τζουχά, έναν συγγραφέα ελληνικής καταγωγής. Ο παππούς και οι δύο θείοι του Τζουχά έπεσαν θύματα των σταλινικών διώξεων. 70 χρόνια μετά, ο Τζουχά επιστρέφει στον τόπο όπου κάποτε λειτούργησαν τα στρατόπεδα για να βρει απαντήσεις. Ακόμα, η Κατερίνα Λομβαρδέα ταξιδεύει στις εστίες των Ελλήνων της Ρωσίας και μιλά με τους Έλληνες που επέζησαν και τις οικογένειές τους για τη φρίκη των στρατοπέδων. Τέλος, "Οι Φάκελοι" φέρνουν αντιμέτωπο τον Ιβάν Τζουχά με την κόρη του Νικολάι Γεζώφ, του υπουργού ασφάλειας του Στάλιν, που σφράγισε με την υπογραφή του την καταδίκη του παππού του Τζουχά.

H ντιρεκτίβα 50125 είναι η οδηγία που εκδίδει ο Στάλιν τον Δεκέμβριο του 1937 και την υπογράφει ο υπουργός ασφαλείας του, Νικολάι Γεζώφ. Με αυτήν διατάσσεται η έναρξη της «Ελληνικής Επιχείρησης» και δίνονται λεπτομερείς οδηγίες για τη σύλληψη των Ελλήνων που κατοικούν στη Σοβιετική Ένωση. Αποτέλεσμα της οδηγίας είναι να εκτελεστούν επί τόπου περίπου είκοσι χιλιάδες και να σταλθούν στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας τρεις χιλιάδες Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης. Σχεδόν όλοι όσοι συλλαμβάνονται είναι προστάτες οικογενειών.

Η ντιρεκτίβα αποχαρακτηρίστηκε στις 12 Απριλίου του 2006, χάρη στις προσπάθειες του ερευνητή των σταλινικών διωγμών και Έλληνα στην καταγωγή Ιβάν Τζουχά.

Πηγή : http://macedonia-greece.blogspot.com/2009/03/blog-post_2645.html

http://macedonia-greece.blogspot.com/2009/03/blog-post_21.html

Πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ -δείγμα κι αυτό της εποχής- αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον η παρέμβαση που έκανε πρόσφατα ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος σε συζήτηση εν όψει αλλαγής του υφιστάμενου Κώδικα Ιθαγένειας. Ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι τόσο το δίκαιο του αίματος όσο και το δίκαιο του εδάφους είναι έννοιες ξεπερασμένες και προέκρινε την έννοια του «animus», του ελέγχου δηλαδή του ψυχισμού, της συνείδησης του αλλοδαπού που επιθυμεί την ελληνική ιθαγένεια! Ανέφερε χαρακτηριστικά πως η απόδοση της ιθαγένειας δεν σχετίζεται «ούτε με τη γέννηση ούτε με το έδαφος ούτε ακόμη με το αίμα» και εκτίμησε ότι «πρέπει να ερευνάται αν η απόκτηση αυτής ανταποκρίνεται στον ψυχισμό του αιτούντος, πόσο δηλαδή θέλει και νιώθει την ανάγκη να αποτελέσει μέλος ενός έθνους».

Η αντίληψη αυτή δοκιμάστηκε και πέτυχε στην πράξη στη Γαλλία, μετά τη Γαλλική Επανάσταση, όταν εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η αρχή ότι «Γάλλος πολίτης είναι όποιος αισθάνεται Γάλλος». Από τότε μέχρι σήμερα, η Γαλλία δίνει τη γαλλική ιθαγένεια και μέσα από αυτή τη νομική πράξη προσπαθεί να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα σε όλους τους Γάλλους πολίτες. Αντιμετωπίζει, βέβαια, ένα βαθύ πρόβλημα κοινωνικού ρατσισμού και διαφοροποίησης, που έχει τις ρίζες του στην αποικιοκρατική περίοδο και την ιδεολογία που τη συνόδευε. Με την έννοια αυτή, οι πολιτικές ενσωμάτωσής της έχουν αρκετά διακεκριμένα όρια και η κοινωνική κατηγοριοποίηση δεν γίνεται με γνώμονα την ιθαγένεια αλλά την εθνική καταγωγή.

Αντίθετα, η Γερμανία έχει επιλέξει να διατηρεί την ιδιότητα του ξένου και του μετανάστη ανεξάρτητα από τα χρόνια παραμονής στη χώρα, προωθώντας όμως ταυτόχρονα άλλες ουσιαστικές δομές που επιτρέπουν στους μετανάστες να συμμετέχουν στους γερμανικούς θεσμούς και μάλιστα κάποιες φορές έχοντας και ρόλους ευθύνης. Και οι δύο μεταναστευτικές πολιτικές έχουν έναν κοινό τόπο. Αυτόν που αφορά τα παιδιά δεύτερης γενιάς και την ενσωμάτωσή τους στις εθνικές κοινωνίες. Η Ελλάδα, πάλι, αποτελούσε μια αρκετά ομοιογενή κοινωνία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80 με σταθερά δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η εικόνα άρχισε να μεταλλάσσεται από το 1990 και μετά, όταν η ελληνική κοινωνία κλήθηκε να εντάξει στους κόλπους της μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα κυρίως από τις χώρες των Βαλκανίων, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία κ.λπ. και τους παλιννοστούντες.

Μέχρι σήμερα, η ελληνική μεταναστευτική πολιτική -αποσπασματική και πρόχειρη- έδειχνε να προσομοιάζει περισσότερο με το γερμανικό μοντέλο, χωρίς να διαθέτει τις δομές κοινωνικής ενσωμάτωσης που προσφέρει η Γερμανία στους μετανάστες που συρρέουν στη χώρα. Είναι κοινό μυστικό για παράδειγμα ότι υπάρχουν ουκ ολίγα παιδιά μεταναστών, που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και παραμένουν χωρίς ελληνική υπηκοότητα, με προσωρινά χαρτιά, δηλαδή κυριολεκτικά στον αέρα, χωρίς ουσιαστικά περιθώρια επιλογών για τη ζωή τους. «Κατά τον αναθεωρημένο Κώδικα Ιθαγένειας, την ελληνική ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννησή του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας.

Με τις διατάξεις του Π.Δ. 131/2006 που αναφέρονται στο δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης καλύπτεται η νόμιμη διαμονή των ανήλικων τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών. Σε περίπτωση γέννησης τέκνου στην Ελλάδα, οι γονείς του μπορούν να καταθέσουν αίτηση στον Δήμο, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια διαμονής. Με τη συμπλήρωση του 18ου έτους χορηγείται αυτοτελής άδεια διαμονής μέχρι τη συμπλήρωση του 21ου έτους και στη συνέχεια η άδεια μπορεί να ανανεωθεί για σπουδές ή εργασία».

Τι συμβαίνει όμως με τα παιδιά, οι γονείς των οποίων έρχονται από μια άλλη χώρα και όπως είναι φυσικό διαθέτουν ήδη μία ιθαγένεια ή φτάνουν στην Ελλάδα από μια εμπόλεμη ζώνη, χωρίς να έχουν δυνατότητα να πάρουν χαρτιά από τη χώρα τους;

Τα ερωτήματα πολλά και τα διλήμματα κρίσιμα. Ο κ. Παυλόπουλος έβαλε μία νέα οπτική στο τραπέζι. Θα ήταν χρήσιμο να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και ανταλλαγή απόψεων.

Πηγή: http://www.thermopilai.org/content/upourgeio-esoterikon-etoimazei-ten-allage-tou-uphistamenou-kodika-ithageneias

Τα οριστικά κριτήρια της ΠΑ για το Νέο Μαχητικό Αεροσκάφος, απαιτούν έναρξη παραδόσεων το 2011 για να αντικατασταθούν τα αποσυρόμενα Α-7Ε. (Αρχείο «ΕΑ&Α»/Σ. Δ. Βλάσσης)

 

Τα κριτήρια αξιολόγησης και επιλογής Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους για την Πολεμική Αεροπορία, όπως οριστικοποιήθηκαν από το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο (ΑΑΣ), παρουσιάζονται στο τεύχος Φεβρουαρίου 2009 του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια» που κυκλοφορεί αύριο 30 Ιανουαρίου.

Ενώ αρχικά προβλεπόταν η ολοκλήρωση των παραδόσεων το 2015, απαιτείται πλέον η έναρξη μέχρι το 2011, επειδή τότε θα αποσύρονται περί τα 48 εναπομείναντα Α-7Ε. Παράλληλα αφαιρέθηκαν οι απαιτήσεις μείωσης της πολυτυπίας του στόλου μαχητικών της ΠΑ, καθώς και ύπαρξης διθέσιας έκδοσης του ΝΜΑ. Η απαίτηση ικανότητας ελιγμών δεν περιορίζεται πλέον σε εκείνη των μαχητικών τρίτης γενιάς, αλλά αναλύεται σε συγκεκριμένες επιδόσεις Στιγμιαίου και Διατηρούμενου Ρυθμού Στροφής (ITR, STR) ανά διαφορετικά ύψη, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο.

Ο συντελεστής βαρύτητας του δεύτερου κινητήρα μειώθηκε ελαφρά, ενώ περικόπηκε θεαματικά εκείνος του ραντάρ Ενεργής Διάταξης Ηλεκτρονικής Σάρωσης (AESA) και ενισχύθηκε εκείνος της ικανότητας υπερηχητικής πτήσης χωρίς μετάκαυση (supercruise).

Οι συντελεστές αυτοί και πρόσθετες λεπτομέρειες των οριστικών απαιτήσεων και κριτηρίων της ΠΑ περιέχονται στο άρθρο του τεύχους Φεβρουαρίου της «ΕΑ&Α»

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090129b.html

Στο κενό έπεσε η επιχείρηση που έγινε χτες στο Πάντειο πανεπιστήμιο να ανακινηθεί «μειονοτικό ζήτημα» Τσάμηδων από Πανεπιστημιακούς που κινούνται γύρω από την γραμμή Τζωρτζ Σόρος-ΗΠΑ στα βαλκανικά ζητήματα.

Πρώτον, το πολυπληθές κοινό αποδοκίμασε έντονα τις τοποθετήσεις ορισμένων ομιλητών που έδειχναν «ανθελληνικές» ή απείχαν εμφανώς της νηφάλιας ερευνητικής προσέγγισης της ιστορικής αυτής περιόδου.

Δεύτερον, δύο τουλάχιστον από τους ομιλητές διεχώρισαν καθαρά την θέση τους από την φιλο-τσάμικη προπαγάνδα και την νεοταξική στρατηγική δημιουργίας μειονοτήτων στο εσωτερικό της χώρας μας μιλώντας τεκμηριωμένα για τις παληές και σημερινές πτυχές του προβλήματος.

Η ιστορικός Ελευθερία Μαντά, επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ), μιλώντας για τον «κύκλο του αίματος στην Ήπειρο της Κατοχής», εξήγησε πως οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας δεν παρέλειπαν καμμιά ευκαιρία διεθνούς περιπλοκής για να βλάψουν τον ελληνικό λαό και την πατρίδα που τους φιλοξενούσε. Τον Ιούλιο του 1942, οι Τσάμηδες συγκρότησαν την K.S.I.L.I.A. (Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοίκησης) με 14 γερμανοντυμένα τάγματα και με στόχο την εξολόθρευση των ελληνικών πληθυσμών. Γι' αυτό τον λόγο, μετά τον πόλεμο τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματά τους και την συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής, τους αφαιρέθηκε η ιθαγένεια και απαλλοτριώθηκαν οι περιουσίες τους.

Ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου, αναφερόμενος στην υποτιθέμενη επικαιρότητα του ζητήματος σήμερα, διευκρίνισε ότι, στην πραγματικότητα, με το «χαρτί» της Τσαμουριάς απασχολείται μόνο μια μικρή ομάδα απογόνων των εξορισθέντων δωσίλογων, που αποβλέπει σε άμεσα οικονομικά οφέλη με την καταβολή κάποιων αποζημιώσεων από την ελληνική κυβέρνηση. Όπως είπε χαρακτηριστικά, αν αύριο το πρωΐ η Ελλάδα τους έδινε από μια επιταγή με ένα σεβαστό ποσόν, θα έπαυαν να φωνασκούν. Επικαλέσθηκε, επίσης, παλαιότερη συζήτησή του με τον πρώην Αλβανό πρόεδρο Αλία, ο οποίος του είχε εκμυστηρευθεί πως ο Χότζα και οι κομμουνιστές Αλβανοί αντιμετώπισαν τους Τσάμηδες ως δωσίλογους, καταδικασμένους από την ελληνική δικαιοσύνη και την συμμαχική κοινή γνώμη.

Το ίδιο το καθεστώς της μεταπολεμικής Αλβανίας έθεσε στο περιθώριο το ζήτημα των Τσάμηδων, εκτόπισε ένα μέρος τους προς τα βόρεια της χώρας και εκτέλεσε κάποιους επώνυμους από αυτούς. Το ζήτημα ανακινήθηκε ξανά μετά την δεκαετία του '90 όταν ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και διεθνείς παράγοντες, όπως ο Ουγγροεβραίος μεγιστάνας Σόρος, άρχισαν να ανακατεύονται στα εσωτερικά των Βαλκανίων.
Ανάμεσα στο κοινό υπήρχαν πολλοί ηλικιωμένοι Ηπειρώτες και Βορειοηπειρώτες, που είχαν ζήσει τα γεγονότα και μίλησαν με λεπτομέρειες για τα εγκλήματα των Τσάμηδων.

Ο κόσμος που είχε γεμίσει το αμφιθέατρο, ανάμεσά τους πολλοί φοιτητές, διαμαρτυρήθηκε έντονα για την επιλογή της ημερομηνίας της εκδήλωσης που συνέπεσε με την επέτειο της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων.

Φωνές, όπως «είστε υποκινούμενοι», «γιατί θυμηθήκατε τους Τσάμηδες τρεις ημέρες μετά το Κόσσοβο;», ή «γιατί δεν ασχολείστε με όσα τραβάνε οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου», ακούστηκαν επανειλημμένα στην αίθουσα. Πολλές επιθέσεις στράφηκαν κατά του προσώπου του ιστορικού Στέφανου Παπαγεωργίου, που διηύθυνε την συζήτηση, η οποία εντέλει εξελίχθηκε ομαλά, παρά την ένταση.
Αλγεινή εντύπωση έκανε η ανεπιτυχής τελική προσπάθεια του λέκτορα του Παντείου, Δημήτρη Χριστόπουλου, να αφορίσει ψυχαναλυτικά τα πατριωτικά αισθήματα των παρευρισκομένων, επαναφέροντας την ψυχιατρική της καταστολής των γκούλαγκ και των ιδεολογικών διώξεων στην σημερινή πολιτική ατζέντα.

Η γενική αίσθηση που έμεινε, πάντως, σε όσους παρακολούθησαν την χθεσινή εκδήλωση ήταν ότι ο λόγος τέτοιων πρωτοβουλιών δείχνει ύποπτος, την στιγμή που ο νεοταξικός ιμπεριαλισμός αιματοκυλίζει τα Βαλκάνια, κατασκευάζοντας «μειονοτικά» προτεκτοράτα που εξυπηρετούν κυρίως τις στρατηγικές επιδιώξεις του.

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης

Πηγή : http://istoria.pblogs.gr/2008/02/196895.html
http://www.greekalert.com/2008/02/blog-post_22.html#c590494144603428481

Η φρεγάτα ΛΗΜΝΟΣ (F451) κατά την τελετή παράδοσης. (ΕΝΑΕ)

Πραγματοποιήθηκε χθες 28 Ιανουαρίου στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (ΕΝΑΕ) του Σκαραμαγκά η τελετή παράδοσης της φρεγάτας ΛΗΜΝΟΣ (F451) τύπου Standard ("S") στο Πολεμικό Ναυτικό, μετά την υποβολή της στο πρόγραμμα Εκσυγχρονισμού Μέσης Ζωής (ΕΜΖ). Πρόκειται για την τέταρτη από τις 6 φρεγάτες "S" του προγράμματος ΕΜΖ, ενώ οι τελευταίες ΕΛΛΗ (F450) και ΑΙΓΑΙΟΝ (F460) βρίσκονται στα ΕΝΑΕ και αναμένεται να παραδοθούν τον Φεβρουάριο και τον Οκτώβριο του 2009 αντίστοιχα. Η φρεγάτα παραδόθηκε στον Αρχηγό Στόλου Υποναύαρχο Ιωάννη Καραΐσκο (ΠΝ) από τον κ. Ιωάννη Μανωλέμη, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Διευθυντή Πωλήσεων Πολεμικών Πλοίων και Διευθυντή Διαχείρισης Ναυτικών Προγραμμάτων της ΕΝΑΕ. Στην τελετή παρευρέθησαν επίσης βουλευτές.

Η σχετική Σύμβαση 010B/03 μεταξύ της τότε Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Επενδύσεων (ΓΔΑΕ) και των ENAE υπεγράφη στις 12 Φεβρουαρίου 2003 και ήταν ύψους 381.575.580 Eυρώ, από τα οποία 257.768.200 καλύπτουν υλικά και υπηρεσίες του κύριου υποκατασκευαστή, της Thales Naval Nederland (TNNL). Τα υπόλοιπα 123.810.380 Ευρώ καλύπτουν εργασίες και υπηρεσίες των ENAE, ενώ οι ελληνικές εταιρείες Signaal Hellas και SSMART ανέλαβαν υποκατασκευαστικό έργο αξίας 43,6 εκατ. Eυρώ. Η υλοποίηση του προγράμματος άρχισε τον Ιούλιο του 2004, ενώ η πρώτη φρεγάτα ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ (F462) παραδόθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2006. Ακολούθησαν στις 14 Φεβρουαρίου και 25 Οκτωβρίου 2007 αντίστοιχα η δεύτερη φρεγάτα ΑΔΡΙΑΣ (F459) και η τρίτη ΝΑΒΑΡΙΝΟΝ (F461).

Το πρόγραμμα ΕΜΖ διατηρεί γενικά αμετάβλητα τα οπλικά συστήματα των πλοίων, με εξαίρεση την προσθήκη εξοπλισμού Αυτόματης Εξαπόλυσης Αναλωσίμων (ALEX) της Sippican και δύο μονάδων Mk137 των 6 φυσιγγίων 130mm στις 4 φρεγάτες του Batch 1, καθώς οι ΕΛΛΗ και ΛΗΜΝΟΣ διαθέτουν ήδη ανάλογο εξοπλισμό. Ωστόσο αναβαθμίζεται αποφασιστικά η ικανότητα αξιοποίησης του οπλισμού, με την εγκατάσταση Συστήματος Διαχείρισης Μάχης (CMS) τύπου TACTICOS. Το τελευταίο αυτοματοποιεί τις λειτουργίες Αξιολόγησης Απειλών, Ανάθεσης Όπλων και Κατανομής Αισθητήρων (TEWASA) σε επίπεδο πλοίου και δύναμης επιχειρήσεων. Παρέχει επίσης μεγαλύτερη ανοχή σε βλάβες και αντοχή σε πλήγματα μάχης, επειδή στηρίζεται σε πανομοιότυπες Κονσόλες Χειριστή Πολλαπλής λειτουργίας (MOC) Mk3, στην κατανομή της ισχύος επεξεργασίας μεταξύ πολλαπλών υπολογιστών και σε διπλά δίκτυα σημάτων απεικόνισης (video) και δεδομένων, αποφεύγοντας μοναδικά σημεία των οποίων η αχρήστευση θα συνεπαγόταν καθολική κατάρρευση του συστήματος (single points-of-failure). Ενδεικτικά, σε περίπτωση αχρήστευσης ή υποβάθμισης απόδοσης ενός κόμβου υπολογιστή εκτελείται αυτόματη ανακατανομή των διαδικασιών λογισμικού. Το πρόγραμμα ΕΜΖ περιλαμβάνει την εγκατάσταση και ολοκλήρωση στο CMS τερματικού ζεύξης δεδομένων Link 11 τύπου MDM 2002 της Rockwell Collins.

Το σόναρ SQS-505 παραμένει αμετάβλητο, αλλά στον υπόλοιπο εξοπλισμό επιτήρησης και ελέγχου βολής οι παρεμβάσεις είναι εκτεταμένες. Ευδιάκριτες είναι η προσθήκη ενός ηλεκτροπτικού συστήματος ελέγχου βολής και επιτήρησης MIRADOR, καθώς και η αντικατάσταση του αντίστοιχου εξοπλισμού από ραντάρ έρευνας επιφανείας Χαμηλής Πιθανότητας Υποκλοπής (LPI) SCOUT Mk2 και από σύστημα Μέτρων Ηλεκτρονικής Υποστήριξης (ESM) CS-3701 της EDO, κάλυψης συχνοτήτων 0,5-2GHz χωρίς Εύρεση Διεύθυνσης (DF) και 2-18GHz με DF, ακρίβειας 2° RMS. Εκσυγχρονισμό και βελτιώσεις υφίστανται το κύριο ραντάρ επιτήρησης αέρος δύο διαστάσεων LW08 και τα ραντάρ ελέγχου βολής WM25 και STIR 180. Ειδικότερα στα πλοία του Batch 1, ο κοινός πομπός Ενισχυτή Διασταυρούμενου Πεδίου (CFA) του WM25 αντικαθίσταται από διαφορετικούς πομπούς έρευνας και ιχνηλάτησης. Το Ολοκληρωμένο Σύστημα Επικοινωνιών 3 (ICS3) αντικαθίσταται από νέο σχήμα της EADS Hagenuk, με διατήρηση ορισμένων συσκευών αλλά κυρίως με την εγκατάσταση σύγχρονου εξοπλισμού, περιλαμβανόμενων τριών πομποδεκτών UHF συμβατών με το πρότυπο αναπήδησης συχνότητας Have Quick II για επικοινωνία με αεροσκάφη, ενός V/UHF με χαρακτηριστικά Ηλεκτρονικών Αντι-Αντι-Μέτρων (ECCM) SATURN, καθώς και συστήματος ελέγχου και διαχείρισης επικοινωνιών.

Περιλαμβάνεται επίσης ο εξοπλισμός τριών φρεγατών με σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών INMARSAT FLEET 77.

Το σύστημα ναυτιλίας των φρεγατών ολοκληρώνεται με το TACTICOS για διανομή δεδομένων αναφοράς πλοίου και μετεωρολογίας. Δύο Συστήματα Αδρανειακής Ναυτιλίας (INS) σταθερής στήριξης Mk39 Mod3A με Γυροσκόπια Δακτυλίου Λέιζερ (RLG) αντικαθιστούν τις γυροσκοπικές πυξίδες Mk29 και Mk23, ενώ εγκαθίσταται επίσης δέκτης Παγκόσμιου Συστήματος Τοποθέτησης (GPS). Τα πλοία αποκτούν Ολοκληρωμένο Σύστημα Ελέγχου Φορέα (IPMS) στηριζόμενο στην τεχνολογία Ricom 3500 της ολλανδικής Imtech. Αντικαθίστανται τέλος τα συστήματα και υποσυστήματα λειτουργίας ατμού από ηλεκτρικό εξοπλισμό, οι βραστήρες παραγωγής πόσιμου ύδατος από μονάδες αντίστροφης όσμωσης, οι μεταλλάκτες 400Hz από δύο μονάδες 80kVA της EuroAtlas και οι αεροσυμπιεστές υψηλής και χαμηλής πίεσης, το σύστημα επεξεργασίας αποβλήτων, ο διαχωριστής υδάτων σεντίνας και οι αντλίες πυρόσβεσης.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090129a.html

Πολεμική αναμέτρηση μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αφορμή το Κρητικό Ζήτημα. Η πρώτη τουφεκιά έπεσε στις 6 Απριλίου 1897 και οι πολεμικές συγκρούσεις τερματίστηκαν στις 8 Μαΐου του ίδιου χρόνου με ήττα της Ελλάδας.

Στις αρχές του 1896 την Ελλάδα κυβερνούσε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, πολιτικός με δημαγωγικές τάσεις. Εκτός από τα μεγάλα και δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, είχε να αντιμετωπίσει και την κατάσταση στην Κρήτη, που βρισκόταν τότε υπό οθωμανικό ζυγό. Η διακυβέρνηση της μεγαλονήσου από τον ελληνικής καταγωγής Καραθεοδωρή Πασά είχε στεφθεί από αποτυχία. Τα φιλελεύθερο και φιλοδίκαιο πνεύμα του εξόργισε τους Τουρκοκρητικούς, οι οποίοι αποφάσισαν να καταστήσουν αδύνατη την περαιτέρω παραμονή του στο νησί. Ταραχές εξερράγησαν και δολοφονίες χριστιανών προκρίτων σημειώθηκαν, όχι κάτι ασυνήθιστο στη μακραίωνα διαβίωση μουσουλμάνων και χριστιανών στην Κρήτη.

Τον Καραθεοδωρή Πασά διαδέχθηκε ο τουρκαλβανός Τουρχάν Πασάς, ο οποίος ούτε και αυτός έγινε αποδεκτός από τους ομοδόξους του. Με προτροπή των μεγάλων δυνάμεων, τη διοίκηση της Κρήτης ανέλαβε ο χριστιανός Γεώργιος Βέροβιτς, πρώην διοικητής της Σάμου. Η κατάσταση, όμως, παρέμεινε έκρυθμη και το αίμα έρεε άφθονο. Οι χριστιανοί Έλληνες, που αποτελούσαν το 80% των κατοίκων της Κρήτης, είχαν ξεσηκωθεί και ζητούσαν αυτονομία για το νησί τους.

Η Αγγλία, η Γαλλία, η Ρωσία, η Αυστρία και η Ιταλία έστειλαν από ένα πλοίο στην Κρήτη για την προστασία των υπηκόων τους. Το ίδιο ήθελε να πράξει και η Ελλάδα, αλλά εμποδίστηκε από τις πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων στην Αθήνα. Πάντως, βοήθεια έφθανε από την Ελλάδα στην Κρήτη, χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία και συγκεκριμένα την «Εθνική Εταιρεία», μια μεγαλοϊδεατική οργάνωση, με βαθιές ρίζες στην ελίτ της αθηναϊκής κοινωνίας και της ελληνικής διασποράς.

Η ενέργεια αυτή προκάλεσε την αντίδραση του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ, ενώ από την πλευρά τους οι Μεγάλες Δυνάμεις προσπαθούσαν να τον πείσουν να δώσει μεγαλύτερα προνόμια στην Κρήτη. Ο Σουλτάνος δέχθηκε ο διοικητής της Κρήτης να είναι πάντοτε χριστιανός και να διορίζεται με τη σύμφωνη γνώμη των μεγάλων Δυνάμεων, αλλά την ίδια ώρα ενθάρρυνε τους Τουρκοκρητικούς να γίνονται καθημερινά προκλητικότεροι.

Στις 24 Ιανουαρίου 1897 οι μουσουλμάνοι προέβησαν σε σφαγές χριστιανών στα Χανιά. Ο Δηληγιάννης, ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση και υπό την πίεση των λαϊκών αντιδράσεων, αναγκάσθηκε να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην Κρήτη, γνωρίζοντας ότι αυτό θα αποτελούσε αιτία πολέμου για την Υψηλή Πύλη. Στολίσκος πολεμικών πλοίων κατευθύνθηκε στο νησί υπό τον βασιλόπαιδα Γεώργιο, ενώ ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος με χίλιους άνδρες αποβιβάσθηκε στον όρμο του Κολυμπαρίου (δυτικά των Χανίων), με εντολή να καταλάβει την Κρήτη εν ονόματι του Βασιλιά Γεωργίου Α'.

Στις 7 Φεβρουαρίου είχε την πρώτη του επιτυχία, όταν κατανίκησε τετραπλάσια δύναμη τουρκοκρητών και οθωμανικών δυνάμεων. Στρατιωτικά αγήματα είχαν αποβιβάσει στο νησί και οι Μεγάλες Δυνάμεις, που απαγόρευσαν κάθε περαιτέρω επιθετική ενέργεια στον Βάσσο και τους άνδρες του. Με την παρουσία ελληνικών δυνάμεων στην Κρήτη, ο Σουλτάνος δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Ελλάδας. Το έπραξε στις 5 Απριλίου 1897.

Την εποχή εκείνη, η ελληνοτουρκική μεθόριος διέτρεχε τη γραμμή από την Άρτα έως τις νοτιοανατολικές προσβάσεις του Ολύμπου. Οι Οθωμανοί συγκέντρωσαν στρατιωτική δύναμη, αποτελούμενη από 121.500 άνδρες και 1300 ιππείς, με αρχηγό τον Ετέμ Πασά και γερμανούς συμβούλους. Οι ελληνικές δυνάμεις παρέταξαν 54.000 άνδρες και 500 ιππείς, με επικεφαλής τον διάδοχο Κωνσταντίνο.

Η πρώτη εβδομάδα των πολεμικών επιχειρήσεων (6 Απριλίου - 11 Απριλίου ) αναλώθηκε σε μάχη χαρακωμάτων κατά μήκος των Θεσσαλικών συνόρων. Στις 11 Απριλίου, ο Ετέμ Πασάς και οι άνδρες του εισήλθαν στο ελληνικό έδαφος από τα στενά της Μελούνας και διέσπασαν γρήγορα τις ελληνικές δυνάμεις στον Τύρναβο (12 Απριλίου ). Οι έλληνες στρατιώτες υποχώρησαν άτακτα και συμπτύχθηκαν στα Φάρσαλα, όπου αντέταξαν νέα γραμμή άμυνας. Η Λάρισα αφέθηκε στην τύχη της και καταλήφθηκε από τους Τούρκους στις 13 Απριλίου , αφού προηγουμένως είχε εκκενωθεί από τους κατοίκους της. Την ίδια μέρα, τουρκική δύναμη κατευθύνθηκε στο Βελεστίνο, όπου αντιμετωπίστηκε από τον Συνταγματάρχη Σμολένσκη και την ταξιαρχία του.

Με πεσμένο το ηθικό, οι Έλληνες υπέστησαν και νέα ήττα στα Φάρσαλα, στις 24 Απριλίου , υποχωρώντας αυτή τη φορά με τάξη. Ο Σμολένσκης διατάχθηκε να εγκαταλείψει το Βελεστίνο και να μεταβεί με τις δυνάμεις του στον Δομοκό, όπου ο Έλληνες προετοίμαζαν νέα γραμμή άμυνας. Μάταια, όμως, αφού ο υπέρτερος τουρκικός στρατός πέτυχε μια ακόμη νίκη στις 5 Μαΐου, έχοντας πλέον ανοιχτό το δρόμο για την Αθήνα. Σε μια ύστατη προσπάθεια, ο Σμολένσκης, που αποδείχθηκε ο πιο αξιόπιστος στρατιωτικός, διατάχθηκε από τον Κωνσταντίνο να κρατήσει το πέρασμα στις Θερμοπύλες. Δεν χρειάστηκε, γιατί επενέβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Ο τσάρος Νικόλαος Β', συγγενής εκ μητρός του έλληνα βασιλιά Γεωργίου Α', έπεισε τον Σουλτάνο να διατάξει κατάπαυση του πυρός. Το σχετικό πρωτόκολλο υπογράφτηκε στο χωριό Ταράτσα της Λαμίας στις 8 Μαΐου 1897, με τους Οθωμανούς να έχουν ανακαταλάβει όλη τη Θεσσαλία. Στο μέτωπο της Ηπείρου η ανακωχή έγινε μία μέρα νωρίτερα (7 Μαΐου 1897). Τα πράγματα εκεί είχαν εξελιχθεί καλύτερα για τον Ελληνικό Στρατό. Οι δυνάμεις του συνταγματάρχη Μάνου όχι μόνο κράτησαν στη γραμμή Άρτας - Πέτα, αλλά προήλασαν και μέσα στο τουρκικό έδαφος. Οι απώλειες για την ελληνική πλευρά ήταν 672 νεκροί, 2.383 τραυματίες και 252 αιχμάλωτοι και για την τουρκική 1111 νεκροί, 3.238 τραυματίες και 15 αιχμάλωτοι.

Οι βασικότερες αιτίες για την εθνική ντροπή του 1897 ήταν η έλλειψη διορατικότητας από την πολιτική τάξη και το απαράσκευο του ελληνικού στρατού. Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη, για να αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, είχε περικόψει τις στρατιωτικές δαπάνες, ενώ ο κομματισμός βασίλευε στο στρατό, με την προαγωγή στις ανώτερες θέσεις ανίκανων αξιωματικών.

Ο στρατηγός και μετέπειτα δικτάτωρ Θεόδωρος Πάγκαλος χαρακτηρίζει στα Απομνημονεύματά του «ένοπλο συρφετό» το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα και αναφέρει σχετικά: «Η κατάστασις του στρατού μας ήτο οικτρά… Τα στελέχη του πεζικού, εκτός ολίγων, ήσαν τελείως αμαθή και ανίκανα. Η μεγίστη πλειοψηφία των ανωτέρων αξιωματικών απετελείτο από αγαθούς τύπους, των οποίων η στρατιωτική μόρφωσις περιωρίζετο εις την τακτικήν της καταδιώξεως, ληστών, φυγοδίκων και ζωοκλεπτών… Αυτός ήτο στρατός, διά του οποίου η ανεκδιήγητος εκείνη κυβέρνησις ενόμιζεν ότι θα νικήση την Τουρκική Αυτοκρατορία…».

Το οριστικό τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου γράφτηκε στις 22 Νοεμβρίου 1897 στην Κωνσταντινούπολη, με καταρρακωμένο το γόητρο της χώρας και την υπερηφάνεια των Ελλήνων. Ο Θεόδωρος Δηληγιάννης είχε παραιτηθεί υπό το βάρος της ήττας και τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης υπέγραψε ο Αλέξανδρος Ζαΐμης. Με τη συμφωνία, που επεξεργάστηκαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι εδαφικές απώλειες για την Ελλάδα ήταν μικρές, αφού επανέκτησε τη Θεσσαλία, την οποία είχε χάσει στο πεδίο της μάχης.

Όμως, η Ελλάδα των τόσων οικονομικών προβλημάτων και του τρικούπειου «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!» υποχρεώθηκε να καταβάλει μια υπέρογκη αποζημίωση στην Τουρκία (4.000.000 τουρκικές λίρες), ως πολεμική επανόρθωση. Αναγκάσθηκε να λάβει ένα ακόμη δάνειο και προκειμένου να ξεπληρώσει το δυσβάστακτο χρέος της τέθηκε υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Αυτό είχε ως συνέπεια να εκχωρήσει πηγές των δημοσίων εσόδων στους πιστωτές της και να δημιουργηθούν έτσι τα περίφημα μονοπώλια στο τσιγαρόχαρτο, το αλάτι, το πετρέλαιο, τον καπνό, τα σπίρτα και τα τραπουλόχαρτα, που θα διατηρηθούν μέχρι την είσοδο της χώρας μας στην ΕΟΚ το 1981.

Το θετικό για τις εθνικές διεκδικήσεις ήταν η αποχώρηση των Οθωμανών από την Κρήτη, η οποία απέκτησε την αυτονομία της (1898), πρώτο στάδιο για την ενσωμάτωσή της στην Ελλάδα (1913). Η εθνική οργή θα απαλυνθεί με τον καιρό, η φτωχή Ελλάδα γρήγορα θα σηκώσει κεφάλι και 15 χρόνια αργότερα θα γραφτεί το έπος των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-1913.

Διέλευση σχηματισμού με αεροσκάφος EMB-145H Erieye συνοδευόμενο από ζεύγος F-16C της 330 Μοίρας και Mirage 2000 της 332 ΜΠΚ, στην διάρκεια της επίσημης τελετής εντάξεως των αεροσκαφών στην ΠΑ. (Αρχείο "ΕΑ&Α"/Σάββας Δ. Βλάσσης)

 

Παρουσία του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Δημητρίου Γράψα, του Α/ΓΕΑ Αντιπτεράρχου (Ι) Ιωάννη Γιάγκου, του Α/ΓΕΣ Αντιστρατήγου Δημητρίου Βούλγαρη, του πρέσβη της Σουηδίας στην Ελλάδα, του Υπαρχηγού της Σουηδικής Αεροπορίας και άλλων επισήμων, πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου η επίσημη τελετή εντάξεως των 4 αεροσκαφών EMB-145H Erieye του Αερομεταφερομένου Συστήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως & Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) της Πολεμικής Αεροπορίας.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην 112 Πτέρυγα Μάχης όπου εδρεύει η 380 Μοίρας ΑΣΕΠΕ "Ουρανός", με την οποία επιχειρούν τα αεροσκάφη.

Στον χαιρετισμό που απηύθυνε ο Α/ΓΕΣ Αντιπτέραρχος (Ι) Ιωάννης Γιάγκος, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την ένταξη ενός κορυφαίου πολλαπλασιαστή ισχύος, όπως το ΑΣΕΠΕ, στις Ένοπλες Δυνάμεις. Τόνισε την πρόκληση που σήμαινε και εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει για την ΠΑ η ένταξη σε υπηρεσία ενός τέτοιου πολύπλοκου συστήματος, ζητώντας από το προσωπικό της Μοίρας να συνεχίσει τις προσπάθειές του με τον ίδιο επαγγελματισμό και ζήλο.

Στην Ημερήσια Διαταγή του, ο διοικητής της 380 Μ ΑΣΕΠΕ Αντισμήναρχος (Ι) Νικηφόρος Πιτταράς αναφέρθηκε στην σημασία της εντάξεως του συστήματος όσο και στις δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν στην πορεία. Στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν από την άφιξη των πρώτων αεροσκαφών, η Μοίρα εκτέλεσε 300 εξόδους στις οποίες συμπληρώθηκαν 1.400 ώρες πτήσεων, προκειμένου να διεξαχθεί ενδελεχής έλεγχος των συστημάτων. Στην διαδικασία ολοκληρώσεως του προγράμματος, υπό την υψηλή επίβλεψη του ΓΕΑ, υπήρξε άριστη συνεργασία με το ΑΤΑ, το οποίο διέθεσε περισσότερες από 120 εξόδους μαχητικών αεροσκαφών, όσο και με το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο επίσης διέθεσε πολεμικά πλοία για την δοκιμή των συστημάτων του ΑΣΕΠΕ. Μόλις μία ημέρα πριν, στις 11 Σεπτεμβρίου, αεροσκάφος της Μοίρας είχε συνεργασία με μαχητικά F-16 Block 30 της 346 Μοίρας "Ιάσων".

Η 380 Μοίρα ΑΣΕΠΕ "Ουρανός" συγκροτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2001. Τα αεροσκάφη έφθασαν στην Ελλάδα την περίοδο Οκτώβριος 2004 - Μάιος 2005 και τον Οκτώβριο του 2008 ολοκληρώθηκαν οι τελικοί επιχειρησιακοί έλεγχοι και η παραλαβή των αεροσκαφών από την ΠΑ.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090212a.html

Ο Αρχηγός ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Ιωάννης Γιάγκος στην ομιλία του κατά την τελετή. (Lockheed Martin)

Πραγματοποιήθηκε χθες 19 Μαρτίου στις εγκαταστάσεις της Lockheed Martin στο Φορτ Ουόρθ του Τέξας, η επίσημη τελετή έναρξης παραδόσεων των 30 νέων μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 52+ Advanced της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, στο πλαίσιο του προγράμματος Στρατιωτικής Πώλησης Εξωτερικού (FMS) Peace Xenia IV. Στην ομιλία του ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος (Ι) Ιωάννης Γιάγκος, εξέφρασε ικανοποίηση για την εμπρόθεσμη παράδοση των μαχητικών και δήλωσε πως τα μαχητικά θα ενισχύσουν σημαντικά την αμυντική και αποτρεπτική δύναμη της ΠΑ.

Στους παριστάμενους Αμερικανούς αξιωματούχους περιλαμβάνονταν ο κ. Μπρους Λέμκιν, Υφυπουργός Πολεμικής Αεροπορίας ΗΠΑ για τις Διεθνείς Σχέσεις, εκπρόσωποι της Υπηρεσίας Συνεργασίας Ασφαλείας του υπουργείου Άμυνας (DSCA) και του γραφείου προγράμματος F-16. Οικοδεσπότες της τελετής ήταν ο κ. Ραλφ Χηθ, Αντιπρόεδρος της Lockheed Martin Corporation και Πρόεδρος της LM Aeronautics, ο Αντιπρόεδρος για τα προγράμματα F-16 κ. Τζον Λάρσον και ο κ. Ντέννης Πλέσσας, Αντιπρόεδρος Επιχειρηματικής Ανάπτυξης για την Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική.

Ο κ. Πλέσσας δήλωσε ότι η διακρατική αυτή συμφωνία για πρώτη φορά προσφέρει ένα απόλυτα ολοκληρωμένο και πλήρες οπλικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος αυτοπροστασίας ASPIS II, όπλων και άλλων υποσυστημάτων που το καθιστούν ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τις επιχειρησιακές απαιτήσεις της Πολεμικής Αεροπορίας. Επίσης η ολοκλήρωση των έργων υποδομής στη μονάδα του Αράξου (116 Πτέρυγα Μάχης) εγγυάται την άμεση αξιοποίηση του οπλικού αυτού συστήματος.
To πρόγραμμα Peace Xenia IV περιλαμβάνει 20 F-16C και 10 F-16D, όλα με κινητήρα F-100-PW-229 της Pratt & Whitney.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας FMS, η κυβέρνηση των ΗΠΑ παρέλαβε εκ μέρους της ελληνικής το πρώτο αεροσκάφος -μονοθέσιο F-16C- τον Ιανουάριο 2009, έναν μήνα νωρίτερα από το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα. Η αμερικανική κυβέρνηση παρέλαβε επίσης τα πρώτα διθέσια F-16D τον Ιανουάριο. Τα 4 πρώτα αεροσκάφη θα πετάξουν προς την Ελλάδα τον Μάιο 2009 και τα υπόλοιπα της παραγγελίας θα ακολουθήσουν εντός του έτους. Tα F-16C/D Block 52+ Advanced, διατηρούν τα χαρακτηριστικά των Block 52+ του προγράμματος Peace Xenia III, όπως το ραντάρ APG-68V(9) με αυξημένη εμβέλεια κατά 33% και ικανότητα συνθετικής απεικόνισης χαρτογράφησης εδάφους (SAR), δυνατότητα μεταφοράς σύμμορφων δεξαμενών CFT, ψηφιακό σύστημα ναυτιλίας χαμηλού ύψους (DTS), σύστημα απεικόνισης τακτικής κατάστασης (HSD), έγχρωμες οθόνες (CMFD), σύστημα Προηγμένης Ταυτοποίησης Φίλου ή Εχθρού (AIFF) κλπ.

Παράλληλα η έκδοση F-16 Block 52+ Advanced ενσωματώνει τα ακόλουθα πρόσθετα χαρακτηριστικά:
• Ενσωματωμένο σύστημα ζεύξης δεδομένων Link 16
• Βελτιωμένη υπολογιστική ισχύ για τον υπολογιστή αποστολής MMC
• Προβολή έγχρωμου κινούμενου χάρτη σε οθόνη CMFD για ναυτιλία.
• Πλήρως εγκατεστημένο και λειτουργικό JHMCS.
• Ενσωμάτωση νέων επιχειρησιακών δυνατοτήτων του βλήματος IRIS-T.
• Ολοκλήρωση του ατρακτίδιου ναυτιλίας AN/AAQ-13 LANTIRN στο σύστημα ελέγχου πτήσης.
• Ψηφιακό Σύστημα Καταγραφής εικόνας (DVR) από το HUD και το ατρακτίδιο ατρακτιδίου στοχοποίησης, με προηγμένο Επίγειο Σύστημα Απενημέρωσης.
• Δυνατότητα ανάρτησης ατρακτιδίου φωτοαναγνώρισης (RECCE POD) χαμηλού, μέσου και μεγάλου ύψους.

Επιπλέον τα νέα μαχητικά θα διαθέτουν εξαρχής την ικανότητα χρήσης προηγμένων πυρομαχικών κρούσης, όπως τα κατευθυνόμενα πυρομαχικά της οικογένειας JDAM και τα Stand Off βλήματα AGM-154C JSOW, τα οποία έχουν παραγγελθεί από την Πολεμική Αεροπορία.

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090320a.html

Οι κ.κ. Gordon Lorimer, Senior Commercial Manager Strategy and Offset BAE Systems, Χαράλαμπος Μπεκατώρος, Managing Director SSMART SIGNAAL HELLAS και Allastair Balloch της BAE Systems κατά την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας. (BAE Systems)

Η ΒΑΕ Systems, Integrated System Technologies Limited, ανακοίνωσε την υπογραφή μνημονίου συνεργασίας με τις SSMART S.A. και SIGNAAL HELLAS S.A., που εδρεύουν στη Μάνδρα Αττικής, με σκοπό τη δημιουργία μακροπρόθεσμης στρατηγικής εταιρικής σχέσης για την υποστήριξη των προγραμμάτων προμηθειών και ενσωμάτωσης στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Κατά την ανακοίνωση, η συνεργασία αυτή στηρίζει την εδραιωμένη σχέση της BAE Systems με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και τη μακροπρόθεσμη δέσμευση της εταιρείας για την παροχή προηγμένου επιχειρησιακού εξοπλισμού σε αυτές. Με γνώμονα τη διασφάλιση της επιτυχίας της συγκεκριμένης στρατηγικής οι ΒΑΕ Systems, SSMART και SIGNAAL HELLAS θα ενώσουν τη διαθέσιμη τεχνογνωσία από τις εγχώριες αγορές τους προκειμένου να ενισχύσουν τη δυνατότητα άμεσης υποστήριξής τους προς τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Η SSMART ειδικεύεται στην παραγωγή υλικού και στην παροχή υπηρεσιών για αισθητήρες και εφαρμογές του Πολεμικού Ναυτικού. Η SIGNAAL HELLAS έχει ως αντικείμενό της την παραγωγή λογισμικού πραγματικού χρόνου για αμυντικές και εμπορικές εφαρμογές.

«Μέσω αυτής της στρατηγικής συνεργασίας, η BAE Systems κερδίζει έναν εξαιρετικό συνεργάτη με σημαντική εξειδίκευση -τόσο σε τεχνικό, όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο- στην ελληνική αγορά άμυνας», δήλωσε ο κ. Les Gregory, Strategy Director and Chief Operating Officer της BAE Systems Integrated System Technologies Limited. «Η εμπειρία και η ισχύς των δύο αυτών εταιρειών -Ελληνικής ιδιοκτησίας και διοίκησης- προσφέρουν μια ευπρόσδεκτη ενίσχυση, όσον αφορά στη δέσμευσή μας στην Ελληνική αγορά.»

Ο Διευθύνων Σύμβουλος των SSMART S.A. και SIGNAAL HELLAS S.A. κ. Χαράλαμπος Μπεκατώρος δήλωσε: «Καλωσορίζω την υπογραφή της στρατηγικής συνεργασίας με τη BAE Systems, η οποία θα αποφέρει πραγματικά πλεονεκτήματα στη συνεχή και μακροχρόνια δέσμευσή μας στην υποστήριξη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.»

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090406a.html

Σε νέα προκλητική ενέργεια στο Αιγαίο με πτήση τεσσάρων μαχητικών μόλις 400 μέτρα πάνω από το Αγαθονήσι προχώρησε η Αγκυρα, την ώρα που ο Κ.Καραμανλής επισκεπτόταν το ναύσταθμο της Σαλαμίνας για να συγχαρεί τους ναύτες της φρεγάτας «Ψαρά» που επέστρεψε από αποστολή κατά της πειρατείας στη Σομαλία.

Τέσσερα τουρκικά μαχητικά πέταξαν μόλις 400 μέτρα πάνω από το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι. Ακολούθησαν αερομαχίες με ελληνικά μαχητικά, τα οποία αναχαίτισαν τα τουρκικά Phantom στο κεντρικό Αιγαίο. Ανάλογη πρόκληση είχε σημειωθεί και κατά την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια στο Αγαθονήσι στις αρχές Ιανουαρίου.

Η τουρκική προκλητικότητα συνεχίστηκε το απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας με νέα πτήση τουρκικών μαχητικών πάνω από το Αγαθονήσι, και αυτή τη φορά πολύ χαμηλά από το έδαφος.

http://greece-salonika.blogspot.com/2009/04/blog-post_9795.html

Φαντάρος που υπηρετεί την θητεία του στο στρατόπεδο της Σύρου, πήρε ένα αεροβόλο όπλο και πυροβόλησε... περισσότερες από 30 φορές υπηρεσιακά αυτοκίνητα της αστυνομίας. Το περιστατικό έλαβε χώρα το περασμένο Σάββατο.

Συγκεκριμένα, δύο διμοιρίες της ΥΜΕ και των ΜΑΤ, είχαν μεταβεί στο νησί για την διεξαγωγή του FINAL FOUR όπου και στάθμευσαν τις κλούβες εντός του στρατοπέδου.

Ο στρατιώτης, χωρίς να γίνει αντιληπτός, πυροβόλησε τα αυτοκίνητα της ΕΛ.ΑΣ, περισσότερες από 30 φορές. Ο δράστης εντοπίστηκε και πρόκειται να οδηγηθεί στο στρατοδικείο.

Πηγή : http://www.ana-mpa.gr/anaweb/

Μου φάνηκε ή έχω λάθος εκτίμηση ότι η φασιστική βία με «αριστερό» προσωπείο, που εκδηλώθηκε κατά του καθηγητή Γιάννη Πανούση, πέρασε λίγο στα «ψιλά» της κοινωνίας μας ; Και ασφαλώς οι ανακοινώσεις καταδίκης των πολιτικών κομμάτων, του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας και κάποιων άλλων δεν μας ξελασπώνει ως κοινωνία.

Δεν τον γνωρίζω προσωπικά τον κ. Πανούση. Παρακολουθώ και διαβάζω τις απόψεις του, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που έχει μια πιο έντονη πολιτική παρουσία, πάντα διακριτική, χωρίς φανατισμό και κομματικοποίηση, με απόψεις τεκμηριωμένες και πάντα με επιχειρήματα. Ένα πρότυπο ακαδημαϊκού καθηγητή που δεν έχει πρόβλημα να μιλήσει για πολλά θέματα, ακόμη και για εκείνα που «καίνε», όπως για παράδειγμα το πανεπιστημιακό άσυλο. Ένας ακαδημαϊκός με πλούσιο επιστημονικό έργο, με μεγάλο πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων και πάνω από είκοσι βιβλία για διάφορα θέματα. Άραγε οι πολιτικοί μας ταγοί και το πολιτικό μας προσωπικό, ανεξάρτητα κομματικής τοποθέτησης, έχουν ξεφυλίσει καμιά σελίδα από αυτά τα βιβλία ; Γιατί είμαι σίγουρος ότι θα κέρδιζαν οι ίδιοι και σε τελευταία ανάλυση η ελληνική κοινωνία αν υιοθετούσαμε πολλές από τις προτάσεις του. Ένας καθηγητής λοιπόν, που δεν περιορίστηκε στα στενά ακαδημαϊκά του καθήκοντα, αλλά «τολμάει» και μιλάει και για άλλα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία, όπως έχει δικαίωμα ως πολίτης αλλά και υποχρέωση ως ακαδημαϊκός δάσκαλος, έπεσε θύμα μιας ομάδας φανατισμένων κουκουλοφόρων, που είμαι σίγουρος ότι δεν έχουν διαβάσει ούτε μια αράδα απ'αυτά που λέει. Απλά εκτέλεσαν μια διατεταγμένη υπηρεσία κάποιων κέντρων που στοχοποίησαν τον κ. Πανούση για τις απόψεις του, και που ασφαλώς τους ενόχλησαν γιατί τους δυσκολεύει στα σχέδιά τους.

Το χτύπημα αυτό προσωπικά με έχει οργίσει. Πιο πολύ όμως με έχει συγκλονίσει το υστερόγραφο του καθηγητή που δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» της 20-2-2009 :

«Είμαι υπερήφανος για όσους παίρνουν καθαρή θέση στις δύσκολες στιγμές και όχι για όσους κρύβονται πίσω από φοβίες, ενοχές και αοριστίες.»

Ποιούς άραγε όμως εννοεί όταν λέει ότι δεν είναι υπερήφανος για όσους κρύβονται πίσω από φοβίες, ενοχές και αοριστίες ;

Και ένα δεύτερο ερώτημα που με απασχολεί. Ποιοί είναι αυτοί οι δειλοί και άνανδροι και τι άραγε τους ενόχλησε, που επιτέθηκαν με σιδερογροθιές στον άνθρωπο Γιάννη Πανούση ;

Κατ'αρχήν ποιο είναι το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο που διαδραματίζεται η επίθεση. Τα πολιτικό σύστημα που κυριαρχείται εδώ και τριάντα πέντε χρόνια από τα δύο κόμματα του δικομματισμού και τα οποία στη μέση μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης αναλώνονται εκλογολογώντας, σε μια επιφανειακή αντιπαράθεση, χωρίς να αγγίζουν τα αίτια της κρίσης και στην διατύπωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου εξόδου. Οι πολιτικές που ασκήθηκαν από τη μεταπολίτευση, παρά κάποια θετικά μέτρα που πάρθηκαν κατά καιρούς, ήταν γενικά αδιέξοδες πολιτικές, που αναπαρήγαγαν οικονομικά σκάνδαλα, αναξιοκρατία, ρουσφέτια, πελατειακές σχέσεις. Από την άλλη πλευρά τα κόμματα της αριστεράς μέσα στην πολυδιάσπαση τους, φαίνεται δεν έχουν συνέλθει ακόμη από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και εγκλωβισμένα σε ένα άγονο δίλημμα, της μεταρρύθμισης ή της υπέρβασης του συστήματος, καταλήγουν ουσιαστικά παρατηρητές των εξελίξεων.

Η κοινωνία τέλος μέσα στην ανομοιογένειά της και στις αντιφάσεις της, με τα ΜΜΕ σε μεγάλο βαθμό να καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις και με τους πολίτες σε μεγάλο βαθμό θεατές, πέρα από κάποιες εξάρσεις και αυθόρμητες αντιδράσεις, παραμένει σε γενικά πλαίσια εγκλωβισμένη και χωρίς όραμα.

Προσπαθώντας να δώσω απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσα, ξαναδιάβασα τις πρόσφατες απόψεις του κ. Πανούση για τα θέματα της επικαιρότητας, ξεχωρίζω κάποια σημεία και τα παραθέτω στην συνέχεια.

Για το πολιτικό σύστημα ο κ. Πανούσης είπε :

«Tο πολιτικό σύστημα έχει στηριχθεί σε έναν δικομματισμό (N.Δ. - ΠAΣOK) που έχει ως βάση τις πελατειακές σχέσεις και σε κόμματα της Aριστεράς που είναι «κολλημένα» σε ιδεολογήματα και σε ξεπερασμένες συνταγές. Eτσι ό,τι συμβαίνει έξω από αυτά τα πλαίσια, τους βρίσκει ανέτοιμους τόσο στην ερμηνεία όσο και στη διαχείριση.»

Για τους τρομοκράτες με τα καλάσνικοφ είπε :
«Tα Kαλάσνικοφ παραπέμπουν σε εμπόλεμες καταστάσεις ή σε συρράξεις της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος.»

Για τους κουκουλοφόρους «αντιεξουσιαστές» είπε :

«Συνήθως, σε δημοκρατικές περιόδους (όπως αυτή που διέρχεται η χώρα μας) αυτός που κάνει το καλό πρώτον, δεν κρύβεται και δεύτερον, δεν το κάνει μέσω παρανομιών ή εγκληματικών πράξεων.»

(Συνέντευξη στην «Ημερησία» 10-2-2009

Διαβάζοντας τις τεκμηριωμένες απόψεις του κ. Πανούση τελικά συμπεραίνω ότι οι απόψεις του πρέπει να ενοχλούν αρκετούς. Βέβαια η ενόχληση αυτή εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο από τους παραλήπτες των εκτιμήσεών του. Και οι επισημάνσεις του κ. Πανούση για το πολιτικό σύστημα είναι καίριες, αλλά όλα δείχνουν ότι οι εκπρόσωποί του τις αντιπαρέρχονται αν δεν τις πολεμούν. Και έτσι ερμηνεύονται οι φοβίες, οι ενοχές και οι αοριστίες του υστερόγραφου του κ. καθηγητή.

Σίγουρα ενοχλήθηκαν οι «επαναστάτες» με τα καλάσνικοφ, γιατί η ανάλυση του κ. Πανούση τους ξεγυμνώνει στην κυριολεξία από κάθε ιδεολογική ή πολιτική επίφαση των ενεργειών τους και αποδεικνύει μπροστά σε όλη την κοινωνία το αδιέξοδο των δολοφονικών πράξεών τους.

Επίσης ενοχλούνται ιδιαίτερα οι «αντιεξουσιαστές» κουκουλοφόροι, γιατί ένας θαρραλέος πανεπιστημιακός με τις προτάσεις του, τους χαλάει την ησυχία και ένα «κεκτημένο». Τη στιγμή που έχουν διασφαλίσει, στο όνομα του πανεπιστημιακού ασύλου ένα μόνιμο ορμητήριο και οχυρό, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, για να μπορούν να διαπράττουν οτιδήποτε οι ίδιοι νομίζουν ότι είναι «επαναστατικό», δηλαδή τις βιαιοπραγίες, τους προπηλακισμούς και τους βανδαλισμούς της δημόσιας περιουσίας, έρχεται ένας ακαδημαϊκός που επιμένει στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων του δημόσιου Πανεπιστημίου και μιας ουσιαστικής συζήτησης για το άσυλο, χωρίς να λέει πουθενά βέβαια ότι το πανεπιστημιακό άσυλο της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών χρειάζεται να καταργηθεί.

Συμπερασματικά :

Ο χορός καλά κρατεί εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες με τις εναλλαγές των δύο κομμάτων στην εξουσία και την αριστερά να παρακολουθεί, διακηρύσσοντας διάφορα ιδεολογήματα και αγωνιστικά συνθήματα. Και οι πολίτες σε μια κοινωνία τελματωμένη από αξίες και οράματα, να αποσύρονται κουρασμένοι και απογοητευμένοι στον καναπέ τους, αναζητώντας «ιδιωτικές» λύσεις στα προβλήματά τους.

Εκτιμώ λοιπόν ότι αυτές οι απόψεις του κ. Πανούση, σε συνδυασμό με την υπάρχουσα άθλια κατάσταση του πολιτικού συστήματος και τα πολιτικά και ιδεολογικά κενά της αριστεράς, δημιούργησαν το κατάλληλο υπόβαθρο για την σχεδίαση και υλοποίηση αυτής της φασιστικής επίθεσης και έδωσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις υλοποίησής της ντάλα μεσημέρι στην Αθήνα.

Ποιά πρέπει να είναι η απάντηση ; Η κοινωνία μέσα από τους κάθε είδους εκπροσώπους της, πολιτικούς και κοινωνικούς, αλλά και οι ίδιοι οι ενεργοί πολίτες, πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας με μορφές άμεσης δημοκρατίας, βάζοντας φρένο σε κάθε φασιστική πρόκληση που χρησιμοποιούν «αριστερά» και «επαναστατικά» προσωπεία και να προσπαθήσουμε να διατυπώσουμε και γιατί όχι να διαμορφώσουμε από κοινού τις προϋποθέσεις μιας προοδευτικής εναλλακτικής διεξόδου της κοινωνίας μας, με δημοκρατία και ελευθερία και σεβασμό στη διαφορετική άποψη.

Κώστας Χαϊνάς
21-2-2009

--
Κώστας Χαϊνάς
xainas@gmail.com
Πηγή : http://kostasxainas.blogspot.com/

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=37289&colid=37&catid=42&dt=2009-01-25%200:0:0

Η φρεγάτα ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ συνοδεύει το M/V VICTORIA στις 20 Νοεμβρίου 2008. (Γραφείο Τύπου ΓΕΝ)

Τις σημαντικότερες στιγμές από την αποστολή της φρεγάτας ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (F465) του Πολεμικού Ναυτικού στην επιχείρηση "Allied Provider" ξεδιπλώνει σε αποκλειστικότητα το περιοδικό «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια».

Η ελληνική φρεγάτα συμμετείχε στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ μεταξύ 23 Οκτωβρίου και 12 Δεκεμβρίου 2008, παρέχοντας προστασία στα πλοία του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP) στα ανοικτά της Σομαλίας και της Κένυας, στο πλαίσιο της Δύναμης Επιχειρήσεων (TF) 432 με τη βρετανική φρεγάτα CUMBERLAND (F85), την τουρκική GOKOVA (F496) και το ιταλικό αντιτορπιλικό LUIGI DURAND DE LA PENNE (D560). Στο διάστημα αυτό, το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ παρείχε συνοδεία σε 5 εμπορικά πλοία του προγράμματος WFP, επιπλέον της εκτέλεσης τριών περιπολιών για την αποτροπή της πειρατείας στους άξονες, Μομπάσα-Μογκαντίσου, Μογκαντίσου-Σοκότρα και στην περιοχή Κόλπου Άντεν-Κέρατος της Αφρικής.

Στο πλαίσιο της επιχείρησης, το οργανικό ελικόπτερο ΠΝ25 τύπου ΑΒ212 της φρεγάτας πραγματοποίησε 20 πτήσεις Εντοπισμού Στόχων Επιφανείας (ΕΣΕ), δύο τεχνικές και από μία για μεταφορά προσωπικού και εκπαίδευση. Η συμμετοχή στην αποστολή αυτή απέφερε πολύτιμη εμπειρία στο ΠΝ και χρήσιμες προτάσεις για το μέλλον, οι οποίες καταγράφονται στην αναφορά του κυβερνήτη της φρεγάτας Αντιπλοίαρχου Δ. Σαταράκη (ΠΝ).

Πηγή : http://www.hellenicdefense.gr/eidiseis/e2009/e090303a.html

Η καθήλωση του τελευταίου Ρ-3Β σε χρήση πλησιάζει αμείλικτα, αλλά η απαίτηση της ταχύτερης δυνατής παράδοσης των 5 νέων ΑΦΝΣ υποβαθμίζεται! (Αρχείο «ΕΑ&Α»/Σ. Δ. Βλάσσης)

 

Τα κριτήρια αξιολόγησης και επιλογής Αεροσκάφους Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ) για το Πολεμικό Ναυτικό, όπως οριστικοποιήθηκαν πρόσφατα, παρουσιάζονται στο τεύχος Φεβρουαρίου 2009 του περιοδικού «Ελληνική Άμυνα & Ασφάλεια», που κυκλοφόρησε σήμερα. Τόσο οι απαράβατοι Ουσιώδεις Όροι όσο και οι συντελεστές βαθμολόγησης των επιθυμητών κριτηρίων της Μελέτης Επιχειρησιακών Επιδόσεων και Προδιαγραφών Επιδόσεων (ΜΕΑ-ΠΕ) μεταβλήθηκαν σημαντικά σε δύο φάσεις, αρχικά από το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) και κατόπιν σε επίπεδο ηγεσίας του ΠΝ. Είδηση πάντως αποτελεί η απαίτηση για προσφορά ενδιάμεσης λύσης από τους υποψήφιους προμηθευτές, η οποία θα καλύπτει τουλάχιστον την αποστολή Ναυτικής Επιτήρησης επιφανείας.

Ειδικότερα για τους Ουσιώδεις Όρους, οι παλινδρομήσεις της ελάχιστης διάρκειας πτήσης και της μέγιστης ταχύτητας απώλειας στήριξης αποδεικνύουν πως δεν διαμορφώθηκαν αντικειμενικά με βάση επιχειρησιακή έρευνα ή εμπειρική μελέ�